نظرسنجی‌های میان‌دوره‌ای ایالات متحده یک موج آبی را نشان می‌دهد. آیا می توانیم به آنها اعتماد کنیم؟

دموکرات‌ها در آخرین نظرسنجی نیویورک تایمز/دانشگاه سیه‌نا در کمپین میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ ایالات متحده، تا انتها جایگاه خود را به دست آوردند. این حزب در هر هفت ایالتی است که احتمالا برای کنترل سنای ایالات متحده تصمیم گیری می کند: میشیگان، کانزاس، تگزاس، مین، اوهایو و به طور محدودتر، آلاسکا و آیووا.

پیشتازی قابل توجه دموکرات ها در تگزاس؟ کانزاس؟ هر چیزی مانند این نتایج فقط چند ماه پیش غیرقابل درک بود.

در عصر قطبی شده امروزی، هیچ سابقه ای وجود ندارد که یک حزب در بسیاری از ایالت ها که معمولا برای طرف مقابل برنده می شوند، به این خوبی عمل کند. تنها مقایسه‌های قابل قبول، پیروزی‌های دموکرات‌ها در سال‌های 2006 و 2008 است، اما نظرسنجی‌های اخیر حتی از آن‌ها نیز پیشی گرفته است. میانگین همه نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که دموکرات‌ها در همان ایالت‌هایی که نظرسنجی‌های Times/Siena پیشتاز هستند، به حزب برتری در کرسی‌های محکم‌تر جمهوری‌خواهان در سنا نسبت به مجموع سال‌های 2006 و 2008 می‌دهد.

از سوی دیگر، در دوره ترامپ سابقه ای وجود دارد که نظرسنجی ها دموکرات ها را بیش از حد ارزیابی می کنند، و منطقی است که تعجب کنیم که آیا نظرسنجی ها ممکن است دوباره قدرت دموکرات ها را بیش از حد ارزیابی کنند. این یک احتمال واقعی است.

حامیان دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، نسبتا بعید به نظر می رسند که به نظرسنجی ها پاسخ دهند، که این امر خطر همیشگی اشتباه در نظرسنجی را مطرح می کند. و نشانه هایی وجود دارد که این یک مشکل جدی برای نظرسنجی ها دوباره در این چرخه است.

با وجود این، دموکرات‌ها به اندازه‌ای پیشتاز هستند که می‌توانند سنا را ببرند، حتی اگر نظرسنجی‌ها به اندازه سال‌های 2016 یا 2020 جمهوری‌خواهان را دست کم بگیرند.

از لحاظ تاریخی، باتلاق در خارج از کشور و قیمت های بالا در داخل، عوامل تشکیل یک ریاست جمهوری ناموفق هستند. از زمان حمله ایالات متحده به ایران، میزان محبوبیت ترامپ تا اواسط دهه 30 کاهش یافته است - پایین تر از "طبقه" مورد انتظار برای حمایت او. این او را به نامحبوب‌ترین رئیس‌جمهوری تبدیل کرده است که پس از هری ترومن در سال 1946 وارد انتخابات میان‌دوره‌ای می‌شود.

برای اولین بار، تعداد قابل توجهی از رای دهندگان متمایل به جمهوری خواه عملکرد شغلی او را تایید نمی کنند. محبوبیت او نسبت به انتخابات قبلی دوره ترامپ، از جمله انتخاباتی که جمهوری خواهان مورد هجمه قرار گرفتند، بسیار کمتر است.

میزان محبوبیت او حداقل 10 امتیاز خالص بدتر از سال 2025 قبل از پیروزی قاطع دموکرات ها در نیوجرسی و ویرجینیا است. آنها 12 امتیاز خالص کمتر از روز انتخابات در سال 2018 هستند، زمانی که دموکرات‌ها در یک «موج آبی» تقریبا 9 امتیاز آرای ملی را به دست آوردند (اگرچه نتوانستند در رقابت‌های کلیدی سنا در ایالت قرمز شرکت کنند).

با توجه به اینکه دموکرات‌ها دوباره نیاز به پیروزی در ایالت‌های قرمز قابل اعتماد برای تصدی سنا دارند، کاملا ممکن است که دموکرات‌ها یک بار دیگر ناامید شوند. برای حفظ این کرسی‌های سنا، جمهوری‌خواهان فقط باید از رای‌دهندگان متمایل به جمهوری‌خواه استفاده کنند تا مانند معمولا به جمهوری‌خواهان رأی دهند. اگر این اتفاق بیفتد، شوک نخواهد بود. اینجا هنوز تگزاس و کانزاس است که در مورد آن صحبت می کنیم.

اما این کار به ظاهر ساده امروز برای جمهوری خواهان بسیار چالش برانگیزتر از سال 2018 است. در آن زمان، جمهوری خواهان تنها با نگه داشتن رأی دهندگانی که از ترامپ حمایت می کردند، می توانستند پیروز شوند. محبوبیت او در تمام ایالت های قرمز مهم که دموکرات ها در آن ها کوتاه آمدند، بیش از 50 درصد بود. این بار، آنها آن مزیت اساسی را نخواهند داشت. میزان محبوبیت او در پنج ایالت قرمز که در این نظرسنجی گنجانده شده اند (کانزاس، تگزاس، اوهایو، آلاسکا و آیووا) زیر 40 درصد است.

عدم محبوبیت رئیس جمهور ممکن است به سادگی رقابت جمهوری خواهان را در ایالت های آبی یا بنفش غیرممکن کند. آخرین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که دموکرات‌ها در مین و میشیگان، جایی که تروی جکسون و عبدالالسید اکنون پیشتاز معناداری هستند، بیشترین دستاوردها را کسب کرده‌اند.

آیا نظرسنجی تعطیل است؟

در طول تاریخ نظرسنجی تایمز/سینا، دو انتخابات قبلی وجود داشته است که نظرسنجی‌های نهایی نشان می‌دهد که به نظر می‌رسد همه چیز به سمت دموکرات‌ها شکسته شده است.

اولین مورد در سال 2018 بود. نظرسنجی‌های نهایی ما نشان می‌دهد که دموکرات‌ها در همه زمینه‌ها، از جمله در رقابت‌هایی که به سختی در رادار بودند، به پیروزی رسیده‌اند. دموکرات‌ها تنها در چند هفته دو رقمی شدند تا در مناطقی که در انتخابات قبلی از ترامپ حمایت می‌کردند، برتری شگفت‌انگیزی نسبت به رهبران قدیمی جمهوری‌خواه کسب کنند. دموکرات‌ها حتی در انتخابات ششم جورجیا پیشتاز شدند، که به شدت آنها را در انتخابات ویژه یک سال قبل از شکست جان اوسف ناامید کرده بود.

در پایان، نظرسنجی‌های نهایی تایمز/سینا بی‌نتیجه بود – از جمله جایی که قدرت دموکرات‌ها شگفت‌انگیزتر بود.

بار دوم در سال 2020 بود. جو بایدن به طور پیوسته در نظرسنجی های ما در ماه اکتبر پیروز شد، زیرا عملکرد ضعیف ترامپ در مناظره و بستری شدن متعاقب آن در بیمارستان کووید-19 احتمال پیروزی قاطع را دوباره افزایش داد.

در پایان، نظرسنجی‌های نهایی تایمز/سینا در سال 2020، ترامپ را با پنج امتیاز دست کم گرفت (بایدن برنده شد، اما بسیار کمتر از آنچه نظرسنجی‌های ما نشان می‌داد). تنها نظرسنجی‌های دقیقی که ما انجام دادیم یک سال کامل قبل از انتخابات انجام شد، قبل از اینکه همه‌گیری مردم را در خانه نگه داشت و به پاسخ دموکرات‌ها به نظرسنجی‌ها با نرخ بسیار بالاتر از جمهوری‌خواهان کمک کرد.

در این چرخه، دموکرات‌ها بار دیگر با نرخی بسیار بالاتر از جمهوری‌خواهان به نظرسنجی‌های Times/Siena پاسخ می‌دهند. در این نظرسنجی‌های نهایی میدان نبرد، دموکرات‌های سفیدپوست ثبت‌شده حدود 30 درصد بیشتر از جمهوری‌خواهان سفیدپوست ثبت‌شده در نظرسنجی شرکت کردند. این در واقع کمی بالاتر از نظرسنجی های نهایی در سال 2020 است.

در روزهای اخیر هشدارهایی از سوی دیگر نظرسنجی ها نیز مطرح شده است. واشنگتن پست نتیجه یک نظرسنجی را منتشر کرد که نشان می‌دهد همیلتون در کانزاس حدود 10 امتیاز بالاتر است، اما نظرسنجی‌کنندگان به نتیجه اعتماد نکردند. احتمال همکاری دموکرات‌های ثبت‌شده در نظرسنجی بیش از سه برابر جمهوری‌خواهان ثبت‌شده بود (اگرچه شایان ذکر است که The Post مشکل مشابهی را در نظرسنجی‌های قبلی در مین و میشیگان مشاهده نکرد).

تداوم این نوع سوگیری بدون پاسخ، خطر یک خطای سیستماتیک نظرسنجی مانند آنچه در سال 2016 یا 2020 رخ داد، ایجاد می کند. با این حال، سوگیری عدم پاسخ، خطای سیستماتیک نظرسنجی را اجتناب ناپذیر نمی کند. نظرسنجی‌های نهایی ما در سال 2022 روی پول بود، حتی در حالی که دموکرات‌های سفیدپوست 28 درصد بیشتر از جمهوری‌خواهان سفیدپوست احتمال پاسخ را داشتند. به طور مشابه، نظرسنجی های دقیق ما در سال 2018 پاسخ بسیار بیشتری از سوی دموکرات ها داشت.

دو عامل وجود دارد که به توضیح اینکه چرا ممکن است نظرسنجی ها درست باشد، حتی زمانی که حامیان ترامپ کمتر احتمال دارد پاسخ دهند، کمک می کند.

یکی مشارکت است. شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد حامیان ترامپ نه تنها کمتر به نظرسنجی‌ها پاسخ می‌دهند، بلکه کمتر در انتخابات میان‌دوره‌ای شرکت می‌کنند. این به توضیح الگوی اساسی خطای نظرسنجی در دوران ترامپ کمک می کند: نظرسنجی ها در میان دوره ای سابقه بسیار خوبی دارند اما در انتخابات ریاست جمهوری نه.

دومین عامل، تکنیکی به نام "وزن دهی" است که در آن نظرسنجی ها تنظیمات آماری را انجام می دهند تا به رای دهندگان گروه هایی که در پاسخ های نظرسنجی کمتر حضور دارند، وزن بیشتری بدهند. این به نظرسنجی‌ها فرصتی می‌دهد تا نتایج معقولی به دست آورند، صرفا با دادن وزن بیشتر به جمهوری‌خواهان ثبت‌نام‌شده، جمهوری‌خواهان خودشناس یا رای‌دهندگانی که می‌گویند به ترامپ رای داده‌اند که به نظرسنجی پاسخ داده است.

علیرغم ناقص بودن، وزن دهی صنعت نظرسنجی را سرپا نگه داشته است. در انتخاباتی مانند 2018 یا 2022 کافی بود. برای بسیاری از نظرسنجی‌ها در سال 2024، احتمالا از بروز اشتباه دیگری مانند موارد در سال 2016 یا 2020 جلوگیری کرد. بسیاری از نظرسنجی‌های عمومی اگر از تکنیک‌های وزن‌دهی رایج در سال‌های 2018 یا 2020 استفاده می‌کردند، کامالا هریس را با برتری آشکار نسبت به ترامپ در سال 2024 نشان می‌دادند. برگشت به محوطه توپ

در آخرین نظرسنجی‌های Times/Siena می‌توانید ببینید که چرا نمی‌توان در مورد خطای رای‌گیری در این چرخه پیش‌بینی کرد. تابستان امسال، نظرسنجی‌کنندگان مجموعه جدیدی از تکنیک‌های وزن‌دهی را برای بهبود دقت نظرسنجی اتخاذ کردند. وقتی آنها نظرسنجی های سال 2024 را با این رویکرد وزنی جدید ارزیابی کردند، دیدند که نظرسنجی ها به طور متوسط ​​حدود 1.6 امتیاز بهتر بود.

همه اینها برای سال 2026 چه معنایی دارد؟ بیش از هر چیز، نشان می‌دهد که چقدر سخت است پیش‌بینی کنیم که نظرسنجی‌ها چگونه ممکن است اشتباه کنند.

شاید این بدان معنا باشد که تکنیک‌های وزن‌دهی جدید می‌تواند مشکلاتی را که باعث شده بود نظرسنجی تایمز/سینا قدرت دموکرات‌ها را در گذشته، به‌ویژه در ایالت‌های طبقه کارگر سفیدپوست، بیش از حد برآورد کند، برطرف کند.

یا شاید بتوان استدلال کرد که نظرسنجی های تایمز/سینا دموکرات ها را دست کم می گیرند. تایمز/ نظرسنجی‌های سینا در سال‌های 2018 و 2022 دقیق بودند، بنابراین شاید بتوان به رویکرد قدیمی در انتخابات میان‌دوره‌ای اعتماد کرد. اگر چنین است، شاید دموکرات‌ها حتی بهتر از آنچه نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند، عمل کنند.

یا شاید نتایج فوق‌العاده آبی در روش‌شناسی قدیمی و افزایش اثر وزن‌دهی نشان می‌دهد که سوگیری بدون پاسخ بدتر از همیشه است. اگر چنین باشد، نظرسنجی ها می توانند یک بار دیگر به طور جدی جمهوری خواهان را دست کم بگیرند. دلیلی وجود ندارد که تصور کنیم سال 2016 یا 2020 بدترین سناریو است.

به زودی متوجه خواهیم شد

در همین حال، در اینجا گشتی از یافته ها بر اساس ایالت آمده است:

تگزاس و کانزاس

در آغاز سال، تگزاس و کانزاس در مسیر دموکرات ها برای کنترل سنا نقش برجسته ای نداشتند. آنها در یک نسل (یا سه نسل) یک کرسی سنا در آنجا کسب نکرده اند.

اکنون تگزاس و کانزاس دو تا از بهترین فرصت های حزب دموکرات برای ایالت قرمز به نظر می رسند. این نه تنها در نظرسنجی‌های Times/Siena، بلکه در میانگین سایر نظرسنجی‌های اخیر نیز صادق است.

یک مشکل اساسی برای جمهوری خواهان: کن پکستون در تگزاس و سناتور راجر مارشال در کانزاس دو تن از ضعیف ترین نامزدهای این دوره از حزب هستند. آنها کم محبوب ترین نامزدهایی هستند که در این نظرسنجی ها مورد آزمایش قرار گرفته اند، و با وجود ده ها یا صدها میلیون دلار هزینه تبلیغاتی از طرف آنها، رتبه مطلوبیت آنها نسبت به آخرین نظرسنجی تایمز/سینا در سپتامبر کاهش یافته است.

فقط 33 درصد از رای دهندگان تگزاس می گویند که دیدگاه مساعدی نسبت به پکستون - که با تحقیقات، کیفرخواست و استیضاح مواجه شده است - و 54 درصد دیدگاه نامطلوبی دارند.

رتبه‌بندی مارشال، یک پزشک شاغل سابق، خیلی بهتر نیست، با 39 درصد مطلوب و 50 درصد نامطلوب. او پس از گزارش تایمز مبنی بر شکایت از صدها بیمار به دلیل بدهی جزئی پزشکی، با سیل انتقادات مواجه شده است. و او با یک سری اشتباهات در مسیر مبارزات انتخاباتی به خودش کمک نکرده است، مثلا گفت: "این یکی از بهترین اقتصادهایی است که من در طول عمرم دیده ام."

این اعداد مطلوب در هر شرایطی ضعیف هستند، اما به ویژه برای جمهوری خواهان در ایالت قرمز بد هستند. سناتور تد کروز، جمهوری‌خواه تگزاس، تقریبا در سال 2018 به بتو اورک شکست خورد، اما تگزاسی‌ها دیدگاه مثبتی نسبت به کروز داشتند و عملکرد ترامپ را تأیید کردند. با وجود هیچ یک از این شرایط، چرا دموکرات‌ها این بار نمی‌توانند از صدر بالاتر بروند؟

در مقابل، دموکرات‌ها دو تن از قوی‌ترین نامزدهای خود را در جیمز تالاریکو در تگزاس و آدام همیلتون در کانزاس معرفی کرده‌اند. آنها جذابیت وسیعی دارند و هر دو به تربیت دینی خود متمایل هستند. همیلتون کشیش ارشد بزرگترین جماعت متدیست متحد آمریکا است. تالاریکو یک حوزوی است. آن‌ها در نظرسنجی‌های ما دارای بالاترین رتبه‌های مطلوبیت در بین هر نامزدی هستند.

از میان ایالت های قرمز در این نظرسنجی، کانزاس تنها ایالتی است که طی ماه گذشته تغییر معناداری به سمت دموکرات ها داشته است. همیلتون خیلی بیشتر شناخته شده است و سهم رای دهندگانی که نظری درباره او ندارند از 36 درصد به 6 درصد کاهش یافته است. از آنجایی که رای دهندگان بیشتری با او (و مارشال) آشنا شده اند، او به یک برتری آشکار کشیده شده است.

مین و میشیگان

دموکرات ها بزرگترین دستاوردهای خود را از سپتامبر در مین و میشیگان به دست آوردند، تنها دو ایالت آبی یا بنفش در میان میدان های اصلی جنگ سنا.

همراه با نتیجه آخرین نظرسنجی ما در مینه سوتا، افزایش دموکرات ها در این ایالت های بنفش تا آبی نشان می دهد که محیط سیاسی ملی برای نامزدهای جمهوری خواه که تلاش می کنند برای حمایت از رأی دهندگان متمایل به دموکرات رقابت کنند، حتی زمانی که ممکن است با نامزدهای نسبتا مطلوبی مطابقت داشته باشند، بسیار ناخوشایند است.

بزرگترین دستاوردهای دموکرات ها در مین به دست آمد، جایی که جکسون با 6 امتیاز برتری نسبت به کسری سه امتیازی در ماه سپتامبر داشت. جکسون در بین رای دهندگان مین نسبتا نامحبوب است - و محبوبیت کمتری نسبت به سناتور جمهوری خواه، سوزان کالینز، دارد. اما شکاف بین این دو تا حدودی کاهش یافت و سهم رای دهندگانی که نظر مساعدی نسبت به کالینز داشتند از 51 درصد به 48 درصد کاهش یافت.

داستان در میشیگان تا حدودی متفاوت است، جایی که السید اکنون پیشتاز دو رقمی است. برخلاف مین یا مینه سوتا، این ایالتی نیست که جمهوری خواهان مزیت کیفی نامزد واضحی داشته باشند. رتبه مطلوبیت مایک راجرز جمهوری خواه منفی است. ارقام السید دموکرات مثبت است.

نتایج میشیگان به دنبال مجموعه‌ای از نظرسنجی‌های اخیر است که نشان می‌دهد السید در ماه گذشته پیشرفت‌های مستمری داشته است، زیرا او حمایت رای‌دهندگان متمایل به دموکرات را تثبیت می‌کند که نسبت به نامزدی او بدبین بودند. پیشتازی او اکنون با حزبش در سراسر انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده مطابقت دارد. در ماه سپتامبر، او با 6 امتیاز کمتر از دموکرات ها در رای گیری عمومی عمل کرد.

این نظرسنجی تقریبا به طور کامل پیش از آن انجام شد که هیلی استیونز، رقیب دموکرات السید، در ساعت یازدهم، راجرز را تأیید کرد. این نظرسنجی تقریبا هیچ نشانه ای از باقی ماندن مخالفت در صفوف دموکرات ها را نشان نداد. السید در بین رای دهندگانی که گفته بودند به هریس رای داده اند، از 91 بر 2 در سپتامبر پیشی داشت.

اوهایو، آیووا و آلاسکا

در آغاز این چرخه انتخابات، این سه ایالت بهترین فرصت های حزب دمکرات به نظر می رسید.

اوهایو همچنان بخش قابل قبولی از مسیر حزب دموکرات با کمترین مقاومت در برابر سنا به نظر می رسد و شرود براون با اختلاف شش امتیاز پیشتاز است. اما حداقل در این نظرسنجی‌ها، آیووا و آلاسکا نسبت به دموکرات‌ها چندان مطلوب نیستند.

بر خلاف کانزاس یا تگزاس، جمهوری خواهان نامزدهای معمولی و بدون رسوایی را در این دو ایالت مطرح کرده اند. برای روشن بودن، لزوما محبوب نیستند. اشلی هینسون، نماینده جمهوری‌خواه آیووا، محبوب‌ترین جمهوری‌خواه است که در نظرسنجی‌ها مورد آزمایش قرار گرفته است، اما رأی‌دهندگان در مورد اینکه آیا دیدگاه مطلوب یا نامطلوب نسبت به او دارند، اختلاف نظر داشتند، 43-43. با این حال، حتی او نیز در نظرسنجی با فاصله کمی عقب است. رقیب او، جاش تورک، بیش از هر نامزد هر یک از دو حزب در این هفت نظرسنجی مورد توجه قرار گرفته است.

مری پلتولا تنها دموکراتی بود که از سپتامبر در نظرسنجی Times/Siena موقعیت خود را از دست داد. نظرسنجی آلاسکا تقریبا به طور کامل کامل شد قبل از اینکه تایمز گزارش داد که عوامل همسو با کمپین پلتولا تلاشی را برای قرار دادن یک دن سالیوان دیگر در برگه رای ترتیب داده بودند تا آرای سناتور جمهوری خواه دن سالیوان را جذب کنند. (آلاسکا یک ایالت چالش برانگیز برای نظرسنجی است، بنابراین ما زودتر از سایر ایالت ها شروع کردیم.

-این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز منتشر شد.