نظر - انتخابات برلین و مکلنبورگ-پومرانیا غربی: پویایی سیاسی در حال تغییر آلمان

انتخابات ایالتی 20 سپتامبر که در برلین و مکلنبورگ-پومرانیا غربی برگزار شد، مرحله مهمی را در دگرگونی سیاسی آلمان در سال‌های اخیر رقم زد. اگرچه نتایج بین دو ایالت به طور قابل توجهی متفاوت بود، اما نشان می دهد که احزاب میانه رو سنتی وزن سیاسی خود را از دست می دهند و رأی دهندگان به طور فزاینده ای به سمت گزینه های جایگزین در سراسر طیف سیاسی روی می آورند.

در مکلنبورگ-پومرانی غربی، آلترناتیو برای آلمان (AfD) با 38.2 درصد آرا اول شد، در حالی که حزب سوسیال دموکرات (SPD) 35.5 درصد آرا را به دست آورد. اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) تنها 4.9 درصد آرا را به دست آورد که از آستانه 5 درصدی انتخابات کمتر است. در همین حال، در برلین، چپ با 25.7 درصد آرا به عنوان حزب پیشتاز ظاهر شد. CDU 18.8 درصد، AfD 16.3 درصد، سبزها 14.3 درصد و SPD 12.1 درصد آراء را دریافت کردند.

AfD با 43.8 درصد آرا در انتخابات ساکسونی-آنهالت در 6 سپتامبر مقام اول را به دست آورد. این واقعیت که AfD توانسته است در مدت کوتاهی حدود 40 درصد رای را در دو ایالت شرقی آلمان به دست آورد - در حالی که سهم آرای دو رقمی را در ایالت های آلمان غربی نیز تضمین می کند - نشان می دهد که حزب اکنون در آلمان اهمیت زیادی دارد.

این نتایج همچنین نشان می‌دهد که برای اولین بار پس از جنگ جهانی دوم، لفاظی‌های راست افراطی ضد مهاجر و ناسیونالیستی در آلمان چقدر قدرت یافته است. در این زمینه، اشتباه نیست اگر بگوییم که AfD با هر انتخاباتی در حال ایجاد یک پایگاه رای دهندگان استوارتر است. با این حال، به نظر نمی رسد که این حزب در برلین همان سطح حمایت را کسب کرده باشد. اگرچه AfD در اینجا در مقایسه با انتخابات قبلی به دستاوردهای قابل توجهی دست یافت، اما به خوبی از چپ عقب ماند.

علاوه بر این، از آنجایی که سایر احزاب تمایلی به تشکیل ائتلاف با AfD ندارند، دشوار است که بگوییم آیا سهم آرای آن به قدرت حکومتی تبدیل خواهد شد یا خیر.

اهمیت سیاسی اصلی انتخابات برلین در عملکرد چپ نهفته است. این حزب کمپینی را با محوریت مسکن، اجاره‌بها و سیاست‌های اجتماعی راه‌اندازی کرد و سهم رای خود را افزایش داد و برای اولین بار با تقریبا ۲۶ درصد آرا تبدیل به بزرگترین حزب برلین شد.

هزینه‌های بالای مسکن و هزینه‌های زندگی برلین با اولویت‌های سیاست چپ مطابقت داشت و به موفقیت آن کمک کرد. تغییر رای دهندگان جوان به سمت حزب چپ را می توان به عنوان یکی دیگر از عوامل مؤثر در نتایج شناسایی کرد، با توجه به اینکه سن رای دادن در برلین، مانند بسیاری از ایالت های دیگر آلمان، به 16 سال کاهش یافته است. در این زمینه، نقش الیف ارالپ الاصل ترک که در مرکز مبارزات انتخاباتی به عنوان کاندیدای چپ برای نخست وزیری ایالتی قرار داشت، از منظر سیاسی بسیار مهم نیست.

پس از انتخابات، ارالپ اظهار داشت که قصد دارد بر برلین را اداره کند و تعهد انتخاباتی حزب برای سلب مالکیت از شرکت‌های بزرگ املاک را اجرا کند. با این حال، سهم رای این حزب برای تشکیل دولت به تنهایی کافی نیست. در نتیجه، مذاکرات ائتلافی تعیین خواهد کرد که در نهایت چه کسی دولت را تشکیل می دهد.

نتایج انتخابات تصویر نگران‌کننده‌تری را برای صدر اعظم فریدریش مرز و CDU ترسیم می‌کند. نتیجه در مکلنبورگ وسترن پومرانیا، جایی که CDU در زیر آستانه انتخاباتی باقی ماند، اهمیت تاریخی دارد، زیرا احتمال شکست این حزب در کسب کرسی در پارلمان ایالتی را افزایش می دهد. این بدترین نتیجه حزب در یک انتخابات ایالتی از سال 1949 به شمار می‌رود. نتیجه زمانی که در کنار نتیجه در ساکسونی-آنهالت در نظر گرفته شود، بسیار مهم‌تر است، جایی که AfD 43.8 درصد آرا را به دست آورد، در حالی که CDU تنها 17.2 درصد آرا را کسب کرد.

در این زمینه، بدیهی است که CDU، تحت رهبری Merz، با زیان قابل توجهی از رای دهندگان به AfD، به ویژه در شرق آلمان مواجه است.

با این حال، برلین چالش متفاوتی را ارائه می دهد. اگرچه CDU با 18.8 درصد آرا در رتبه دوم قرار گرفت، اما عملکرد قوی چپ، سبزها و AfD نشان می دهد که فضای سیاسی در دسترس راست میانه در پایتخت در حال محدود شدن است.

هنوز خیلی زود است که نتیجه گیری کنیم که این نتایج پیامدهای مستقیمی برای حرفه سیاسی مرز خواهد داشت. اگر چه مرز نتایج انتخابات را یک "فاجعه" توصیف کرد، اما به صراحت اعلام کرد که کناره گیری نخواهد کرد و به برنامه اصلاحی خود ادامه خواهد داد. بنابراین، در کوتاه مدت، سوال اصلی تغییر در رهبری نیست، بلکه این است که CDU چگونه به این نتایج پاسخ خواهد داد. بهبود عملکرد اقتصادی، هزینه زندگی، سیاست مهاجرت، و استراتژی اتخاذ شده در AfD عوامل اصلی شکل دادن به موقعیت سیاسی Merz در سطح فدرال خواهد بود.

نتایج برای SPD نیز قابل توجه است. اگرچه حزب در مکلنبورگ-پومرانیا غربی همچنان قوی باقی ماند، اما مقام اول را به AfD از دست داد. این در حالی است که در برلین تنها حدود 12 درصد آرا را به دست آورد. در حالی که سبزها همچنان یک نیروی سیاسی مهم در برلین هستند، آنها به سختی توانستند از آستانه انتخاباتی در مکلنبورگ-پومرانی غربی عبور کنند. این تفاوت ها نشان می دهد که رقابت سیاسی در آلمان به طور فزاینده ای ویژگی های منطقه ای به خود می گیرد. یک حزب می تواند در ایالت های مختلف با شرایط سیاسی بسیار متفاوتی مواجه شود.

موقعیت ائتلاف صحرا واگنکنشت (BSW) بعد دیگری از این چندپارگی را نشان می دهد. این حزب موفق شد از آستانه انتخاباتی در زاکسن-آنهالت عبور کند، اما در انتخابات 20 سپتامبر به زیر آن رسید. گرایش آن به سمت سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی چپ‌گرا، همراه با موضع محافظه‌کارانه‌تر در مورد مهاجرت و برخی مسائل فرهنگی – و همچنین انحراف آن از احزاب جریان اصلی در رابطه با جنگ روسیه و اوکراین و تسلیح مجدد – BSW را به بازیگری تبدیل می‌کند که به خوبی در طیف سنتی چپ-راست سیاسی قرار نمی‌گیرد.

این حزب که پس از ناکامی محدود در عبور از آستانه 5 درصد در انتخابات فدرال 2025، خارج از پارلمان باقی ماند، به شرط اینکه بتواند حضور سیاسی خود را حفظ کند، می تواند همچنان عامل مهمی در تجزیه سیاسی آلمان باشد.

همه این تحولات نشان از دگرگونی در سیاست آلمان دارد. در حالی که راست افراطی در آلمان به سرعت در حال تقویت است، تحولاتی مانند موفقیت حزب چپ و افول SPD در برلین، باخت CDU - به ویژه در شرق - و BSW در اطراف آستانه انتخاباتی نشان می دهد که احزاب میانه رو سنتی دیگر نمی توانند رای دهندگان را به راحتی سابق متحد کنند. در این راستا، مهم ترین نتیجه سپتامبر.

انتخابات 20 ممکن است نه به عنوان موفقیت یک حزب بر دیگری، بلکه تقویت پویایی گریز از مرکز در سیستم حزبی آلمان تلقی شود.

این تحولات همچنین زمینه را برای انتخابات فدرال بعدی که برای سال 2029 برنامه ریزی شده است فراهم می کند. در این زمینه، اینکه آیا احزاب میانه رو آلمان می توانند رای دهندگان را دوباره به دست آورند و جلوی ظهور حزب راست افراطی AfD را بگیرند، عاملی تعیین کننده در چشم انداز سیاسی در سه سال آینده خواهد بود. در حالی که انتخابات ایالتی اخیر مطمئنا برای پیش بینی نتیجه رای گیری 2029 کافی نیست، منصفانه است که بگوییم سیاست سنتی آلمان - که از زمان جنگ جهانی دوم توسط دو حزب اصلی میانه رو شکل گرفته است - در حال حاضر دستخوش دگرگونی قابل توجهی است.

*نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده خط مشی تحریریه آنادولو نیست.