نظر - انتخابات میان دوره ای ایالات متحده: یک موج آبی، اما حالا چه؟

انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده در سال 2026، در نهایت، همان‌طور که نظرسنجی‌ها نشان می‌دادند، با پیروزی حزب دموکرات در رقابت‌های کلیدی در سراسر کشور، گاهی اوقات با حواشی خیره‌کننده، انجام شد. هر دو اتاق کنگره تا دو سال آینده توسط دموکرات ها کنترل خواهند شد.

رفتارهای عجیب و غریب دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده در طول مبارزات انتخاباتی، اکنون شبیه مبارزه ناامیدانه یک فرد غرق شده است. راهپیمایی‌های انتخاباتی اخیر او به نمایش‌های وادویلی تبدیل شد، زیرا او بر لفاظی‌های نژادپرستانه و اسلام‌هراسی دو چندان می‌کرد، در حالی که رفتار عجیبی داشت و در مورد ویژگی‌های فیزیکی نامزدهای مرد حزب جمهوری‌خواه فکر می‌کرد.[1] در تاریخ سیاسی ایالات متحده هیچ مورد مشابهی حتی از راه دور مشاهده نشده است.

چند روز بعد، در آستانه انتخابات، رقابت سنای میشیگان در غوغا شد زیرا هیلی استیونز که انتخابات مقدماتی دموکرات ها را به دکتر عبدالالسید باخت، اساسا به دلیل موضع السید در قبال اسرائیل از رقیب جمهوری خواه خود حمایت کرد.[3] بنابراین، حزب دموکرات از بالا به پایین توسط مسئله ای که زمانی به عنوان یک مشکل حاشیه ای سیاست خارجی تلقی می شد، منقبض می شود.

چندین نتیجه از نظرسنجی های روز سه شنبه قابل توجه است. رقابت فرماندار جورجیا، که در آن کیشا لنس باتمز به عنوان اولین فرماندار زن سیاه پوست در تاریخ ایالات متحده انتخاب شد، و رقابت فرماندار تگزاس، که در آن جینا هینوجوسا اولین فرماندار منتخب اسپانیایی تبار در آن ایالت شد، پیروزی های چشم نوازی هستند. بومیان آمریکا نیز اولین ها را به عنوان وزیر کشور سابق (اولین بومی آمریکایی که پستی در سطح کابینه داشت) می دیدند، دب هالند به عنوان فرماندار نیومکزیکو، اولین فرماندار بومی آمریکا در تاریخ ایالات متحده انتخاب شد.

در مینه سوتا، پیروزی پگی فلاناگان او را به اولین سناتور بومی آمریکا در تاریخ ایالات متحده تبدیل می کند.[4]

در شبی با نتایج تاریخی، یک نتیجه از بقیه متمایز بود: پیروزی السید در رقابت های سنای میشیگان. پیروزی السید نقطه عطفی برای حضور مسلمانان در سطح ملی است زیرا او اولین سناتور مسلمان در تاریخ ایالات متحده خواهد بود. اما برای حزب دموکرات، السید امتناع چندین ساله رهبری حزب از به رسمیت شناختن نگرش در حال تغییر رأی دهندگان ایالات متحده نسبت به اسرائیل را افشا می کند.

از آنجایی که رهبری حزب دموکرات [5] از نشان دادن تعهد واقعی به نامزدی السید خودداری کرد، درخشش ممکن است به سرعت از این شکست انتخاباتی دموکرات ها کاسته شود. این روایت فورا بر پویایی داخلی دموکرات‌ها متمرکز خواهد شد، که در هشت سال گذشته منبع ثابتی از اصطکاک، اگر نگوییم خصومت آشکار، بوده است. در حالی که پیروزی السید به معنای انتقاد شدید سنا از سیاست ایالات متحده در قبال اسرائیل است، حمایت رقیب سابق وی در آخرین لحظه از رقیب جمهوری‌خواه خود نمادی از شکست رهبری دموکرات در درک پویایی اجتماعی آمریکا خواهد بود.

شکست شرم آور رهبری حزب دموکرات در حمایت از السید منعکس کننده سقوط اخلاقی آنها در رابطه با سیاست ایالات متحده در قبال اسرائیل در سال های 2023-2024 بود که مسلما به قیمت ریاست جمهوری آنها تمام شد. آیا آنها از این تجربه چیزی به دست نمی آورند و سعی می کنند السید را ساکت کنند؟ اگر چنین باشد، آنها دستاوردهای خود را محکوم خواهند کرد و بدنه از هم گسسته حزب را بیشتر متلاشی خواهند کرد.

رهبری حزب دمکرات باید نوشته های روی دیوار را ببیند و به حمایت خود از سیاست های نابودی اسرائیل در غزه، کرانه باختری و جنوب لبنان پایان دهد. آنها باید درک کنند که ایالات متحده دیگر نمی تواند چنین سیاست هایی را تسلیح، تأمین مالی یا تلویحا بپذیرد. بدون این تغییر، انتخابات میان‌دوره‌ای 2026 یک پیروزی پیر می‌شود و گارد قدیمی حزب، مسیر ننگین حزب جمهوری‌خواه را که هیلی استیونز به تازگی برای آنها افتتاح کرده بود، پایین می‌آورد.

بند 1 دستور کار ژانویه کنگره: استیضاح

هنگامی که اکثریت دموکرات کنگره جدید در ژانویه بر سر کار بیایند، اولین بار استیضاح رئیس جمهور دونالد ترامپ و همکارانش در دادگاه مطرح خواهد شد. ترامپ تنها رئیس‌جمهوری آمریکا است که دو بار استیضاح شده است، اما هیچ‌یک از رئیس‌جمهوران آمریکا از طریق روند استیضاح از سمت خود برکنار نشده‌اند. اگر دموکرات‌ها با دقت پرونده‌ای برای استیضاح ایجاد کنند و با اتحاد عمل کنند - قطعا با توجه به اختلافات ایدئولوژیکی و نسلی اخیر این حزب مشخص نیست - ترامپ می‌تواند اولین نفر شود.

مجلس نمایندگان قدرت استیضاح رئیس جمهور را دارد، اما محکومیت و برکناری از سمت توسط سنا انجام می شود. از آنجایی که دموکرات‌ها در طول سال‌های 2019-2021 کنترل مجلس نمایندگان را در دست داشتند، توانستند ترامپ را در دسامبر 2019 و ژانویه 2021 استیضاح کنند، اما ترامپ در هر دو مورد توسط سنا با اکثریت جمهوری‌خواه تبرئه شد. مجلس می تواند با اکثریت ساده استیضاح کند، اما رای سنا برای برکناری از سمت خود به دو سوم اکثریت نیاز دارد.

از ژانویه، دموکرات ها اکثریت زیادی در مجلس خواهند داشت، اما تنها 54 (احتمالا 55 یا 56) سناتور. این به معنای متقاعد کردن بیش از 10 سناتور جمهوری خواه برای رای دادن به حذف است. اگرچه این امر بعید به نظر می رسد، اما حزب جمهوری خواه از نظر داخلی نیز از هم پاشیده شده است، زیرا بحث های مربوط به سیاست های ترامپ و اسرائیل جرقه فرار بلند از پایگاه حزب را برانگیخته است. متقاعد کردن 10 سناتور برای رای دادن به برکناری اردک لنگ دونالد ترامپ، ممکن است چندان دور از ذهن نباشد، به خصوص زمانی که معاون رئیس جمهور جی دی ونس جایگزین او شود.

ونس که جاه‌طلبی‌های ریاست‌جمهوری را حفظ می‌کند، بلافاصله پس از مشخص شدن نتایج انتخابات به حالت 2028 رفت و با مقصر دانستن نتایج انتخابات به دلیل جنگ ترامپ با ایران، از سیاست‌های ترامپ فاصله گرفت.

خواه ترامپ از سمت خود برکنار شود یا نه، دو سال آینده با ابتکارات قانونی دائمی کنگره با هدف مجازات ترامپ و هرکسی که از ژانویه 2025 به فعالیت های او کمک کرده یا از آنها منتفع شده است، مشخص خواهد شد. ترامپ به نوبه خود قبلا قول داده است که طرح های قانونی دموکرات ها را وتو کند. این موضع گیری ها قوه مقننه و قضاییه دولت را در تضاد مستقیم با رئیس جمهور ترامپ و دولت او قرار می دهد.

به عبارت دیگر، تنش‌های سیاسی آمریکا کاهش نمی‌یابد، و در عوض احتمالا با حرکت به سمت انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا در سال 2028 تشدید خواهد شد.

[1] https://www.theguardian.com/us-news/2026/oct/27/trump-obama-rally-midterms-analysis

[2] https://www.nytimes.com/2026/10/30/us/elections/pelosi-mamdani-el-sayed-israel.html

[3] استیونز به مطبوعات گفت که اختلافات شخصی باعث شده بود که او در مورد چهره ناگهانی قرار بگیرد، اما اسرائیل برای مدت طولانی موضوعی است که بر اختلافات بین این دو سیاستمدار غالب بوده و مشخصه تفاوت بین مبارزات انتخاباتی آنها بوده است.

[4] https://www.nytimes.com/2026/11/04/us/elections/haaland-flanagan-native-american-women-elected.html

[5] در مصاحبه پلوسی که در بالا ذکر شد، او از دکتر السید، تنها ده روز قبل از انتخابات، به عنوان «این شخص جدید» یاد کرد.

*نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده خط مشی تحریریه آنادولو نیست.