نفوذ زهران ممدانی در حالی افزایش می یابد که دموکرات ها به استراتژی های 2028 نگاه می کنند

دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ قوی‌ترین عملکرد خود را در دهه‌های اخیر به دست آورده‌اند و کنترل هر دو اتاق کنگره ایالات متحده و همچنین سهمی از رقابت‌های فرمانداری این کشور را در دست گرفتند.

پس از آن، شبکه‌های تلویزیونی تلاش کردند تا بزرگ‌ترین برندگان و شناخته‌شده‌ترین چهره‌های شب را رزرو کنند تا درباره نتایج نظر دهند.

اما یکی از چهره های مورد تقاضا، یک رهبر قدیمی دموکرات مانند چاک شومر، رهبر اقلیت سنا یا حکیم جفریس، رهبر اقلیت مجلس نمایندگان نبود. این زهران ممدانی، شهردار شهر نیویورک - و چهره‌ای برای یک جنبش مترقی رو به رشد بود.

در جشن انتخاب مجدد فرماندار نیویورک کتی هوچول در میدتاون منهتن، یک ممدانی تازه تراشیده و سبیل پوش به صحنه آمد تا آنچه را که او به عنوان پیروزی جنبش سیاسی گسترده تر چپ توصیف کرد، جشن بگیرد.

ممدانی در جمع مردم خروشان گفت: «ما کار تغییر حزب خود را آغاز کرده ایم و یک بار دیگر آن را متعلق به زحمتکشان می کنیم.

در روزهای بعد، ممدانی در شبکه‌های مختلف از MS NOW با گرایش چپ گرفته تا محافظه‌کارتر فاکس نیوز ظاهر شد تا در مورد نفوذ فزاینده سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا (DSA)، سازمانی که او به آن وابسته است، بحث کند.

چندین نامزد تحت حمایت DSA در انتخابات میاندوره ای 3 نوامبر موفق شدند، از جمله کلر والدز، سیاستمدار مورد حمایت ممدانی، که در حوزه هفتم کنگره نیویورک پیروز شد.

سوسیالیست های دموکرات همچنین در انتخابات شهرداری از واشنگتن دی سی تا پراویدنس، رود آیلند و لس آنجلس، کالیفرنیا پیروز شدند. در جاهای دیگر، ترقی خواهان رقابت های کلیدی را در سراسر کشور به دست آوردند، از جمله رقابت های مجلس سنا در مین و میشیگان.

حامیان جنبش مترقی، انتخابات میان دوره ای امسال را نقطه عطفی برای سیاست دموکراتیک به طور کلی می دانند. آنها به ممدانی اعتبار می دهند که زمین لغزش را به راه انداخته است.

آدین لنچنر، بنیانگذار مشاور سیاسی کارول استریت کمپینز مستقر در نیویورک، به الجزیره گفت: «در سمت نامزد و مبارزات انتخاباتی، ما اکنون راهی داریم – که توسط زهران پاک شده و اکنون توسط دیگران هموار شده است – برای این نوع رهبری مترقی معتبر، پوپولیستی و شایسته.

لنچنر چهره هایی مانند ممدانی را «الگوی واقعی ملی» برای جناح چپ خواند.

شهرداران شهر نیویورک مدت‌هاست که جایگاه برجسته‌ای را در سیاست ایالات متحده اشغال کرده‌اند و دارای یک چهره ملی فراتر از محدوده شهر هستند.

برای مثال، رودی جولیانی، پس از حملات 11 سپتامبر 2001، "شهردار آمریکا" لقب گرفت. بیل دی بلازیو در طول همه گیری کووید-19 به یکی از بازیگران تلویزیون ملی تبدیل شد. اما صعود ممدانی متفاوت بوده است.

در آغاز سال 2025، ممدانی یک نماینده مجلس ایالتی نسبتا ناشناخته از کوئینز بود. پیشنهاد او برای شهردار شدن به طور گسترده ای به عنوان یک شوت طولانی در نظر گرفته شد. اما سازماندهی مردمی، عملیات رسانه های اجتماعی و پیام اقتصادی او به سرعت کمپین او را به یک پدیده ملی تبدیل کرد.

آن پیام – که عمدتا بر مقرون به صرفه بودن متمرکز بود – با نومیکی کنست، استراتژیست سیاسی، که در کمپین ریاست جمهوری سال 2016 برای سناتور آمریکایی برنی سندرز، یکی دیگر از سوسیالیست های دموکراتیک کار می کرد، طنین انداز شد.

او به یاد می آورد که با کمپین سندرز به گونه ای ارتباط برقرار کرد که با جریان اصلی دموکرات ها ارتباط برقرار نکرد.

کنست گفت: «لزوما نمی‌توانستم ناامیدی خود را از حزب دموکرات و آنچه که آنها برای من فراهم نمی‌کردند، بیان کنم.

اما ناگهان برنی سندرز شروع به صحبت در مورد بدهی وام دانشجویی کرد، و من اینطور گفتم: "اوه، این چیزی است که در حال حاضر مرا می کشد. به همین دلیل است که احساس می کنم نمی توانم از پس آن بر بیایم، مثل اینکه دائما روی چرخ همستر هستم."

Konst در حال حاضر در حال سازماندهی برای سایر نامزدهای مترقی برای رقابت در انتخابات 2028 است که بر اساس شتاب میان دوره ای امسال است.

او پیش‌بینی می‌کند که کمپین‌هایی مانند کمپین ممدانی - که بر «وزن خردکننده این سرمایه‌داری وابسته به انحصار» تمرکز می‌کنند، در سال 2028 مانند امسال مرتبط خواهند بود.

برای لنچنر، موفقیت نامزدهای سوسیالیست مترقی و دموکراتیک در انتخابات میان دوره ای 2026 به مسائل مربوط به مقرون به صرفه بودن بستگی داشت. رای دهندگان در نظرسنجی های پیش از انتخابات همواره هزینه های زندگی را در میان دغدغه های اصلی خود قرار می دهند.

او به موازی با کمپین 2025 ممدانی اشاره کرد که شامل ویدئوهایی بود که توضیح می‌داد چگونه غذای خیابانی تا این حد گران شده است.

لنچنر گفت: «با درک این موضوع که همان نیروهایی که کامیون‌های حلال را گران می‌کنند و مهاجران را قادر به راه‌اندازی گاری‌های غذایی محدود می‌کنند، همان نیروهایی هستند که مردم را از مراقبت‌های بهداشتی دور نگه می‌دارند و کرایه‌شان را بالا نگه می‌دارند.

من فکر می‌کنم این همان بافت پیوندی است که زهران آنقدر ماهرانه داستان آن را بیان کرده و برای رای‌دهندگان به آن وصل شده است.»

آگاهان سیاسی می گویند که پیروزی ممدانی در سال 2025 امروز نیز درسی برای نامزدهای میان دوره ای بود: اینکه نظام سیاسی شکست ناپذیر نیست و نامزدهایی که مایل به به چالش کشیدن آن هستند می توانند پیروز شوند.

در سال 2025، رقیب اصلی ممدانی، اندرو کومو، فرماندار سابق نیویورک بود، نامزدی که دارای نام، ارتباطات سیاسی و حمایت نهادی بود.

با وجود استعفا از فرمانداری خود در سال 2021 به دلیل اتهامات سوء رفتار جنسی، مدتها تصور می شد که کومو پیشتاز است.

در عوض، او انتخابات مقدماتی دموکرات ها را به ممدانی با 56 درصد به 44 شکست داد. او در انتخابات عمومی به عنوان یک فرد مستقل شرکت کرد، اما دوباره شکست خورد و ممدانی کمی بیش از 50 درصد از آرا را به دست آورد و تقریبا 42 درصد کومو را به خود اختصاص داد.

فعالان مترقی این تمایل را برای چشم پوشی از شانس های طولانی به عنوان یکی از بزرگترین دستاوردهای کمپین اسب تاریک ممدانی می دانند.

در اوایل مبارزات انتخاباتی خود، شهردار آینده در نظرسنجی‌های پیش از انتخابات به سختی یک درصد رای می‌داد و کومو با فاصله زیادی پیشتاز بود. در آن زمان، هویت او به عنوان یک سوسیالیست دموکراتیک به عنوان یک ضعف تلقی می شد.

برای کنست، درس این است که وابستگی سیاسی اهمیت کمتری نسبت به مسائل فراگیر نابرابری اقتصادی دارد.

کنست گفت: «افرادی که این کشور را نگه می‌دارند، طبقه شرکت‌ها هستند که دوست دارند ما را بر اساس تعیین چپ و راستش تقسیم کنند.

"بالا در مقابل پایین است. در این کشور چپ یا راست وجود ندارد و مردم هر روز نظر خود را تغییر می دهند."

در سال 2026، نامزدهای DSA در نیویورک نیز بر روی بسیاری از اهداکنندگان کوچک سرمایه گذاری کردند.

آگاهان سیاسی، راهبرد ممدانی برای تغییر توجه به اقتصاد را به برخی از شگفت‌انگیزترین پیروزی‌های امسال دنبال می‌کنند.

در تگزاس، جیمز تالاریکو کن پکستون جمهوری‌خواه را در رقابت‌های انتخاباتی سنا شکست داد و اولین دموکراتی شد که در بیش از 30 سال گذشته منصب ایالتی را در این ایالت به دست آورد.

در میشیگان، یکی دیگر از نامزدهای سنا، عبدالالسید، با سؤالات مکرر در مورد موضع خود در قبال اسرائیل و غزه مواجه شد، اما در عوض، کمپین خود را بر تعهد به هدایت پول برای جنگ به سمت اولویت های داخلی متمرکز کرد.

کنست، استراتژیست سیاسی، گفت که او قبلا شروع به بررسی چگونگی استفاده از موفقیت میان ترم هفته گذشته در رقابت های آینده کرده است.

کنست گفت: «من فکر می‌کنم در سمت چپ، باید شتاب را از پیروزی‌های خود در روز سه‌شنبه برداریم و آن را به چیزی هدایت کنیم.

در مورد او، این به معنای شناسایی نامزدهای بالقوه ریاست جمهوری 2028 است. او رئیس کمیته پیش نویسی است که از رو خانا، نماینده ایالات متحده در کالیفرنیا، یک مترقی صریح، می خواهد که نامزد شود.

اینکه آیا تأثیر ممدانی می تواند به یک جنبش ملی پایدار تبدیل شود یا خیر، باید دید.

منتقدان هشدار می‌دهند که پیروزی‌های میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ ممکن است بیشتر منعکس‌کننده واکنش منفی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا باشد تا حمایت از یک موج سیاسی مترقی.

اما کنست امیدوار است که در شب انتخابات در سال 2028، همان انتظار و شور و شوقی را که در دوره میان دوره ای احساس می کرد، تجربه کند.

فقط این بار چشمش به تالارهای کنگره یا شهرداری نیست، بلکه به کاخ سفید دوخته شده است.