نقاشی مروری بر ریویرای فرانسوی - به اندازه یک روز مرطوب در مارگیت، عاشقانه و پر زرق و برق

آکادمی سلطنتی هنر، لندن آن‌ها ماتیس را به حاشیه رانده‌اند و به پیکاسو شانه سردی داده‌اند - و به نظر می‌رسد آنچه باقی می‌ماند، بیشتر از هنر حسی، از جغرافیای معتدل آگاه است.

ریویرا فرانسه جایی نیست. این رویای بهشت ​​است، یکی از آن آرکادیاهایی که ما آرزوی آن را داریم – دنیاهای بی زمان و کامل و اشباع از نور. در عصر مدرن، هنرمندان آثار خود را در جنوب فرانسه یافتند. با این حال این نمایشگاه به طور کامل از موضوع غافل است. به جای اسطوره مدرن مد، چیزی که در اینجا به دست می آوریم یک وسواس فکری نسبت به جغرافیای سواحل جنوبی فرانسه است. هنرمندان برای هر قسمتی از آن که نقاشی کرده‌اند جایزه می‌گیرند. این منجر به برخی انحرافات جدی می شود.

نئو امپرسیونیست‌ها - جنبش نقطه‌گذاری به رهبری پل سیگناک - و نقاشی‌هایشان از کوت دازور فضای بزرگ و وسیعی پیدا می‌کنند. اشکالی ندارد اگر چه زمانی که یک خط ساحلی پیکسلی دیده اید، همه آنها را دیده اید. چیزی که گیج کننده است این است که هانری ماتیس و فاوها در یک نمایشگر مجاور کوچکتر و وزن کمتر فشرده شده اند. انقلابی که ماتیس و دوستانش در شهر ساحلی کولیور به اجرا درآوردند و رنگ‌های موجود در سرشان را جایگزین طبیعت کردند، بسیار رادیکال‌تر، هیجان‌انگیزتر و از نظر بصری درخشان‌تر از سیگناک و شرکا بود. نمی توانستم آن را درک کنم. ادامه مطلب...