نقاشی مونه «ایریس» - آخرین نوع خود در دستان شخصی - می تواند رکورد فرانسوی را در ساتبی پاریس بشکند

در ماه اکتبر، ساتبیز پاریس یک تابلوی نقاشی خیره‌کننده کلود مونه که قبلا به نمایش گذاشته نشده بود، از مجموعه «Iris» (1914–1917 و 1924–1925) که برای دهه‌ها در کلکسیون ژان شلمبرگر نگهداری می‌شد، به حراج گذاشته شد و برآوردی بین 22 تا 30 میلیون یورو (25 تا 25 دلار) داشت. ARTnews پس از تماشای این اثر هنری که امروز رونمایی شد، دریافت که نقاشی انتزاعی همنام از عنبیه‌های بنفش و زرد که روی آب منعکس می‌شود، درست یک سال قبل از مرگ او کشیده شده است و قرار است رکورد حراج کشور را برای یک نقاشی فروخته شده بشکند.

این بزرگترین نمونه از سری محبوب امپرسیونیست "Iris" است که به بازار آمده است و ابعاد آن 63 در 71 اینچ است. این همچنین بزرگترین اثر از سالهای پایانی این هنرمند است که در دستان خصوصی باقی مانده است. توماس بومپارد، کارشناس ارشد بین المللی ساتبی، به ARTnews گفت: «تقاضا برای آثار متاخر مونه هرگز اینقدر زیاد نبوده است. پنج مورد از برترین قیمت‌های حراج مونه مربوط به آثاری است که پس از سال 1914 ساخته شده‌اند.

Iris یکی از 28 قطعه در فروش هنر امپرسیونیست و مدرن در 22 اکتبر با عنوان "Le Temps Retrouvé: The Schlumberger Collection" است. ارزش آن بیش از 45 میلیون دلار برآورد شده است.

همزمان با صدمین سالگرد مرگ مونه و مجموعه‌ای از نمایشگاه‌ها برای بزرگداشت او، به غیر از هنر بازل پاریس، اثر دیگری که این هنرمند ارائه می‌کند شامل بید گریان مونه، ۱۹۱۸–۱۹۱۹ است که در پالت پاییزی پس از جنگ جهانی اول نقاشی شده است. تخمین زده می شود 9 تا 12 میلیون یورو (10 تا 13.9 میلیون دلار).

شلمبرگر همچنین سه‌گانه تجربی اولیه پل سزان را از نقاشی دیواری مشهورش Paysage romantique aux pêcheurs (1862-1864) جمع‌آوری کرد، که در اصل برای ملک خانوادگی هنرمند در جنوب فرانسه معروف به Jas de Bouffan بود. ارزش آن 400000 یورو (حدود 460000 دلار) تخمین زده شده است، همچنین به عنوان یک گنج ملی شناخته شده است، به این معنی که دولت فرانسه 30 ماه فرصت دارد تا آن را به دست آورد.

این مجموعه همچنین با داستان منشأ جالبی همراه است. دو زن: Jeanne Schlumberger (1889-1983)، وارث شرکت نفت Schlumberger که برای حریم خصوصی او ارزش قائل بود، و فروشنده آثار هنری Katia Granoff پشت این مجموعه رویایی هستند، از جمله Monets اواخر دوران حرفه ای، آثار پل سزان، پیر بونارد، گوستاو مورئو، Chaïm و George Sim.

Jeanne Schlumberger و Katia Granoff © عکاس ناشناس. با حسن نیت از آرشیو خانواده شلمبرگر و ساتبی

گرانوف به عنوان مشاور و دلال شلمبرژ عمل می‌کرد، که ترجیح می‌داد مجموعه‌اش را در جامعه عالی پاریس تمجید نکند. گرانوف کسی بود که تصمیم جسورانه‌ای گرفت تا مجموعه‌ای از آثار بعدی مونه را که در ژیورنی ساخته شده بود، از پسرش میشل تهیه کند، در حالی که افراد کمی به فرانسه علاقه‌مند بودند. به گفته بومپارد، او برای به دست آوردن دارایی های استودیویی میشل، با کمک حمایت مالی اضافی شلمبرگر، هر آنچه را که ارزش داشت به خطر انداخت. آن دو نقاشی ها را بین خود تقسیم کردند.

بومپارد به ARTnews گفت که شلمبرگر و گرانوف "مستقل و بسیار باهوش" بودند. او گفت: "ژان شلمبرژ از خانواده ای مهندسان باهوش است و او یکی از اولین زنان فرانسوی بود که گواهینامه رانندگی داشت و عاشق رانندگی با ماشین های اسپورت زیبا بود، اما از توجه و تبلیغات متنفر بود." این توضیح می دهد که چرا بسیاری از مجموعه او از دید عموم دور مانده است. بومپارد توضیح داد: "تنها نزدیکترین افراد در حلقه داخلی او مجموعه او را دیدند - اگرچه او حامی سخاوتمند بسیاری از موزه ها بود، اما نمی خواست مجموعه اش از دیوارهایش خارج شود."

بومپارد در بیانیه‌ای نوشت: "ژان شلمبرگر و کاتیا گرانوف در زمانی که بسیاری هنوز آنها را نادیده می‌گرفتند، درخشش رادیکال این آثار را تشخیص دادند. یکی جمع‌آوری می‌کرد، دیگری دفاع می‌کرد؛ هر دو به غرایز خود اعتماد کردند، زمانی که به نظر می‌رسید دنیا از قبل تصمیم خود را گرفته است."