نقد استیوی واندر - با پخش کامل بزرگترین آلبوم خود، همه را به پهلو می زند

Utilita Arena، بیرمنگام شب افتتاحیه تور Wonder به مناسبت پنجاهمین سالگرد Songs in the Key of Life، به لطف آهنگ های مجلل که حاوی پیام های فوری هستند، آرواره ها را روی زمین می گذارد.

استیوی واندر که در میان کیبوردها نشسته است، در اولین تاریخ تور خود برای جشن گرفتن پنجاهمین سالگرد آلبوم Songs in the Key of Life، مشهورترین آلبومش، به مخاطبان خطاب می کند. او می‌گوید پخش کامل آن به این شکل یک آرزوی دیرینه بود: مسئله این بود که برای به ثمر رساندن آن به افراد زیادی نیاز داشت.

او در واقع یک دهه پیش در عرصه‌های آمریکای شمالی در سال‌های 2014 و 2015 به آن جاه‌طلبی جامه عمل پوشاند، کنسرت‌هایی که نمایش‌های پنجاهمین سالگرد از آن‌ها سرنخ می‌گیرند - با اضافه شدن خرافه به‌عنوان صفحه‌نمایش - اما گفته می‌شود، باید نظر او را در مورد تعداد افراد درگیر بپذیرید.

واقعا تعداد زیادی نوازنده در آن بالا وجود دارد: سه نوازنده سازهای کوبه ای، یک بخش زهی، پنج نوازنده برنج، شش نوازنده پشتیبان، دو نوازنده گیتار، سه نوازنده کیبورد، از جمله خود واندر، که به طور مختلف مجموعه ای از سینتی سایزرهای قدیمی و مدرن را می نوازد، یک پیانوی بزرگ، یک پیانو تاک ایستاده و به نام Ngiculela/Es Unzaraing، یک ساز با نام Historirea/Es Unzara. هارپجی که در واقع زمانی که استیوی واندر آخرین آلبومی را منتشر کرد، اختراع نشد، چه رسد به زمانی که Songs in the Key of Life ساخته شد.

Harpejii یا نه، این به‌عنوان کاهش چشمگیر همه چیز در مقایسه با جلسات واقعی آلبوم به حساب می‌آید. ساخته‌شده توسط مردی که تقریبا می‌توانست همه کارها را خودش انجام دهد، با این حال ضبط آن شامل 108 نوازنده بود: هشت نفر برای دست‌کوبی اعتبار دارند. ادامه مطلب...