نقد «به من اعتماد کن، من یک پزشک هستم»: کال پن نقش پزشک آنا نیکول اسمیت را در یک بیودرامدی کپک زده و نادرست بازی می کند.

بی‌خطر به نظر می‌رسید که علاقه عمومی به هر چیزی که به آنا نیکول اسمیت مربوط می‌شود، مدت‌هاست که تاریخ فروش خود را پشت سر گذاشته است. اما ظاهرا برای سازندگان فیلم جدید با عنوان بسیار زیبا درباره زحمات حقوقی دکتر سابق اسمیت، سندیپ کاپور، که پس از مرگ او در سال 2007 بر اثر مصرف بیش از حد مواد مخدر در سن 39 سالگی، متهم به جرایم متعدد مربوط به رفتارش با این ستاره تلویزیونی واقعیت‌ها شد، نیست. مثل اینکه نزدیک به دو دهه دیر رسیده است.

به نویسندگی و کارگردانی Thane Economou - که تنها اعتبار قبلی او، جشن عروسی در سال 2016، در یادداشت های مطبوعاتی به عنوان "رام کام فیلمبرداری شده در یک برداشت مداوم 119 دقیقه ای" توصیف شده است - در این فیلم کال پن در نقش دکتر بدبختی بازی می کند که کمی با بیمار جدید رنگارنگ خود با بازی ابی کورنیش (بی استار) (بی کورنیش) شیفته شد. او دوست و معتمد او شد که توسط شهرت و سبک زندگی او فریفته شد.

او در تلاش برای توضیح خود، می پرسد: "تا حالا روی فرش قرمز راه رفتی؟" اخبار مرتبط اخبار هاروی لوین از TMZ ستایش هیتلر کانیه وست را از مصاحبه 2018 قطع کرد، کارمند سابق می گوید بازنگری بعدی هاروی لوین در TMZ تجاری: جنایت واقعی، با کمی پوپولیسم به من اعتماد کنید، من یک دکتر هستم. تاریخ اکران: جمعه، 16 اکتبر بازیگران: کال پن، لیندا همیلتون، دیوید جولیان هاریش، ابی کورنیش کارگردان فیلمنامه نویس: Thane Economou دارای رتبه R، 1 ساعت و 51 دقیقه

کاپور اغلب در مراسم ها و مهمانی های مختلف با او عکس می گرفت، به ویژه زمانی که او سوار لیموزین او به عنوان بخشی از رژه غرور همجنس گرایان هالیوود غربی شد.

داستان با تصویری از یورش پلیس به خانه کاپور شروع می‌شود که در شدت وحشیانه‌اش بیش از اندکی اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد، داستان به عقب برمی‌گردد تا رابطه او با بیمارش را که در یک جلسه کشف با وکیلش الین گاروفالو (لیندا همیلتون خوب) روایت می‌کند، شرح دهد.

اکونومو اغلب یک رویکرد شوخی قاطعانه اتخاذ می‌کند، گویی می‌داند که جدی گرفتن این داستان شامل چهره‌های عجیب و غریب از زندگی واقعی مانند اسمیت دشوار است. عکاس لری بیرکهد (تد جفریس) که به خاطر دخترش دنیلین علیه او شکایت پدری ارائه کرد. هاوارد کی. و هاروی لوین (الون گلد)، بنیانگذار TMZ. کاپور پن ماجرا را روایت می کند و اغلب دیوار چهارم را می شکند تا مستقیما ما را مورد خطاب قرار دهد.

نام استرن در حال دویدن خسته است (شخصیت‌ها برای جدا کردن او از مجری برنامه رادیویی به او اشاره می‌کنند: «نه، آن دیگری».

متأسفانه، فیلم فاقد آن شوخ طبعی است که فیلم‌های واقعی مانند The Big Short را با سبکی مشابه ساخته است. همچنین بسیار بد است، با اطلاعات پس‌زمینه‌ای که از طریق مواردی مانند بخش‌های جعلی TMZ و «نوارهای جانبی» وکلا/مشتری با تمام ظرافت ورودی‌های ویکی‌پدیا به دست می‌آید. لحن به‌طور دیوانه‌کننده‌ای ناسازگار است، و احساسات قلبی را از طریق عناصر توطئه‌ای مثل رابطه کاپور با والدینش که از همجنس‌بازی بودن او بی‌اطلاع بودند و دوستی‌اش با یک بیمار زن مسن در حال مرگ، تحت فشار قرار می‌دهد.

کل داستان آنقدر عجیب است - قسمتی که در مورد شاهزاده فردریک فون آنهالت، شوهر نهم زا زا گابور، که همچنین ادعا می‌کرد پدر فرزند اسمیت است، به راحتی می‌تواند به یک فیلم بلند بسط داده شود - که جذابیت بیمارگونه خاصی را به دنبال دارد. اما جالب‌ترین شخصیت روی پرده، اسمیت، علی‌رغم بازی شایسته کورنیش، به نفع تمرکز بر روی کاپور، که خیلی به او اهمیت نمی‌دهد، کوتاه می‌آید.

و اگرچه پن در حالی که دکتر آنقدر ناامید از توجه و تایید است که اشتباهات وحشتناکی در قضاوت مرتکب شد، چرخش حساسی را ارائه می‌کند، اما نمی‌تواند کاری کند که فیلم چیزی غیر از یک تلاش سخیف دیگر برای استفاده از بدنامی اسمیت باشد.