نقد فیلم Fidai – فیلم کلاژ فلسطینی فیلم های سرکوب شده را به آثار هنری تبدیل می کند

کمال الجعفری با استفاده از مواد آرشیو خانه های ویران شده، کودکان وحشت زده و اجساد مرده، انسانیت را با روی هم قرار دادن اشعار نویسندگان فلسطینی به حلقه ها اضافه می کند.

فدایی در زبان عربی به معنای کسی است که مایل است خود را فدای خیر بزرگتر کند. کمال الجعفری، فیلمساز فلسطینی، با وام گرفتن این واژه، که در مواقعی در زمینه نظامی به کار می رود، برای فیلم کلاژ خود، خیزش نیرومندی از تصاویر را علیه موج تبلیغات و پاک شدن تاریخی به راه می اندازد. بیشتر فیلم برگرفته از مواد آرشیوی است که زمانی در مرکز تحقیقات فلسطین در بیروت نگهداری می شد. در سال 1982، در جریان جنگ داخلی لبنان، نیروهای اسرائیلی به این مرکز حمله کردند و آرشیو را تصرف کردند.

اعتقاد بر این است که بیشتر این اسناد در مورد تاریخ فلسطین - کتاب ها، روزنامه ها، مصنوعات سمعی و بصری - هنوز در دست ارتش اسرائیل است.

فیلم‌هایی که در فیلم الجعفری از طریق مخفیانه به دست آمده‌اند، آثار فیزیکی سرکوب سیاسی را در خود دارند. تصاویر خراشیده، دانه دار و پیکسلی هستند، با این حال از طریق قدرت مونتاژ، شباهت های بصری شگفت انگیزی را تداعی می کنند که به خشونت بی امان فلسطینی ها در طول دهه ها متحمل شده اند. فیلم سیاه و سفید گرفته شده در دوران فرمانروایی بریتانیا سربازانی را نشان می‌دهد که در خیابان‌ها گشت‌زنی می‌کنند و بر جمعیت بومی خشونت اعمال می‌کنند. اقدامات مشابهی توسط نیروهای اسرائیلی انجام شد.

ویرایش به جای ترتیب زمانی، حس تداوم را از طریق تصاویر تکراری ایجاد می کند. بارها و بارها شاهد خانه های ویران شده، کودکان وحشت زده و اجساد فلسطینی هایی هستیم که توسط نیروهای اشغالگر به قتل رسیده اند. ادامه مطلب...