نقد مردی با نام‌های فراوان نوشته گئورگی گوسپودینوف – داستان‌های بازیگوش و عمیق از بلغارستان

این مجموعه 40 داستان کوتاه از برنده بین المللی بوکر سرشار از اختراع و گرما است

در داستان اصلی مجموعه داستان کوتاه گئورگی گوسپودینوف، مردی با نام‌های فراوان، راوی فاش می‌کند: «گفتن داستان‌های شخصی‌مان تنها حرکتی است که می‌توانیم انجام دهیم... که به ما امکان می‌دهد پایان پیش‌فرض این بازی را حداقل برای مدتی به تعویق بیندازیم.» این توصیف به اندازه دل مشغولی نویسنده بلغاری به داستان ها و قدرت آنها در برهم زدن مسیر خطی زندگی است. گوسپودینوف مانند بت خود خورخه لوئیس بورخس به سمت براندازی در داستان های داستانی خود گرایش دارد: او «بازی» را می گیرد و قوانین را بازنویسی می کند، تخته را وارونه می کند تا راه های جدیدی برای نگاه کردن و دیدن پیدا کند.

اگر پایان یک نتیجه قطعی باشد، جادوی گوسپودینوف این است که داستان‌هایش را شروعی با امکانات بی‌پایان جلوه دهد.

مردی با نام های فراوان شامل 40 داستان است که از دو مجموعه که قبلا به زبان بلغاری منتشر شده است، تشکیل شده است. از رئالیسم پساکمونیستی گرفته تا افسانه‌های تجربی که در جهان‌های ناآشنا اتفاق می‌افتد، این قطعات تخیلی باشکوه در بسیاری از مضامین یکسان - دوران کودکی، ویژگی‌های هزارتویی زبان، فشار و کشش فانتزی و واقعیت - به عنوان معروف‌ترین اثر او، پناهگاه زمان، که برای آن برنده جایزه بین‌الملل20، روم، جایزه بین‌الملل شد، معامله می‌شود. این مجموعه را نیز ترجمه کرده است.

در اینجا نیز رودل به طرز ماهرانه‌ای اقتصاد زبان گوسپودینوف و همچنین بازیگوشی و خونگرمی او را به عنوان یک داستان‌نویس بیان می‌کند. ادامه مطلب...