نقد و بررسی «ادوارد سعید: بین جهان‌ها: یک محقق فلسطینی حیاتی، احیا شده برای نسل جدید»

ادوارد سعید، نویسنده و آکادمیک فلسطینی، در کتاب خود به نام «مسئله فلسطین» در سال 1979، رابطه فلسطینیان و صهیونیست ها را به عنوان «مقابله بین یک تأیید و یک انکار» بیان می کند. درک آن مستلزم این است که «دریابیم که ابزار این مسابقه چه بوده است و چگونه تاریخ بعدی را شکل داده است، به طوری که این تاریخ اکنون به نظر می رسد که صحت ادعاهای صهیونیست ها در مورد فلسطین را تأیید می کند و در نتیجه ادعای فلسطین را تحقیر می کند.

به عبارت دیگر، ما باید مبارزه بین فلسطینی ها و صهیونیسم را به عنوان مبارزه ای بین یک حضور و یک تفسیر درک کنیم، اولی دائما توسط دومی غلبه و ریشه کن می شود. داستان‌های مرتبط نقد فیلم «یک بیانیه»: یک گروه برتر شامل پل راد، امی رایان و جان تورتورو با نشاط شگفت‌انگیزی در موسیقی مستند درام خشک نفس می‌کشد زک برایان پیراهن «فلسطین آزاد» را در طول کنسرت در استادیوم ژیلت رابرت کرافت می‌پوشد.

انتقاد از تفسیر رایج از صهیونیسم، در نظر گرفتن اسرائیل به عنوان یک پروژه شهرک نشینی-استعماری و به رسمیت شناختن انسانیت و تاریخ فلسطینیان - و متأسفانه در جهان غرب، اغلب باقی می ماند - یک تز رادیکال بود. Edward Said: Between Worlds The Bottom Line مقدمه ای خوب برای یک روشنفکر مهم. محل برگزاری: جشنواره بین المللی فیلم تورنتو (TIFF Docs)، جشنواره فیلم نیویورک (Spotlight) کارگردان: Maiken Baird 1 ساعت و 48 دقیقه

در مستند جدید ادوارد سعید: بین دنیاها، مایکن بیرد، فیلمساز و تهیه کننده دانمارکی، از جمله به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه انتشار این کتاب و حمایت مداوم سعید از خودمختاری فلسطین، او را هم الگوی تمامیت فکری و هم دشمن ایالات متحده کرد. این سند میراث سایر پروژه‌های سینمایی سعید، از جمله ادوارد سعید: آخرین مصاحبه، ساخته مایک دابز را در خود دارد که در سال 2004 منتشر شد، اما Between Worlds هنوز هم آموزش سیاسی مفیدی ارائه می‌دهد.

از طریق فیلم‌های آرشیوی چشمگیر (مصاحبه‌ها و سخنرانی‌ها، ویدیوهای خانگی و عکس‌های خانوادگی)، بیرد، تهیه‌کننده اجرایی ایکاروس و اورول: 2+2=5، صدای یک شخصیت عمومی مهم را زنده می‌کند و ایالات متحده و رسانه‌های جریان اصلی آن را به خاطر نقشی که ایفا کرده‌اند - و همچنان ایفا می‌کنند - در سوء قصد علیه مردم متهم می‌کند. او این مضامین اصلی را در روایتی تکان‌دهنده می‌پیچد که چگونه سعید، تبعید شده از فلسطین و بیگانه از هویت عربی‌اش، سرانجام راه خود را به هر دوی اینها پیدا کرد.

فیلم Between Worlds که پس از نمایش‌های با استقبال خوب در جشنواره‌های تورنتو و نیویورک همچنان به دنبال توزیع است، با مجموعه‌ای صوتی از مجریان خبری که سعید را توصیف می‌کنند، آغاز می‌شود. آنها از او به عنوان یک فعال فلسطینی یاد می کنند و با اشاره ای ظریف به شیوایی او اشاره می کنند که چگونه او انتظارات مردمی را که آموزش داده شده انسانیت زدایی از اعراب را به چالش می کشد، بیان می کنند.

سعید در یکی از کلیپ‌های اولیه می‌گوید که "دوست دارد به عنوان استاد ادبیات در دانشگاه کلمبیا معرفی شود." صدایی خارج از دوربین عنوان را با لحنی بازجویانه تکرار می‌کند و سعید با عصبانیت طنز پاسخ می‌دهد: «درست است. این لحظه تنشی را به تصویر می کشد که سعید در مبارزه با فرضیه هایی مبنی بر اینکه تعامل عمیق سیاسی به نحوی امکان وجود سایر منافع را از بین می برد، با آن مواجه شد.

شروع Between Worlds به عنوان نوعی پیش درآمد عمل می کند و آغازگر ساده ای را بر روی سعید ارائه می دهد. برد با استفاده از سخنان خود محقق، نقش سعید را در زندگی عمومی بیان می کند و یکی از پروژه های فکری اصلی او را تعریف می کند. او در صداپیشگی می‌گوید: «هر وقت فلسطینی‌ها تلاش می‌کنند داستانی را روایت کنند، تا داستان فلسطین را به شکلی دراماتیک و قابل درک بیان کنند، مورد حمله قرار گرفته و متوقف شده است». بنابراین ما طوری به نظر می‌رسیم که انگار یتیم هستیم، انگار هیچ منشأ نداریم، هیچ روایتی به عنوان مردم نداریم. به معنای خاصی به ما می‌گویند که واقعا وجود نداریم.»

بیگانگی خشونت آمیز از سرزمین، تاریخ و فرهنگ سال های اولیه سعید را تعریف کرد. Between Worlds خود را هوشمندانه حول ایده های فکری سعید شکل می دهد بدون اینکه از سهولت جدول زمانی زمانی چشم پوشی کند. بعد از مقدمه، بیرد علاقه سعید به حافظه و اینکه چه کسی می‌تواند تاریخ را تعریف کند، با تمرکز بر سال‌های اولیه محقق معرفی می‌کند. سعید در سال 1935 در یک خانواده متوسط ​​در اورشلیم، فلسطین به دنیا آمد. در سال 1947، پیش از اخراج دسته جمعی فلسطینی ها از اسرائیل در سال 1948، به همراه خانواده اش به قاهره نقل مکان کردند.

سعید از طریق مصاحبه‌های بایگانی توضیح می‌دهد که چگونه والدینش به ندرت درباره کشورشان صحبت می‌کردند، مگر اینکه به طور مبهم به چیزهایی که از دست داده‌اند اشاره می‌کردند. در نتیجه، سعید نسبتا از نظر سیاسی جدا و بدون ارتباط واقعی با هویت خود بزرگ شد.

علیرغم اینکه این جوان فلسطینی زبانی برای آن نداشت، خیلی زود جایگاه خود را به عنوان یک فرد به حاشیه رانده شده درک کرد. در مدرسه، او با داستان های بومیان آمریکایی و سیاهپوستان در آمریکا همذات پنداری کرد و متوجه شد که چقدر از تحصیلاتش مملو از حذف های تاریخی از آسیب هایی است که به آنها وارد شده است. شیوه تدریس سعید با این علاقه همراه بود، زیرا او دانشجویان خود را تشویق می کرد تا با شک و تردید سالم به مطالعات خود نزدیک شوند و سکوت های تاریخی را زیر سوال ببرند.

زمانی که سعید در سنین نوجوانی بود، برای مدرسه شبانه روزی به ایالات متحده فرستاده شد، جایی که جدایی از هویت عربی او تقویت شد. او پیش از استخدام در دانشگاه کلمبیا به تحصیل در پرینستون و سپس هاروارد ادامه داد. در این مؤسسه است که سعید به تدوین پایدارترین تزهای خود درباره هویت عرب در رابطه با غرب ادامه داد (Orientalism, 1978). تاریخ فلسطین و خودمختاری (مسئله فلسطین، 1979)؛ و زندگی پس از مرگ امپریالیسم (فرهنگ و امپریالیسم، 1993).

طعنه آمیز است که امروز دانشگاهی که به عنوان خانه فکری سعید عمل می کرد در خط مقدم تحریم دانشجویان و اساتید مدافع فلسطینی ها قرار دارد.

تکان‌دهنده‌ترین بخش‌های فیلم از لحاظ احساسی بر چگونگی بازسازی رابطه خود با هویت فلسطینی خود توسط روشنفکر متمرکز است. سعید پس از ازدواج با مریم، نویسنده و فعال لبنانی، با او به بیروت سفر کرد، با افرادی که در آزادی فلسطین مشارکت داشتند ارتباط برقرار کرد و به مطالعه فشرده زبان عربی پرداخت. از طریق این مشارکت مجدد، او متوجه شد که چگونه رسانه های غربی در انتشار تبلیغات ضد عرب مشارکت داشتند و این مشاهدات باعث الهام بخشیدن به بسیاری از کتاب های او شد.

همچنین توجه قابل توجهی به رشد فکری سعید پس از نوشته‌های اولیه‌اش شده است، به‌ویژه اینکه او چگونه از رفقای فلسطینی مانند یاسر عرفات ناامید شد و از آن‌ها دور شد که معتقد بود به‌طور مضری تسلیم خواسته‌های آمریکا و اسرائیل شده است. در حالی که Betweens Worlds به سیاست در حال تحول سعید می پردازد، به ویژه حمایت بعدی او از کشوری که در آن اسرائیلی ها و فلسطینی ها می توانند در برابری زندگی کنند، بیننده را وادار می کند که زمینه بیشتری را بخواهد.

یکی از جنجالی‌ترین عناصر مستند بیرد - مانند بسیاری از پروژه‌های غیرداستانی درباره فلسطینی‌ها که در چند سال اخیر منتشر شده‌اند - این است که تا چه حد زبان ارائه‌شده در فیلم بازتاب لحظه‌ی معاصر است. تماشای مصاحبه با سعید در دهه‌های 80، 90 و اوایل دهه 2000، می‌تواند عجیب به نظر برسد و درباره موضوعاتی که امروز مطرح می‌شود بحث کند. و دیدن اینکه درخواست مکرر برای دفاع از خودمختاری فلسطینیان چگونه بر محققی که علایق فکری دیگری نیز داشت، می زند، شگفت انگیز است.

او یک پیانیست با استعداد، یک منتقد ادبی پرکار و بنیانگذار چیزی بود که ما اکنون مطالعات پسااستعماری می نامیم، حوزه ای چند رشته ای که زندگی پس از مرگ فرهنگی، اقتصادی و سیاسی امپریالیسم را بررسی می کند.

من اولین بار در مورد سعید به عنوان یک دانشجوی کارشناسی ادبیات انگلیسی در پرینستون، دانشگاه مشترک ما، یاد گرفتم. اولین کتاب شرق شناسی او به من و همچنین بسیاری دیگر، درک تازه ای از میراث خشونت آمیز استعمار ارائه کرد و درک من از هویت به عنوان سیال و رابطه ای را تقویت کرد. اگر یک تنش در Between Worlds وجود داشته باشد، این یادآوری دائمی است که چیزهای بیشتری برای یادگیری در مورد موضوع آن وجود دارد.