نقد و بررسی «بدن»: علیرغم موهبت‌های متوسط، فیلم ترسناک-درام-طنز دختر مدرسه‌ای کاتولیک نتفلیکس چیزهای زیادی برای خواسته باقی می‌گذارد.

دختران دبیرستان کاتولیک سنت مارکس قدیس نیستند. آنها آخر هفته های خود را با نوشیدن و رقصیدن و در مهمانی ها می گذرانند. آنها روزهای مدرسه خود را با شایعات و دروغ گویی و حفظ اسرار می گذرانند. در یک نقطه، آنها شیطان را به شوخی می‌خوانند و سپس با انداختن مولی، این شبه آیین را مهر و موم می‌کنند، و ناخواسته یک واکنش زنجیره‌ای از وقایع را آغاز می‌کنند که تهدیدی برای بلعیدن کل شهرشان خواهد بود.

اگر فقط گناهانی که نمایش آنها انجام می دهد تقریبا به همان اندازه هیجان انگیز بود. در حالی که The Body خالی از لذت نیست، اما آنها بیش از حد نازک در طول هشت ساعت پخش می شوند و با جاه طلبی بیشتر از اثربخشی برخوردار هستند. درام نتفلیکس در ترکیبی ناهموار از شخصیت‌های دو بعدی و ایده‌های ناشناخته، در ادای احترام به اجداد فرهنگ پاپ خود به جای اینکه ادعای خود را در میان آنها مطرح کند، کار خوبی انجام می‌دهد.

داستان‌های مرتبط تیم رقص مدرسه کاتولیک تلویزیون در اولین تریلر برای روان‌درام وحشتناک نتفلیکس با نام «بدن» ویران می‌کند. تاریخ پخش: چهارشنبه، 11 نوامبر (نتفلیکس) بازیگران: کریستینا بوگیچ، جینا مسزاروس، سارا بوستانی، جکسون کلی، ننامدی آسوموگا، سوفیا وایل، شرلی چن، اورلاندو نورمن، لوئیزا کراوس، گابی ویندی خالق: کوین شفرد

برای TL;DR، حداقل برای شروع، Yellowjackets با کری ملاقات می کند. این لحن عمدتا رو به رو است، نه ترسناک و نه خنده‌دار است، اگرچه هر از گاهی با زمرد فنل-یان و بی‌احترامی شبیه رایان مورفی معاشقه می‌کند، به خصوص در اولین نمایش به کارگردانی خالق کوین شفرد (زیر پل).

در پاییز 2004 - محیطی که می‌توانید حتی بدون شرح آن با لباس‌های ورزشی مخملی، تلفن‌های تاشو موتورولا و کیف‌های دستی Balenciaga، با حسن نیت طراح لباس، Mirren Gordon-Crozier - شیرها، گروه رقص تمام زن سنت مارکس، امتحاناتی را برگزار می‌کنند. وضعیت تیم وخیم است: آنها به تازگی یکی از اعضای کلیدی خود را به دلیل مصدومیت در هفته های قبل از بازی های منطقه ای از دست داده اند، و حتی امیدوارکننده ترین نامزد جدید، گریس (سوفیا ویلی)، آنقدر دو کفش خوب است که کاپیتان های الیز (سارا بوستانی) و آنیا (کریستینا بوگیچ) در مورد این که آیا او نمی تواند باشد، اختلاف نظر دارند.

اما مشکل واقعی زمانی شروع می شود که یک دختر جدید برای القاء به تیم انتخاب می شود. پس از اینکه یک مراسم هولناک هالووین به طرز فاجعه‌باری به اشتباه می‌افتد، شیرها با رؤیاهای عجیب و غریب و اتفاقات غیرقابل توضیح ملاقات می‌شوند که در نهایت به یک هیستری در سطح جامعه منفجر می‌شوند که منشأ آن ممکن است الهی، اهریمنی یا صرفا روانی باشد.

صرف نظر از منشأ واقعی آنها، بهترین سلاح نمایش، شخصیت شرور آن است، که به سرعت خود را به ما می شناساند، اگر نه هنوز شخصیت های اطرافش. لیزبث (Geena Meszaros) انتقالی اخیر است که تأثیر دردناک و ظاهر ساده آن (که با سفید کردن ابروهای یک بازیگر معمولی خوش‌قیافه به دست می‌آید) او را برای این لانه شیر مناسب نمی‌کند.

به این فکر کنید که او در خانه ای کهنه و با بودجه کلیسا با یک مادر بنیادگرای سخت گیر، کاترین (لوئیزا کراوز) زندگی می کند، و ممکن است وسوسه شوید که به او رحم کنید، همانطور که آنیا شیرین وقتی لیزبث را به یک مهمانی دعوت می کند.

اما این توله سگ با لگد زدن با دختران باحال، به سرعت خود را به عنوان یک مار نشان داد. مسزاروس این ترفند چشمگیر را مدیریت می کند که لیزبث را حتی زمانی که اصلا کار زیادی انجام نمی دهد، به طرز چشمگیری به نظر می رسد - فقط با آنیا در آواز صدایی که می خواند، یا انگشتانش را در اطراف انجیل تکان می دهد مانند کودکی که می خواهد با اسباب بازی به شهر برود. لیزبث یک شخصیت ظریف یا پیچیده نیست، حتی اگر روانشناسی او به طور گسترده قابل درک باشد (آزار رساندن به مردم به مردم صدمه می زند، و همه چیز).

اما مسزاروس باعث می‌شود که سردی تک بعدی لیزبث شبیه به یک نیروی عنصری به نظر برسد.

شخصیت‌های دیگر با صافی مشابهی همراه هستند، اما، متأسفانه، همان ضد کاریزمای قانع‌کننده نیستند. این به خاطر کم کاری بازیگران نیست. بوجیک و بوستانی به‌عنوان بهترین‌های ضخیم دزد، شیمی فریبنده‌ای را به اشتراک می‌گذارند که اگر می‌توانستند وحشت عجیب غریب بودن را در فرهنگی که آن را یک انحراف وحشتناک می‌داند، از بین ببرند، بیشتر می‌شوند. جکسون کلی در نقش برادر کوچک لیزبث، لئو، که صمیمیت چشم درشتش در تضاد آشکار با گناه آشکار و بی‌دقتی بی‌رحمانه‌ای است که او را احاطه کرده است، بازی تکان‌دهنده‌ای ارائه می‌دهد.

و در حالی که گابی ویندی، از شهرت The Traitors و The Bachelor، اساسا در نقش شاونا مربی بی‌تفاوت و بی‌تأثیر شیرها در یک صحنه تجلیل شده است، جذابیت کوکی او به همان اندازه مورد استقبال قرار می‌گیرد.

این نوشته است که کوتاه می آید. با وجود زمان اجرای مجلل، The Body در تلاش است تا مجموعه خود را فراتر از ابتدایی ترین کارکردهای روایی و موضوعی خود بسازد. نتیجه کاراکترهایی است که به اندازه کافی خوانا هستند، حتی برای افرادی که در فیلم دوم غیرمتعهد هستند قابل درک هستند، اما آنقدر جالب نیستند که بتوان آنها را دوست داشت.

فرصت های از دست رفته فراوان است. خط داستانی که الیز خاردار و لئوی پاک دل را جفت می کند، از نظر غیرقابل پیش بینی بودن امیدوارکننده به نظر می رسد، فقط برای اینکه پویایی آن پس از رسیدن به هدف روایی خود، از بین برود. تلاش‌ها برای کشف حقیقت توسط پدر فرانکلین (ننامدی آسومغا) - کشیش مدرسه، که اتفاقا عموی گریس نیز هست - تنش‌های چشمگیری را ارائه می‌دهد، اما به طور عجیبی، بینش کمی ارزشمند در مورد اینکه چگونه کل این مصیبت ممکن است رابطه یک مرد خدا با ایمان خود را تغییر دهد.

به همین ترتیب، اگرچه The Body به برخی از ایده‌های جالب اشاره می‌کند، اما فاقد کنجکاوی، شجاعت یا شاید توانایی دنبال کردن آنها در قلمروی واقعا جسورانه است. زیبایی‌شناسی نمایش غالبا در خط مبهم بین شمایل‌نگاری مذهبی و تصویرسازی جنسی بازی می‌کند - همانطور که در لباس‌های هالووین «فرشته شلخته» و «خدای شلخته» که توسط دختران پوشیده شده‌اند، و در نقاشی‌های کلاسیک قدیس‌های برهنه با ذوق در غوغای روحی به‌شدت برجسته شده است. اما از بردن این ارتباط به مکان‌های تاریک‌تر، پیچ‌خورده‌تر یا شگفت‌انگیزتر خجالت می‌کشد.

صرفا اشاره به وجود آن است.

این نمایش با نیمه دل نشان می دهد که بذرهای حال ما را می توان در این دوران پیدا کرد، که در آن شخصیت هایی که در حال تماشای تلویزیون هستند، بین پوچی جنسی «زندگی ساده» و خشونت جنجالی جنگ عراق تلنگر می زنند. (دونالد ترامپ حتی به عنوان مجری برنامه The Apprentice به طور مختصر ظاهر می شود.) اما ارجاعات آنقدر مبهم و بسیار دور از هم هستند که خیلی بیشتر از یک "هی، این را به یاد می آوری؟" می توان این احساس را به دست آورد که دوره زمانی در درجه اول به دلیل جذابیت نوستالژیک مد روز انتخاب شده است - که خوب است، با این تفاوت که مانند بسیاری از انتخاب هایش، به نظر می رسد The Body می خواهد عمیق تر باشد.

هان هست

که در نوع خود مناسب است: دین چیست، اگر وعده ای نباشد که شما می توانید چیزی بیشتر از آنچه هستید باشید، چیزی عمیق تر در انتظار شماست، اینکه همه چیز معنایی دارد، مهم نیست که در نگاه اول چقدر پیش پا افتاده یا تصادفی به نظر برسد؟ اما اگر دنبال تعالی هستید، احتمالا بهتر است آن را در سکوها جستجو کنید. بدن، در نعمت‌های جزئی و کاستی‌های ناامیدکننده‌اش، سرسختانه از دنیای دنیوی خودمان باقی می‌ماند.