نقد و بررسی تب یونجه – ریچارد ای گرانت و کریستین بارانسکی مجریان دشنام های خانه روستایی Coward’s

تئاتر ویندهام، لندن گرانت به عنوان یک رمان نویس بیهوده که مجبور می شود از مهمانان غافلگیرکننده بچه های بوهو خود در کمدی شرم اجتماعی بریده شده استقبال کند، شور و نشاطی به ارمغان می آورد.

تب یونجه، که اکنون یکی از شناخته‌شده‌ترین و پر اجراترین آثار نوئل کوارد است، همیشه موفقیت‌آمیز نبوده است. منتقدان بریتانیایی که اولین نمایش وست اند آن را در سال 1925 به اندازه کافی سرگرم کننده می دانستند، با این وجود به فقدان طرح آن اشاره کردند و اولین تولید برادوی یک شکست بود. منتقدی برای ووگ آن را «در مکان‌هایی خنده‌دار» نامید، که به نظر می‌رسد که از دست خود نمایشنامه‌نویس انتظار می‌رود.

یک قرن اجرا، قدرت ماندگار نمایشنامه را به اثبات رسانده است، اما اثر کمیک آن همیشه در کلمات نوشته شده کمتر از نمایش آنها بوده است – در نهایت، درباره خانواده‌ای است که «تا حد دیوانگی مصنوعی» هستند. در مرکز آنها، جودیت بلیس، دیواست، که از صحنه بازنشسته شده تا نقش مهماندار کشور را بر عهده بگیرد. هنگامی که او، همسرش و فرزندان خودآگاه خودآگاهشان، سورل و سایمون، همگی مهمانان غافلگیرکننده ای را برای آخر هفته دعوت می کنند، شرکت کنندگان نگون بخت خود را درگیر یک درام خودخواهانه از شرمندگی بدیع می بینند. به خواندن ادامه دهید...