نقد و بررسی «زندگی و مرگ ویلسون شید»: آماندا سایفرید و اسکات مک‌نیری شدت خامی را به درام محکوم به مرگ تیم بلیک نلسون می‌آورند.

یکی از نکات اصلی درام کبود تیم بلیک نلسون که در زندان اوکلاهاما و حول و حوش آن می گذرد، زندگی و مرگ ویلسون شید، این است که ما به ندرت اسکات مک نیری را در یک نقش اصلی گوشتی می بینیم که به این بازیگر فوق العاده جذاب، پیچیدگی واقعی می دهد. مک‌نیری نقش یک زندانی محکوم به اعدام را بازی می‌کند که با معلم نویسندگی خلاق آماندا سیفرید ارتباط برقرار می‌کند، زنی که در یک ازدواج توهین‌آمیز گیر افتاده و می‌خواهد راهی برای نجات پیدا کند.

ابهامی در انتخاب هر دو شخصیت وجود دارد و فیلمی سخت را می سازد که از ارائه پاسخ های آسان خودداری می کند. داستان‌های مرتبط بررسی دوباره/جفتی فیلم: دیوید شویمر، دبلیو. کامو بل و ون جونز رهبران مستند عمل‌گرایانه درباره گذشته و حال فیلم‌های روابط سیاه-یهودی هستند.

نلسون 12 سال طول کشید تا پروژه ساخته شود، و این جنبه عشق ورزیدن در روحیه و مراقبت دقیقی که نویسنده-کارگردان به این داستان ناآرام از خشونت می‌آورد، بر اساس رویدادهای واقعی نشان می‌دهد. او گروهی از بازیگران عالی را جمع آوری می کند تا بافت و اصالت را در درامی که تماشای آسانی نیست، اما باید مخاطبان قدردانی در پلتفرم های استریم پیدا کند، تنفس کند. زندگی و مرگ ویلسون شید خط پایین تلخ اما پرخاشگر.

محل برگزاری: جشنواره بین المللی فیلم تورنتو (ارائه های گالا) بازیگران: آماندا سیفرید، اسکات مک نیری، میسی پایل، دوین تایلر، الیزابت مارول، تیم بلیک نلسون، گرانت هاروی، ویلیام جکسون هارپر، وونمی موساکو کارگردان-فیلمنامه نویس: تیم بلیک نیل 2 ساعت 1 دقیقه

نلسون از وحشیگری وحشتناکی که در قلب فیلم وجود دارد طفره نمی رود، اما آن را به خاطر تقویت مواد به یک فیلم جنایی هیجان انگیز نمی کند. این فیلم به دلیل رویکرد متفکرانه‌اش به موضوعاتی است که اغلب از طریق احساسات شدید مورد بررسی قرار می‌گیرد. دستگیره سنجیده نلسون روی درام گرانش چشمگیری به آن می بخشد. پشتوانه ظاهرا غیرمنطقی از موسیقی لطیف و عمدتا آکوستیک گیتار توسط هنری نلسون و ویل کوری، فیلم را در قلب آمریکا قرار می دهد و از همان ابتدا نشان می دهد که تمرکز بیشتر روانی خواهد بود تا اکشن.

سیفرید نقش کارن را بازی می‌کند، که اخیرا به زادگاهش بازگشته تا در نزدیکی پدرش باشد که زوال عقل دارد و در مرکز مراقبت از سالمندان قرار گرفته است، که با توجه به اینکه برادرش در زندان است باید هزینه آن را بپردازد. با کمبود موقعیت های تدریس در دبیرستان، او به یک گروه از ده ها زندانی در یک زندان مردانه آموزش می دهد و آنها را با داستانی از همینگوی شروع می کند.

کارن دانش‌آموزان را تشویق می‌کند که چیزی شخصی بنویسند و از دریافت یک قطعه نثر زیبا از ویلسون متعجب می‌شود که در آن قسمتی از دوران کودکی او در حال شکار سنجاب‌ها در جنگل بود و احساس پیچیده‌ای که او را نسبت به قتل احساس می‌کرد.

نلسون که در نقش رئیس زندان نیز ظاهر می‌شود، فیلم را در سه خط زمانی موازی می‌سازد و جزئیات کلاس‌های زندان کارن را شرح می‌دهد، که به نوعی مهلت عجیبی از دوران بدبختی او در خانه با کنت (گرانت هاروی) تبدیل می‌شود، که او در حال مستی مرده از شوهرش است. فرار ویلسون با دو مرد دیگر و حادثه تکان دهنده ای که تعداد انگشت شماری مرگ و میر را به محکومیت وحشتناک قتل اضافه می کند که او را از بین می برد. و تیک تاک ساعت به عنوان رئیس ارشد زندان ایالتی، جوآن گاردنر (میسی پایل) بر آماده سازی برای اعدام یک زندانی با تزریق کشنده نظارت می کند، تا تحت نظارت یک پزشک متخصص باشد.

(الیزابت مارول).

این ساختار سه جانبه بلندپروازانه دارای نقاط قوت و ضعف است. این درام حس آزاردهنده‌ای از توانایی انسان‌ها برای خشونت‌های بی‌رحمانه می‌دهد، ما را در حاشیه نگه می‌دارد و با درهم‌کردن صحنه‌های دلسوزانه با صحنه‌های دلخراش، دیدگاه‌مان را متزلزل می‌کند. اما همچنین یک چالش اولیه را در تعیین محل قرارگیری سه خط زمانی در ارتباط با یکدیگر ایجاد می کند. این تا حدودی برای رشد کارن مضر است، زیرا قطع و وصل کردن جریان رابطه نامه نگاری او با ویلسون، که داستان هایش به نامه های صمیمی تبدیل می شود، قطع می کند.

سیفرید در مواجهه با استیصال یک زن در یک ازدواج غیرقابل تحمل مشکلی ندارد، اما فیلمنامه با تشدید مبادلات او با ویلسون عجله می کند و خرید درجه ای را که او حاضر است با تبدیل شدن به یک همدست در نقشه فرار او، خود را به خطر بیاندازد، دشوارتر می کند. البته، پدیده غم انگیزی که زنان تحت طلسم مردان زندانی قرار می گیرند به خوبی مستند شده است، اما برخی از مخاطبان ممکن است فکر کنند کارن آنقدر باهوش است که نمی تواند آنقدر به درون خود کشیده شود.

مک‌نیری به سمت مرموز ویلسون متمایل می‌شود. او صدای نویسنده‌ای سرشار از رسا را ​​دارد که دلالت بر حساسیت و انسانیت در کنار هوش بی‌تردید او دارد، اما همچنین خطر پیچیده و نوسان یک قاتل حسابگر پشیمان‌ناپذیر را دارد.

آیا او از همان ابتدا به همدستی کارن محاکمه می‌کرد یا زمانی که کبودی‌ها و بریدگی‌های غیرقابل توضیح روی صورت او به خشونت در خانه اشاره می‌کرد و تنهایی و آسیب‌پذیری او را آشکار می‌کرد، این طرح در مراحلی ادغام شد؟ مک‌نیری با استفاده آزاردهنده از فیزیک بدنی لاغر و روان خود، ویلسون را ناخوانا و شفاف می‌سازد و به او قسمت‌های مساوی تهدید و مغناطیس می‌دهد.

دلخراش‌ترین صحنه‌ها مربوط به خانواده‌ای بی‌گناه، جان لاوسون (ویلیام جکسون هارپر)، همسرش جین (دوین تایلر) و دو بچه‌ی نازنینشان است. اعتقاد جین به بخشش با واقعیت بسیار کمتر طبقه بندی شده یک دنیای شرور، زمانی که لاوسون ها در یک وضعیت وحشت شدید قرار می گیرند، در هم می ریزد. بازی های هارپر و تایلر بسیار تحسین برانگیز است.

همچنین کار کارشناسی از سوی پایل به عنوان یک افسر مجری قانون که نمی تواند نسبت به گرفتن جان دیگری به نام قانون بی تفاوت بماند، وجود دارد. صحنه فوق‌العاده‌ای که در آن جوآن خود را از افکار نگران‌کننده خلاص می‌کند، در طول اجرا طنین‌انداز می‌شود، که نلسون انتخاب مؤثری برای نشان دادن آن با جزئیات بالینی غیرقابل انکار است. مانند سایر درام های محکوم به اعدام از جمله Clemency، Just Mercy و Dead Man Walking، این فیلم این سوال را مطرح می کند که آیا واقعا تفاوت زیادی بین ظلم جنایتکارانه و مجازات اعدام توسط دولت وجود دارد یا خیر.

یکی از ناامیدکننده‌های گروه فوق‌العاده این است که وونمی موساکو (Sinners) به عنوان یک دوست حمایت‌کننده به کارن، که وقتی مجبور به فرار از کنت می‌شود، او را به خانه می‌برد، خیلی کم داده می‌شود. اما با این وجود، این یک فیلم جذاب و تاریک و سازش ناپذیر است که جایگاه نلسون را به عنوان یک نیروی حیاتی در فیلم‌سازی مستقل آمریکا برای بیش از سه دهه تأیید می‌کند.