نقد و بررسی «قاتلانه»: فیلم جدید نیل لابوت با پیش‌فرض بیش از حد آشنا و توطئه‌های آشکارش لغو شد

رمان‌های پرفروشی مانند The Plot اثر ژان هانف کورلیتز و فیلم‌های هیجان‌انگیز صحنه‌ای مانند تله مرگ اثر ایرا لوین، در میان بسیاری از آثار دیگر، نشان داده‌اند که دزدیدن آثار نویسنده‌ای دیگر می‌تواند عواقب سرنوشت‌ساز داشته باشد. نیل لابوت (در گروه مردان، پرستار بتی) با آخرین تلاش خود، نسخه دیگری از موضوع آشنا را ارائه می دهد و اولین نمایش جهانی آن را در جشنواره فیلم اولدنبورگ دریافت کرد.

Murderous که در یک مکان اتفاق می‌افتد و تنها سه بازیگر اصلی را در آن به نمایش می‌گذارد، بوی قوی از تأثیراتی که LaBute استناد کرده‌اند مانند Sleuth اثر Joseph L. Mankiewicz و Rope هیچکاک را به همراه دارد. متأسفانه، آن را مطابق پیشینیان نمی‌داند، و احساس می‌کند که مانند یک تریلر صحنه‌ای کم‌تغذیه است که نقشه‌های داستانی آن بسیار آشکار است. داستان‌های مرتبط فیلم‌های نیل لابوت و جیا کرواتین درباره ساخت فیلم‌های «قاتلانه» ترسناک-کمدی مستقل هیچکاک-لاغری Zoë Bell برای دور دوم آماده است.

مکان: جشنواره بین المللی فیلم اولدنبورگ بازیگران: جیا کرواتین، توماس سادوسکی، جردن بیکر کارگردان-فیلمنامه نویس: نیل لابوت 1 ساعت و 47 دقیقه

داستان، که با فصل اول با عنوان "او" شروع می شود، حول محور ماریان (همکار مکرر LaBute، Gia Crovatin) می چرخد، فیلمسازی که با اولین تلاش خود، یک فیلم ترسناک زن محور با عنوان "قاتل"، سر و صدای زیادی به پا کرد. با موفقیت مالی‌اش که نشان‌دهنده‌ی خانه‌ی بسیار زیبای روستایی‌اش، کارخانه‌ای سابق، و پورشه‌ی قرمز رنگ قدیمی در راه خانه‌اش است، او یک روز از ورود غیرمنتظره‌ی نورمن (توماس سادوسکی)، که اعلام می‌کند می‌خواهد با هم صحبت کند، شگفت‌زده می‌شود. و اینکه او تمام مسیر را از آیووا طی کرده تا این کار را انجام دهد.

او که آشکارا از این نفوذ ناراحت شده بود، سرانجام موافقت کرد که او را به داخل دعوت کند. معلوم شد که هر دوی آنها همزمان دانش آموز بودند - او به او یادآوری می کند که دستیار معلم بود - و رابطه عاشقانه کوتاهی داشتند. او از خانه جدید گران قیمت او تعریف می کند و اظهار می کند که به نظر می رسد هیچ اقلام شخصی یا عکسی ندارد. آنچه او دارد، استعدادهای ارزشمندی است که قبلا متعلق به نویسندگان مشهوری مانند ترومن کاپوتی و ویلا کاتر بوده است. ناگفته نماند نامه بازکننده شرلی جکسون. جای تعجب است که او اسلحه چخوف را به نمایش نمی گذارد.

پس از گفتگوی کوتاهی که در آن ناراحتی نورمن در زندگی مشخص می‌شود - او اعتراف می‌کند که او شغل و دوست دختری ندارد - سرانجام به سر اصل مطلب می‌رسد.

"فکر کردی من نمی بینمش؟" او درباره فیلم او می پرسد که جوایزی را برد و او را روی نقشه قرار داد. معلوم می‌شود که او در ابتدا پیش‌فرض فیلم را ابداع کرده بود و آن دو با هم روی این ایده کار کرده بودند و حتی در کتاب‌هایی از سکانس‌های فردی که او ادعا می‌کند هنوز «جایی» در اختیارش است، همکاری کرده‌اند. نیازی به گفتن نیست، او فکر می کند که آنها باید به نوعی در مورد غرامت به توافق برسند.

با وجود تنش، چیزها، همانطور که در آثار LaBute تمایل دارند انجام دهند، جنبه جنسی دارند. وقتی او به او یادآوری می کند که در طول رابطه آنها به او خیانت کرده است، او آن را به عنوان یک نشانه می گیرد.

"آیا این همان چیزی است که می خواهید چیزها را جبران کنید؟" او می پرسد. نورمن قبل از اینکه پاسخ دهد، "من از آن متنفر نیستم" لحظه ای به دقت فکر می کند.

افشای اطلاعات بیشتر در مورد آنچه که بعدا در طول مواجهه با اتهامات رخ می دهد، یک اسپویلر بیش از حد خواهد بود. کافی است بگوییم که همه چیز به طور ناگهانی تمام می شود.

بازدیدکننده غیرمنتظره دیگری، این بار یک زن مسن تر، در فصل دوم، "او" می آید. او لیلا (جردن بیکر) است که خود را از طرفداران پر و پا قرص خود می‌داند و می‌خواهد چند دی‌وی‌دی امضا شود، از جمله یکی برای پسرش. دوباره، ماریان با اکراه غریبه را به داخل دعوت می کند و آن دو درگیر بحثی طولانی درباره فیلم ماریان و به طور کلی تجارت فیلم می شوند.

این فرصتی را برای ماریان فراهم می‌کند تا در مورد ناامیدی‌های کار با توزیع‌کنندگان و بازاریاب‌های بی‌نظیر فیلم صحبت کند، که از LaBute، شخصی‌ترین و صادق‌ترین بخش فیلم به نظر می‌رسد.

این فیلم با ظرافت یک پتک نکاتی را درباره هویت واقعی لیلا، یا حداقل درک ماریان از آن به نمایش می گذارد. روی صحنه، این توطئه‌های داستانی ممکن است با تماشاگران زنده ای که مشتاق دستکاری هستند کار کند. اما آنها در اینجا اجباری و تصنعی به نظر می رسند، و علیرغم بهترین تلاش های اجراکنندگان، Murderous بیشتر شبیه یک تمرین بازیگران است تا یک تریلر ارگانیک. این فیلم هرگز از فضای کلاستروفوبیا روایی خود فراتر نمی رود و با در نظر گرفتن پیش فرض نازک آن، از کاهش شدید زمان پخش بیش از حد 107 دقیقه ای خود سود می برد.