نقد و بررسی Amy Winehouse: Back to Black 20 – امتحان کردن نمایش ادای احترام به امی یک بازی بازنده است

(راند هاوس، لندن) با جورجا اسمیت، مارک رونسون و دیگران که بازگشت به سیاه را برای بیستمین سالگرد آن بازتفسیر می‌کنند، بسیاری از خوانندگان تحت الشعاع خاطره واین‌هاوس قرار می‌گیرند.

20 سال از زمانی که امی واینهاوس شاهکار خود بازگشت به سیاه را منتشر کرد و 15 سال از زمان مرگش در سنی ترسناک می گذرد. یک راه خوب برای قدردانی از خاص بودن او این است که گروه Amy Winehouse Band را از طریق چند آهنگ کمتر و نسخه‌های کاور تماشا کنید و ببینید چه چیزی کم است: بازیگوشی، نیش، کاریزمای آنارشیک و سلیقه او. واینهاوس گروه های دخترانه سول، جاز، هیپ هاپ، دو آهنگ و دهه 60 را با هم ترکیب کرد زیرا او این موسیقی را بیش از هر چیز دوست داشت.

بدون طرفداران انیمیشن او، کاور Monkey Man توسط Toots and the Maytals فقط یک جلد از Monkey Man توسط Toots and the Maytals است. با وجود تمام دقت و ذوق گروه قدیمی او، هیچ دلیل مبرمی برای وجود ندارد.

رویداد اصلی، که در آن تهیه‌کنندگان بازگشت به سیاه، از جمله مارک رونسون و سلام رمی، خوانندگانی مانند جورجا اسمیت، لیان لا هاواس و کورین بیلی رائه را برای بازسازی آلبوم انتخاب می‌کنند، قوی‌تر است با این تفاوت که اساسا برای یک برنامه تلویزیونی بی‌بی‌سی روی صحنه می‌رود، که به این معنی است که جریان با مصاحبه‌های روی صحنه و الگوهای ژوژوگرافیک از بین می‌رود. اینکه مدام به شما می گویند که یک کنسرت حتی زمانی که در حال رخ دادن است شگفت انگیز است کمی خوشحال کننده است، اما این برای شما تلویزیون است. ادامه مطلب...