نقد و بررسی «Ancestors»: An Eanna Hardwicke نفیس یک مرثیه عجیب و غریب برای یک نسل گمشده حمل می کند
در انتهای کتاب اعتباری پایانی خود است که «اجداد» پیام نهایی و واضح خود را رها میکند و عنوان خود را نیز در متن قرار میدهد: «بدون بازمانده، فقط فرزندان». از آنجایی که نشانه ای برای این درام دلخراش از ارتباطات ایجاد و از بین رفت، زمانی که ایدز جامعه عجیب و غریب لندن را در اواخر دهه 1980 ویران کرد، این یک تلاوت غنایی برای هر کسی است.
در انتهای کتاب اعتباری پایانی خود است که «اجداد» پیام نهایی و واضح خود را رها میکند و عنوان خود را نیز در متن قرار میدهد: «بدون بازمانده، فقط فرزندان». از آنجایی که نشانه ای برای این درام دلخراش از ارتباطات ایجاد و از بین رفت، زمانی که ایدز جامعه عجیب و غریب لندن را در اواخر دهه 1980 ویران کرد، این یک تلاوت غنایی برای هر کسی است.
متن اصلی (انگلیسی)
‘Ancestors’ Review: An Exquisite Éanna Hardwicke Carries a Queer Elegy for a Lost Generation
It’s at the tail of its closing credit scroll that “Ancestors” drops its final, plainly worded message, also setting its title in context: “No survivors, only descendants.” As the sign-off for this heartbroken drama of connections made and lost as AIDS ravaged London’s queer community in the late 1980s, it’s a lyrical rejoinder to anyone […]