نقد و بررسی Big Girls Don't Cry - یک نوجوان نیوزیلندی خود را در یک داستان لطیف دوران بلوغ می بیند
فیلم فوق‌العاده پالوما اشنایدمن، نویسنده و کارگردان، نوجوانی 14 ساله را در سال 2006 روایت می‌کند که در اتاق گفتگو وانمود می‌کند که شخص دیگری است، با پیامدهای دنیای واقعی فرهنگ آخر هفته و ایمیل سبک زندگی ما را دریافت کنید همه فیلم‌های مربوط به دوران بلوغ با چالش چگونگی انتقال آن دوره میانی بین کودکی و بزرگسالی، با تمام سردرگمی‌ها و سردرگمی‌ها مواجه هستند. پالوما نویسنده و کارگردان…
فیلم فوق‌العاده پالوما اشنایدمن، نویسنده و کارگردان، نوجوانی 14 ساله را در سال 2006 روایت می‌کند که در اتاق گفتگو وانمود می‌کند که شخص دیگری است و عواقبی در دنیای واقعی دارد.
ایمیل فرهنگ و سبک زندگی آخر هفته ما را دریافت کنید
همه فیلم‌های دوران بلوغ با این چالش روبرو هستند که چگونه می‌توان آن دوره میانی بین کودکی و بزرگسالی را با همه سردرگمی‌ها، ناهنجاری‌ها و جستجوی خود که مستلزم آن است، منتقل کرد. درام نویسنده و کارگردان پالوما اشنایدمن Big Girls Don't Cry با این چالش روبرو می شود و در نتیجه داستانی زیبا درباره روند کند یک نوجوان 14 ساله در روستایی نیوزلند پیدا می کند.
فیلم اشنایدمن کیفیت فوق‌العاده‌ای دارد که اجباری ندارد و به شیوه‌ای عمیقا رضایت‌بخش و در عین حال به ظاهر بی‌دردسر باز می‌شود. گویی دوربین‌ها صرفا رویدادهایی را که به‌طور ارگانیک در جلوی آن‌ها آشکار می‌شوند، ضبط می‌کنند، که البته اصلا این‌طور نیست: درامی مانند این نیاز به تفکر و آمادگی بسیار دارد. (این فیلم اولین فیلمی است که تحت نظارت دوره فیلمسازی A Wave in the Ocean به رهبری جین کمپیون تولید شده است.) ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Big Girls Don’t Cry review – a New Zealand teenager finds herself in tender coming-of-age tale
Writer-director Paloma Schneideman’s wonderful film follows a 14-year-old in 2006 who pretends to be someone else in a chat room, with real-world consequences Get our weekend culture and lifestyle email All coming-of-age films face the challenge of how to convey that intermediary period between childhood and adulthood, with all the confusion, awkwardness and self-searching that entails. Writer-director Paloma…