نقد و بررسی «Dad Drop»: یک فیلم ترسناک با مفهوم بالا که پیچش‌های آن بیشتر از شخصیت‌هایش مجذوب کننده است

یک کشیش، یک قاصد دوچرخه، یک زن باردار و چند غریبه دیگر همگی وارد آسانسور باری می‌شوند... اگر شروع یک شوخی طولانی به نظر می‌رسد، به شما توصیه می‌شود که در فیلم ترسناک پرمفهوم Dead Drop، آن شوخی به سرعت در فیلمی که به مکان‌های احمقانه‌اش می‌پردازد به جنون و در نهایت کیهانی تبدیل می‌شود.

سومین فیلم ند کراولی (کشتن ایمان) که ما را با سرعت و پیچش‌های تندش بیشتر سرگرم می‌کند، شبیه به نسخه بزرگسالان باشگاه صبحانه با فیلم هیجان‌انگیز دهه 1990 مکعب بازی می‌کند. به عبارت دیگر، اینجا هیچ چیز پیشگامانه ای وجود ندارد، اما کراولی نشان می دهد که می تواند از تعداد انگشت شماری از بازیگرانی که در یک مجموعه به دام افتاده اند، چیزی بسازد، در حالی که سواری آن ها به سطح خود نمی رسد.

داستان‌های مرتبط نقد فیلم «اکنون مرا بکش»: طنز خسته‌کننده هالیوودی پر از طنز کمربند بورشت نقد فیلم‌های طنز «قاتلانه»: فیلم جدید نیل لابوت با پیش‌فرض بیش از حد آشنا و ماشین‌کاری‌های توطئه‌ای آشکار آن لغو شده است. مکان: جشنواره فیلم اولدنبورگ بازیگران: ملیسا نیل، دنیل آدئوسون، ویکتور ریورا، کریستینا تام، الکساندرا کیت، راجر آجوگبه، جان اوماهونی، الیجا کرافت کارگردان: ند کراولی فیلمنامه‌نویس: ند کراولی، از داستانی از کراولی، دیوید مارتین 1 ساعت و 28 دقیقه

"این یک هلیتور است!" هذیان‌آور رایانه‌ای (ویکتور ریورا) در پایان فیلم به طعنه می‌پردازد، بدون شک عنوان کاری برای این سفر سرگرم‌کننده و نه نازک به انتهای فیلم را ذکر می‌کند. "ترول" (همانطور که در تیتراژ پایانی به او گفته می شود) یکی از هشت نفری است که در لابی یک ساختمان اداری از مسیرهای خود عبور می کنند، سپس به طور سرنوشت سازی تصمیم می گیرند به جای منتظر ماندن برای آسانسور مسافربری، سوار آسانسور بار شوند. آنها به زودی خود را در بلاتکلیفی می یابند در حالی که منتظر دستورات یک صدای شوم در تلفن داخلی هستند.

با توجه به اینکه باند قسمت اول فیلم را در حال نشستن می گذراند تا زمانی که چرند به طرفدار برسد (یا این کانال هوادار است؟)، آنها زمان کافی برای شناختن یکدیگر دارند. پس مایه تاسف است که فیلمنامه کراولی (بر اساس داستانی که با دیوید مارتین نوشته است) مجموعه ای از کهن الگوها را به ما نشان می دهد تا شخصیت هایی که احساس می کنند انسان های واقعی هستند. با این حال، دیالوگ می‌تواند شوخ‌آمیز باشد، و درگیری‌ها، چه نژادی، جنسیتی یا طبقاتی، کمی سرگرم‌کننده هستند.

شما نمی‌توانید بازیگرانی متفاوت‌تر از این گروه مجادله‌کننده انتخاب کنید، به همین دلیل است که نیمی از رمز و راز در Drop Dead این است که بدانیم چگونه همه آنها به هم چسبیده‌اند.

نیمی دیگر سعی می کنند بفهمند چه بلایی سرشان می آید - تاکید بر قسمت جهنمی، به خصوص وقتی که یک معلم باردار (ملیسا نیل) در گروه دوزخ دانته را مطرح می کند. قبل از اینکه این اتفاق بیفتد، با باز شدن درهای تله همه چیز شروع به از هم پاشیدن می کند، یک مربی شخصی (الیجا کرافت) صورتش ذوب می شود و در عین حال نعوظ چشمگیر پس از مرگ را حفظ می کند، و خون شروع به ریختن به داخل آسانسور می کند، درست مانند آنچه در The Shining کوبریک فوران کرد.

کراولی یک ریتم ثابت و زمان دویدن سریع 88 دقیقه‌ای را حفظ می‌کند، و شوخی‌ها را با بسیاری از پرش‌های ترسناک و اتفاقات وحشتناک قطع می‌کند، خواه این یک مرد سخت‌گیر (راجر آجوگبه) باشد که مغزش را منفجر می‌کند یا یک وکیل (کریستینا تام) که در هموگلوب غرق می‌شود. در نهایت سخت است که فرضیه دور از ذهن فیلم را جدی بگیریم، بنابراین این چیز خوبی است که کارگردان با طنز دائمی وحشت خود را کمرنگ می کند. در عین حال، ما را از سرمایه گذاری بیش از حد در سرنوشت افرادی که به نظر می رسد برای لذت تماشای ما می میرند - و گاهی اوقات همدیگر، جلوگیری می کند.

برای سناریویی که هرگز لوکیشن واحد خود را ترک نمی‌کند، فیلم همچنان مقدار زیادی از استعداد بصری را نشان می‌دهد. طراح تولید، Rositsa Trayanova از جعبه فلزی که به عنوان تنها مجموعه استفاده می‌کند، بهترین استفاده را می‌برد و سرنخ‌هایی را به همراه می‌آورد که با پیشرفت داستان معنا پیدا می‌کنند. DP Aidan Gault با یافتن تنظیمات دوربین پویا برای ثبت هرج و مرج، به پس‌زمینه مبهم عمق می‌بخشد. و کراولی راه‌های هوشمندانه‌ای برای غافلگیر کردن ما ارائه می‌کند، اگرچه در نقطه‌ای مشخص می‌شود که همه چیز ممکن است به کجا برسد.

سفر در نهایت مقصد در Dead Drop است، حتی اگر آن آسانسور خراب به سختی حرکت کند.