نقد و بررسی «The Mongoose»: اکشن پیشرانه و بدلکاری تاثیرگذار به این کمک می‌کند که این فیلم به یک فیلم لیام نیسون بالاتر از حد متوسط ​​تبدیل شود.

آن نوع اکشن فیلم B که می توانست آنها را در پیست رانندگی تابستانی دهه 70 شگفت زده کند، The Mongoose تأثیرات خود را به شدت در آستین خود می پوشاند. مقداری Sugarland Express، یک خط تیره از Vanishing Point و مقداری Dirty Mary، Crazy Larry را وارد کنید، و دستور العمل این تریلر Liam Neeson را دارید که در آن او به جای تعقیب کننده، تحت تعقیب است. این فیلم که عمدتا به خاطر تعقیب و گریزهای ماشینی با اکتان بالا و بدلکاری فوق‌العاده‌اش قابل توجه است، باید مانند بیشتر تلاش‌های اخیر نیسون، بزرگترین مخاطبان خود را در جریان و کابل بیابد.

داستان ابتدایی حول محور رایان «نیش» فلانگان (نیسون)، یک سرباز سابق نیروهای ویژه و قهرمان جنگی می‌چرخد که از PTSD رنج می‌برد که ناشی از احساس گناه طولانی‌اش برای جلوگیری از مرگ رفیقش ویز (رایان مورگان) به دست طالبان در طول خدمت در افغانستان است. او و دوستان جنگی‌اش مونک (مارکوس توماس) و تانکر (وینگ ریمز) یک شام سالانه در سالگرد مرگ ویز می‌گذرانند و یک وعده غذایی برای رفیق کشته شده‌شان در نظر گرفته شده است.

ناتوانی نیش در رها کردن گذشته خود باعث پایان ازدواج او با تارا (ماریسا تومی) شده است که او هنوز پیوند نزدیکی با او دارد. هنگامی که پس از کتک خوردن دوست پسر جدیدش تاد (برت تاکر) به او مراجعه می کند و به او قول می دهد که هیچ خشونتی در کار نخواهد بود.

اما بدون خشونت فیلمی از لیام نیسون نخواهد بود. تاد به طور غیر منتظره ای ظاهر می شود، درگیری رخ می دهد و تاد مرده می شود. نیش که می‌داند علیرغم دفاع از خود سرزنش می‌شود، از آنجایی که لاستیک‌های ماشینش بریده شده است، نیش آن را در بازی قدیمی Shelby Cobra Super Snake تاد فراری می‌دهد.

به دنبال تعقیب سریع متعاقب آن از طریق مناطق مختلف جنوبی (که توسط استرالیا دو برابر شده است) در حالی که نیش به سمت مرز مکزیک می رود در حالی که توسط مقامات مختلف تعقیب می شود - از جمله یک رهبر دلسوز گشت بزرگراه آرکانزاس (موریس مارول مردیث) و سرگرد دیوانه والتر پوپ (مایکل چیکلیس نه تنها از تگزاس، به نظر می رسد که از تگزاس به زور به Highway، F. در این فرآیند

اما نیش در این راه کمک زیادی دارد. به‌جای دی‌جی رادیویی Vanishing Point که کلیوان لیتل آن را بازی می‌کند، او هلن را دارد، «دربان خودکار دیجیتالی» ماشین سوپ‌شده‌اش (با صدای جذاب استلا استاکر)، که باعث می‌شود کلود آنتروپیک یک آدم کسل‌کننده به نظر برسد. فانگ همچنین از مونک و تانکر کمک می گیرد، که او را در یک هلیکوپتر «قرضی» تعقیب می کنند، و مجموعه ای از کهنه سربازان جنگی که ظاهرا بدشان نمی آید که برای کمک به یک سرباز دیگر اقدامات غیرقانونی انجام دهند.

یکی از آنها پس از انجام یک کار رنگ آمیزی سریع روی ماشین بسیار قابل مشاهده خود به نیش می گوید: "ما ممکن است در جنگ های مختلف بوده باشیم." "ما هنوز برادریم."

همه چیز به همان اندازه که به نظر می رسد احمقانه است، با فلاش بک های مکرر ناشی از جنگ که نیسون با ریش و رنگ بد رنگ نشان می دهد کمکی نمی کند. این بازیگر 74 ساله که بدون شک از نشستن در قسمت اعظم فیلم آسوده شده است، کارهای فشرده معمول خود را انجام می دهد، صدای پرطمطراق او به جملاتی مانند "دیگر اسیر نخواهم شد!" چیکلیس، که بیشتر وقت خود را با درخشش در مقابل صفحه نمایش می گذراند و در حالی که با صدای بلند برق می زند، عملکرد کمتری دارد و با خطوطی از دیالوگ مانند "ما آن مرز را محکم تر از تاریخ جستجوی پسر خوانده ام قفل خواهیم کرد!"

همچنین لورا کوتس از سی‌ان‌ان - روزنامه‌نگار/کارشناس دیگری که مایل است اعتبار خود را برای حضور در فیلم‌ها فدا کند - که ماجرای شکار خودروها را طوری روایت می‌کند که انگار او. در Bronco سفید.

با این وجود، The Mongoose اگر نگوییم نیروی محرکه نیست، 98 دقیقه آن با تعقیب و گریزهای متعدد با ماشین و چند سکانس بدلکاری عالی، از جمله یک کرکره در نزدیکی انتهایی که شامل نیش در تلاش برای انتقال به هلیکوپتر از یک ماشین تندرو است، جان می بخشد. کارگردان Vanselow با تکیه شدید به بدلکاری واقعی به جای جلوه‌های ویژه، نشان می‌دهد که اعتماد نیسون به مهارت‌هایش خوب است.