نقد و بررسی «The One About Matthew Perry»: مستندهای صمیمی و صمیمانه اما بیش از حد پر از نتفلیکس

شاید بهتر باشد که بحث سه قسمتی نتفلیکس، The One About Matthew Perry را با اذعان به چیزهایی که اینطور نیست شروع کنیم.

فیلم The One About Matthew Perry به کارگردانی مری رابرتسون (آرام در صحنه فیلمبرداری: نیمه تاریک تلویزیون بچه ها)، یک مستند مضحک درباره مرگ پری و تحقیقات جنایی بعدی نیست. طاووس قبلا یکی از آن‌ها را انجام داده است، و اگر آن را نادیده بگیرید، وضعیت بهتری دارید. یکی درباره متیو پری خط پایین یک مستند بلند و زیبا که به طور غیرضروری به یک مستند سه ساعته تبدیل شد. تاریخ پخش: سه شنبه، 27 اکتبر (نتفلیکس) کارگردان: مری رابرتسون

به عبارت دیگر، این مستندی نیست که برای تولید فهرست‌های «10 چیز سرگرم‌کننده‌ای که از… یاد گرفتیم» طراحی شده است و - علی‌رغم عنوان غم‌انگیز، با وام‌گیری نام‌گذاری اپیزودیک Friends - فقط مستندی درباره متیو پری و کمدی کمدی او در NBC است تا جایی که نمی‌توانید نکاتی را درباره داستان فریند بدون بازگو کردن داستان‌های فریند بگویید. حتی اگر می توانستی بهتر باشد.

به معنای واقعی کلمه هیچ یک از همبازی های Perry's Friends در مستند حضور ندارند - نه، نه حتی جنیس یا گانتر - و نه هیچ یک از نیروهای خلاق اصلی سریال. مگر اینکه وارن لیتلفیلد، رئیس سرگرمی NBC در آن زمان را به عنوان یک نیروی خلاق از نمایش در نظر بگیرید. در غیر این صورت، یک نویسنده از فصل اول (جف اشتراوس) گنجانده شده است، اما هیچ کس با مشخصات کافی وجود ندارد که بتواند چیزی بگوید که ممکن است به عنوان احساسی یا هیجان انگیز تعبیر شود.

همین امر در مورد بقیه A-listers که پری در طول سال ها با آنها کار کرده است، تقریبا صادق است. Fools Rush In توسط تهیه کننده Doug Draizin، Studio 60 on the Sunset Strip (و آقای Sunshine) توسط Nate Torrence، Whole Nine Yards توسط کارگردان Jonathan Lynn نمایندگی می شود.

نمی‌توانم بگویم که آیا رابرتسون با نام‌های بزرگ مختلف حوزه سلبریتی پری تماس گرفته است یا نه، اما غریزه من این است که او این کار را نکرد و هیچ‌کدام از آن‌ها به هر حال حاضر به شرکت در آن نشدند. هر چه نام‌ها بزرگ‌تر شوند، تمرکز مستند بیشتر به چیزی می‌شود که لیزا کودرو یا دیوید شویمر یا آرون سورکین درباره متیو پری می‌گویند، نه متیو پری.

به علاوه، حقیقت این است که The One About Matthew Perry تقریبا به هیچ وجه درباره متیو پری نیست، که من واقعا به عنوان یک انتقاد منظور نمی‌کنم، اگرچه برخی از بینندگان را ناامید می‌کند. بله، حاوی بسیاری از جزئیات بیوگرافی و کلیپ های به یاد ماندنی است که از یک مستند درباره پری انتظار دارید. اما The One About Matthew Perry اگر اصول اولیه را به طور کامل نادیده می گرفت، بهتر بود، زیرا با آن چیزها به گونه ای رفتار می کند که ظاهری به نظر می رسد تا اینکه حتی از راه دور الهام گرفته شود. مطمئنا می‌توانست با دقت بیشتری متمرکز شود.

پس، The One About Matthew Perry چیست؟ این یک بررسی صمیمانه و عموما غیر استثمارگرانه از اعتیاد و سلبریتی است - اما نه از دیدگاه پری، زیرا پری خاطرات پرفروشی نوشت که همه اینها را پوشش می داد. در عوض، موضوع اعتیاد و سلبریتی است که کمی خارج از حباب افراد مشهور دیده می‌شود.

اگر رابرتسون می‌توانست The One About Matthew Perry را به یک مستند 100 دقیقه‌ای که اصول اولیه آن را ضروری نمی‌دانست، کاهش دهد، احتمالا پروژه بهتری بود. مطمئن نیستم که در اینجا اصلا چیزی در مورد پری یاد گرفته باشم، اما قلب مستند با مردمی است که هنوز با کارهایی که انجام می‌دهند یا نمی‌دانند و کارهایی که می‌توانستند یا نمی‌توانستند انجام دهند، در زمان زندگی و مرگ پری دست و پنجه نرم می‌کردند.

مطمئنا، اگر نتفلیکس بتواند به خود ببالد که بازمانده بازمانده‌های «دوستان» را دوباره متحد کرده است، بسیار درخشان‌تر خواهد بود، اما بیشتر فیلم «یکی درباره متیو پری» توسط افرادی که نمی‌شناسید، از میا پری بوویک، خواهر کوچک‌تر پری، روایت می‌شود. متیو پری 14 ساله بود که به دنیا آمد و بیشتر دوران رشد خود را با یک خواهر و برادر مشهور انجام داد. این واقعیت اخیر به تصمیم او برای تبدیل شدن به یک روان درمانگر، الهام گرفته از تماشای چندین دهه مبارزات متیو، تلخ می‌افزاید.

خاطرات او از آموختن اولین دوره بازپروری متیو از یک تیتر روزنامه، یا از روز مرگ برادرش، دلخراش است - و نه چیزهایی که در اخبار سرگرمی جمع شوند. به همین دلیل قطع کردند.

همین امر در مورد خاطرات مشترک راجر کاستیلو و دیوید پرسمن، دوستانی که به اولین روزهای پری که به عنوان یک بازیگر در هالیوود دست و پنجه نرم می کرد، بازمی گردند، صادق است. نمی دانم که آیا رابرتسون به سراغ هنک آزاریا، بخشی از همان گروهی که در کافه فورموسا و در آپارتمان های ارزان قیمت هالیوود بود، رفت یا نه. اما باز هم، بهتر است این فصل از زندگی پری را بدون حواس پرتی نام‌های بزرگ ارائه کنیم.

پری با بسیاری از زنان مشهور قرار داشت، اما دوست دخترهای سابقی که در این مستند حضور دارند، لیزی کاپلان یا جولیا رابرتز نیستند، بلکه رنه اشتون و روم هستند - زنانی که پری را از نزدیک می‌شناختند اما می‌توانند بدون حواس‌پرتی صحبت کنند. (در واقع، این چیزها در حال حاضر نزدیک به حواس پرتی است. به ویژه، اشتون این تصور را ایجاد می کند که او سعی دارد به مستندی که نیازی به آن ندارد، صدای هیس اضافه کند، اما خوشحالم که او و پری در یک هواپیمای خصوصی رابطه جنسی داشتند.)

رابرتسون به جای ارائه مجموعه ای از ادای احترام به بینندگان، از بینندگان می خواهد که به تیم هرینگتون فکر کنند، تیمی که در دوران نقاهت با پری ملاقات کرد و در نهایت یک سال در خانه پری زندگی کرد. یا وست هادلستون، که با پری در کمپین های حمایت از دادگاه مواد مخدر کار می کرد.

چیزهای خوب زیادی در The One About Matthew Perry وجود دارد که باعث تاسف است که هر چند وقت یکبار در زیر چیزهای کمتر جالب گم می شود. با وجود همه افرادی که داستان‌هایی را برای پری تعریف می‌کنند که قبلا شنیده نشده است، آیا واقعا به فیلم‌های گفتگوی نمایشی از پری که داستان‌هایی را که مکررا گفته است نیاز داریم؟ احتمالا نه. آیا لیتلفیلد چیزی را اضافه می کند که در کتاب خود نگفته است و در مستندهای مختلف درباره دوستان گفته نشده است؟ خیر

آیا ابهامات کلی در مورد استعداد پری و اینکه چرا دوستان موفق شد - با حسن نیت یک منتقد فرهنگی - واقعا ضروری است؟ شاید در اصل، به این دلیل که شما نمی خواهید فقط از نظر پایان تراژیک پری به او نزدیک شوید. اما باید راه‌های بهتری برای نزدیک شدن به جنبه آشنا وجود داشت.

یک مستند بلند اصیل و روشنگر وجود دارد که می‌توانست از زیر تمام لایه‌های عمومی اینجا جدا شود. ظاهرا نمی توانید اولی را بدون دومی داشته باشید.