نقد و بررسی "Whalefall": آستین آبرامز برای فرار از دستگاه گوارش یک پستاندار غم انگیز در یک تریلر احمقانه که خودش را خیلی جدی می گیرد مبارزه می کند.
جاش برولین و الیزابت شو همچنین در داستان بقای مسابقه ای برایان دافیلد در مورد یک فاجعه غواصی، بر اساس رمان دانیل کراوس، بازی می کنند.
با توجه به یادداشت های مطبوعاتی برای نهنگ عمیقا احمقانه و دردناک، در حالی که هرگز اتفاق نیفتاده است، یک نهنگ اسپرم می تواند فردی را ببلعد. حتما جان
جونا را فراموش کنید، ژپتو و پینوکیو را فراموش کنید، این یک مهیج بقا در طبیعت است که به طور محکم در دنیای واقعی - حتی اگر بیشتر شبیه به تقلید علمی تخیلی باشد - در مورد یک بچه دانشگاهی است که مشکلات پدرش را حل می کند در حالی که در شکم چند حفره ای یک ژولای خر بزرگ با حدود یک ساعت اکسیژن به دام افتاده است. آستین آبرامز پس از جهش به یک هیولای شاخکدار در Resident Evil و در حال نبرد با یک ماهی مرکب غولپیکر شرور، مستحق پرداخت غرامت سرپایان است.
داستانهای مرتبط فیلمهای آستین آبرامز 'Whalefall': فیلمهای اولین واکنشهای Emily Blunt، Benicio Del Toro، Josh Brolin Board 'Sicario 3' Whalefall The Bottom Line شجاعانه در حالی که از سوراخ خود صحبت میکند، چهره خود را صاف نگه میدارد. تاریخ اکران: جمعه، 16 اکتبر بازیگران: آستین آبرامز، جاش برولین، الیزابت شو، جان اورتیز، جین لوی، امیلی راد کارگردان: برایان دافیلد فیلمنامه نویسان: برایان دافیلد، دانیل کراوس، بر اساس کتاب کراوس با رتبه PG-14، 1 ساعت
کارگردان برایان دافیلد که با همکاری دنیل کراوس فیلمنامه را بر اساس رمان دومی نوشته است، با فیلم هیجان انگیز تهاجم فرازمینی به خانه، هیچ کس تو را نجات نخواهد داد، استعداد وحشت کلاستروفوبیک را در یک صحنه نشان داد. مخفیگاه های تنگ خانه پرتگاه کیتلین دیور در مقایسه با گیرکردن در روده لزج یک نهنگ اسپرم تقریبا جادار به نظر می رسد. اما Whalefall با تعلیق و شدت فیلم قبلی قابل مقایسه نیست. ممکن است به این دلیل باشد که در بیشتر زمان اجرا، جی گاردینر از آبرامز با چیزی که به نظر می رسد یک اسفنکتر تحریک پذیر بسیار بزرگ است، روبرو می شود.
مطابق با آن تصویر مقعدی، فیلم اغلب یک کولونوسکوپی را از POV کاوشگر دوربین آندوسکوپی به یاد می آورد. با این تفاوت که یک ستاره در حال ظهور Chalamesque و یک دسته چتر دریایی بیولومینسانس در آنجا وجود دارد! می دانم، اوو، درست است؟ اینکه چگونه جی در شکم هیولا قرار می گیرد تقصیر آن ماهی مرکب حرامزاده است که توسط نهنگ تعقیب شده و او را کوبیده است، اما قبل از اینکه بتواند جی بدبخت را با شاخک شلاقی به دام بیاندازد، بلعیده نشده است و می گوید: "عزیز، اگر من از این چیز خورده شوم، تو هم می آیی!" خوب، این باب اسفنجی نیست، بنابراین ماهی مرکب صحبت نمیکند، اما میدانید که همین است
در حال فکر کردن است
اگر همه اینها دیوانه کننده به نظر می رسد، آنقدر دیوانه کننده نیست که بسیار سرگرم کننده باشد. این تا حد زیادی به این دلیل است که توسط Dad Drama تا حدی سنگین شده است که حتی در زمین خشک نیز خیس است. میت گاردینر (جاش برولین) را می بینیم که با سرطان روده هایش را روی عرشه یک قایق سرفه می کند قبل از اینکه وزنه های غواصی را ببندد و در عرشه شنا کند تا دیگر دیده نشود. به جز، افسوس، در یک دسته از فلاش بک های بیش از حد و صداهای خاموش.
جی برای یک سالگرد مرگ پدرش به خانه در مونتری در سواحل مرکزی کالیفرنیا باز می گردد. اما برای او دشوار است که خاطرات خوش مادرش زارا (الیزابت شو) و خواهران اوا (جین لوی) و نان (امیلی راد) را به اشتراک بگذارد، نه اینکه ما هرگز به اندازه کافی در مورد آنها یاد بگیریم که زنان اهمیت پیدا کنند.
میت که به شدت با تاتوهای دریانورد جوهر میکند، یک اسطوره غواصی محلی و مردی بداخلاق بود که هرگز استعاره اقیانوسی را که دوستش نداشت، ندیده بود. اما جی حساس هرگز آن پسر خشن و آمادهای نبود که میت میخواست، بنابراین زندگیاش را صرف آموزش این پسر در خطرات و شگفتیهای دریا، نهنگها و طبیعت کرد. به نظر می رسد که هیچ کس دیگری در خانه متوجه این موضوع نشده باشد، اما آنقدر بد شد که جی را به کالج در آیووا فراری داد.
جسد میت هرگز پیدا نشد، و زمانی که یکی از دخترانش میگوید که فکر کردن به تابوت خالی که دفن کردهاند چقدر غمانگیز است، جی احساس میکند که یک خنجر به وظیفه فرزندی دارد. ممکن است بپرسید با توجه به رفتار بیش از حد میت با او، چرا؟ جی هنوز هم خواب های بدی می بیند که پدرش ساعت 4:30 صبح از خواب بیدار می شود و به او پنج دقیقه فرصت می دهد بیرون باشد و آماده رفتن به قایق باشد. اما لعنت بر حس روانشناختی، جی برای خود وظیفه میگذارد که وسایل غواصی را بپوشد و در جستجوی جسد پدرش شنا کند.
رفیق ماهیگیری قدیمی میت، هیوی (جان اورتیز) به جی می گوید که پدرش در لبه یک دره شیب دار زیر آب در ساحل صومعه به اقیانوس فرو رفت، بنابراین جی به آنجا می رود. او در حین مذاکره در مورد غواصی دشوار ساحلی، توسط امواج و جریان های شکاف کوبیده می شود، اما به زودی در میان موجودات دریایی رنگارنگ و جنگل های مواج کلپ که نور خورشید را از سطح فیلتر می کند، شنا می کند. با این حال، هنگامی که او در مسیر ماهی مرکب غول پیکر وحشت زده که توسط نهنگ نطفه دار گرسنه تعقیب می شود، همه چیز ناگهان تاریک می شود. این زمانی است که فیلم 127 ساعت زیر آب می شود.
ما می دانیم که نهنگ ها موجوداتی نجیب هستند، بنابراین اسپرم به وضوح قصد نداشت جی را بخورد، اما این وضعیت یک تف یا بلع است و نهنگ دومی را انتخاب می کند. شوک اولیه این تصادف عجیب به خوبی کنترل می شود، به ویژه زمانی که جی سعی می کند با بالا رفتن از دندان های نهنگ، خط فک نهنگ را بالا ببرد. و درگیری با ماهی مرکب منقار تیز - که تمام تلاش خود را می کند تا به فراموشی روده نخورد اما هنوز وقت دارد تا به جی آسیب جدی وارد کند - صحنه ای از هیجان نسبی است.
اما علیرغم تأثیرات نرم، ما هرگز درک کافی از معماری درون نهنگ به دست نمیآوریم. جی از یک محفظه لزج از تودههای چسبناک به محفظهای لزج به دیگری برخورد میکند و مانند جهنم میجنگد تا از تعقیب حریف ماهی مرکب خود از طریق یک سوراخ کوبنده و عمیقتر وارد سیستم گوارشی نشود، جایی که هوا به متان تبدیل میشود.
بیشتر اوقات، تشخیص اینکه در سکانسهای اکشن چه اتفاقی میافتد، سخت است، حتی با وجود این که چتر دریایی نورانی مانند درخت کریسمس نهنگ را روشن میکند. همچنین حواس پرتی است که ساختار درونی نهنگ اغلب منظره بیگانه را به یاد می آورد، درست تا گود چسبنده. وقتی غلاف اورکا روی میزبان غولپیکر جی فرود میآید، صحنههای بصری آنقدر مبهم هستند که نمیتوانند هیجان بدی را ایجاد کنند. بسیاری از کارهایی که برای تسریع نبض فیلم انجام میشود، توسط منظره صوتی متراکمی که در موسیقی کوبنده جوزف تراپنس قرار گرفته است، انجام میشود.
آبرامز کار یومن را با شخصیتی انجام میدهد که در بیشتر زمانهای اجرا در یک نقطه تنگ گیر کرده و مدام غرغر میکند و با آمیزهای از اضطراب و خستگی نفس میکشد، در حالی که بدنش به تدریج ضرب و شتم و شکستهتر میشود. Whalefall اساسا پورن شکنجه Nat Geo است.
اما این بهتر از انحراف فیلم به درمان غم و اندوه ساخارین است، زیرا زمانی که پدر مرده و نهنگ به یک روح تبدیل می شوند، جی شروع به برقراری ارتباط با میت می کند. مهم نیست که میت چند بار دیالوگ معنیداری مانند «اقیانوس همیشه فراهم میکند» یا «نهنگ برای همیشه است» را به زبان میآورد، نمیتواند این موضوع را نفی کند که در زمان حیات جی برای او چه تند و تیز بود. اما هر چقدر هم که به طرز عجیبی احمقانه است، این یک درام در تجارت شفا است، طبیعت با تمام اشرافیت وحشیانه اش که زخم ها را تسکین می دهد و پیوندها را ترمیم می کند. یا چیزی
این عنوان از اصطلاحی گرفته شده است که برای توصیف لاشه نهنگ مرده در حال غرق شدن در کف اقیانوس استفاده میشود، جایی که گوشت آن تبدیل به رگباری برای کل اکوسیستمها میشود و اشکال بیشماری دیگر حیات دریایی را تغذیه میکند. این تصویری خاطره انگیز است که به وضوح به سرنوشتی مرتبط است که میت به جای مرگ روی تخت بیمارستان انتخاب کرد، اما بعد معنوی Whalefall آنقدر سخت می شود که در نهایت مانند یک سنگ غرق می شود.
متن اصلی (انگلیسی)
‘Whalefall’ Review: Austin Abrams Struggles to Escape the Digestive Tract of a Whopper Mammal in a Dumb Thriller That Takes Itself Way Too Seriously
Josh Brolin and Elisabeth Shue also star in Brian Duffield’s race-against-the-clock survival tale about a scuba-diving disaster, based on the Daniel Kraus novel.