نقد Heroes of Tomorrow: پول "لکه دار" با هنر چه می کند؟ سخنرانان شکسته سعی می کنند پاسخ هایی پیدا کنند

قهرمانان فردا

فضای بالا، مرکز هنری پروژه

★★★★☆

ما هرگز یان هانسن را روی صحنه نمی بینیم. هنرمند تخیلی نروژی شخصیت اصلی تولید متمرکز و بامزه Brokentalkers است، اما او برای همیشه از صحنه غایب است.

وجود او صرفا بازخوانی می‌شود و در بخش‌هایی توسط بازیگران Malua Ní Chléirigh، Alice Roots و Michael Tient، که زندگی‌نامه او را به قطعاتی از تاریخ می‌پیوندند، تقسیم‌بندی می‌شود و شبکه‌ای بی‌قرار از ارتباطات بین سیاست، هنر و اعتراض را دنبال می‌کنند.

می دانیم که هانسن در سال 1974 در ترومسو، نروژ به دنیا آمد. کارهای اولیه او در کالج وضوح خاصی داشت و از نظر مفهومی اصلاح شده و ظاهرا سازش ناپذیر بود. اما نشانه هایی وجود دارد که او شاید این اصول را فروخته است.

اندکی پس از دریافت پول نفت، در قالب جایزه هنری استات اویل در سال 2007، علاقه او به اقدام مستقیم از طریق تحقیقات برادر زن و دوست قدیمی‌اش در دانشگاه، کاتال کینان و همسرش کائویمه در مورد معترضان زن، دوباره شعله‌ور شد. استات اویل، حامی سابق او، یکی از اهداف معترضان میدان گازی کوریب است.

در حال حاضر او برای کمیسیون فراتر از آینده، که توسط سه شرکت فناوری جهانی حمایت می‌شود، انتخاب شده است تا از هنری که منعکس‌کننده اصول، ارزش‌ها و نیات آن‌ها باشد، حمایت کند. به همان اندازه پول خدشه دار شده است. هانسن اعلام کرده است که این اثر پیش رو نام آخرالزمانی The End of It All را دارد. در محاصره رمز و راز، شایعاتی وجود دارد که می تواند آخرین مورد او باشد.

قهرمانان فردا که توسط فیدلیم کانن، گری کیگان و اندی اسمیت، تئاترساز بریتانیایی خلق شده است، سرشار از ارتباطات است که نشان می دهد تاریخ نه چندان یک جدول زمانی متوالی، بلکه رویدادهای مجزایی است که در دوره های مختلف تکرار و طنین انداز می شوند.

در طول اجرا، این حقایق تاریخی جمع می شوند و به زودی شروع به صحبت با یکدیگر می کنند. کلماتی که این داستان‌ها را روایت می‌کنند، اولیه هستند، اما با اقتصاد زبان بصری تقویت می‌شوند.

در یک نقطه طناب قرمزی که بینندگان را از آثار هنری آویزان فاصله می‌اندازد، به سه کراوات تبدیل می‌شود که دور یقه‌های اجراکنندگان می‌پیچد و آنها در مورد جایزه Statoil هانسن به ما می‌گویند. تصویری تحت اللفظی یونیفرم شرکت نیز پیوند فیزیکی فعالیت هنری هانسن با منافع سرمایه سوخت فسیلی است. آیا هنر باید در خدمت نیازهای شرکت ها و سیاست باشد؟ و هنرمند و هر یک از ما چه مسئولیتی در قبال جامعه داریم؟ در پایان تولید، ارتباطات ایجاد شده است، تاریخچه ها جمع آوری شده اند و تناقضات

گذاشته شد. اکنون زمان آن رسیده است که به این سؤال کمتر قابل کنترل بپردازیم که دقیقا قرار است با آنها چه کنیم.

همانطور که آلیس توتس به حضار می گوید: "سخت است که بدانیم چه کار کنیم، درست است؟"

ما هرگز نمی دانیم که «پایان همه چیز» هانسن دقیقا شامل چه چیزی می شود. نه اینکه مهم باشه پس از ترک اجرا، آنچه که باقی می ماند، اعلامیه های بزرگ هدف هنری نیست، بلکه کانال های ساکت تری است که از طریق آن اعتقاد از همسری به همسر دیگر، دوستی به دوست دیگر یا حتی غریبه به غریبه منتقل می شود.

Heroes of Tomorrow تا یکشنبه 4 اکتبر در مرکز هنرهای پروژه، به عنوان بخشی از جشنواره تئاتر دوبلین حضور دارد.