نقشه ای گسترده برای دموکرات ها

در اینجا مشترک شوید: پادکست های اپل | Spotify | یوتیوب | ابری | قالب های جیبی

در حال حاضر، افرادی که توجه زیادی به انتخابات میان دوره ای امسال داشته اند، ایده بسیار خوبی از وضعیت بازی دارند: دموکرات ها امیدوارند چهار کرسی در سنا و سه کرسی در مجلس را به دست آورند تا هر دو مجلس را تغییر دهند و قدرت بیشتری برای بررسی برنامه سیاست پرزیدنت ترامپ داشته باشند. جمهوری خواهان که از شکست در بحبوحه جنگ ایران و تأثیر آن بر زندگی آمریکایی ها در خانه می ترسند، امیدوارند تا جایی که می توانند ادامه دهند.

اما تصویر ملی تنها بخشی از داستان را بیان می کند. وقتی خبرنگاران در مورد "آنچه رای دهندگان می خواهند" صحبت می کنند، در واقع در مورد افرادی صحبت می کنند که در زمینه های مختلف زندگی می کنند. هر انتخابات مجلس سنا و مجلس سنا بسته به مشکلات محلی و اینکه رای دهندگان معتقدند کدامیک می تواند به حل آنها کمک کند، طعم منحصر به فردی دارد.

این هفته در رادیو آتلانتیک، همکارانم راسل برمن و دیوید گراهام به من می‌پیوندند تا روی مسابقاتی که با نزدیک شدن به نوامبر به آن‌ها توجه ویژه‌ای می‌کنند - برای پیامدهای ملی آنها این بار، و برای سال 2028 و بعد از آن، زوم کنیم.

متن زیر متنی از این قسمت است:

راسل برمن: نقشه برای دموکرات ها بسیار گسترده شده است، و این غافلگیری بزرگ سال در حال حاضر است، زیرا ما در اوایل اکتبر صحبت می کنیم. این امکان وجود دارد که دموکرات ها میشیگان را از دست بدهند و همچنان برنده سنا شوند. آنها در سایر ایالت های قرمز شانس دارند - تگزاس، آلاسکا، حتی کانزاس به نظر می رسد در حال حاضر بسیار نزدیک و رقابتی هستند.

آدام هریس: کنترل مجلس و سنا در انتخابات میان دوره ای آتی آویزان است. جمهوری خواهان امیدوارند اکثریت اندک را در هر دو مجلس حفظ کنند. اما دموکرات‌ها امیدوارند که چهار کرسی در سنا و سه کرسی در مجلس نمایندگان به دست آورند، کنگره را کنترل کنند و قدرت رئیس‌جمهور ترامپ را در دو سال آخرش محدود کنند. این تصویر بزرگ است، اما لزوما بافتی را ارائه نمی دهد که چرا دموکرات ها معتقدند می توانند دوباره قدرت را به دست آورند.

روندهای ملی نشان می دهد. دموکرات‌ها پیام خود را بر موضوعات مهم متمرکز کرده‌اند: قیمت بنزین و اقلام خانگی - که اغلب به قیمت مقرون‌به‌صرفه خلاصه می‌شود - و کاهش محبوبیت رئیس‌جمهور در سایه جنگ در ایران. اما روندهای ملی فقط می توانند خیلی چیزها را توضیح دهند.

این رادیو آتلانتیک است، من آدام هریس هستم، و این هفته، همکاران من، نویسندگان کارکنان آتلانتیک، راسل برمن و دیوید گراهام، به من ملحق می شوند تا پنج مسابقه ای را که در این چرخه میان ترم از نزدیک دنبال می کنند، به اشتراک بگذارند. ما بحث خواهیم کرد که چرا آنها این رقابت ها را دنبال می کنند - فراتر از این واقعیت که نظرسنجی ها می گویند رقابت ها نزدیک است - و آنها در هفته های پایانی کمپین به دنبال چه چیزی هستند.

برسیم به سوالات دیوید، راسل، از اینکه امروز به من ملحق شدید بسیار متشکرم.

راسل برمن: خیلی خوب است که اینجا هستم.

دیوید گراهام: خوشحالم.

هریس: بنابراین در آخر هفته از شما خواستیم در مورد پنج مسابقه جالب برای خود فکر کنید و از انجام این کار شما قدردانی می کنیم. و امروز، ما با هم آن لیست ها را بررسی می کنیم. ما از شما خواستیم که لیست های خود را با یکدیگر به اشتراک نگذارید، بنابراین همه به این موضوع تازه می رسند. دیوید، من اول پیش تو می روم. اولین مسابقه ای که می خواهید درباره آن صحبت کنید و فکر می کنید مهم است چیست و چرا؟

گراهام: بیایید در مورد مسابقه سنای مین صحبت کنیم، که شاید مردم با آن آشنا باشند، اما من فکر می کنم که واقعا مهم است و ارزش صحبت کردن را دارد. اینجاست که سوزان کالینز، رئیس جمهوری خواه قدیمی، برای یک دوره دیگر نامزد می شود. و او، پس از یک انتخابات مقدماتی پر سر و صدا و سپس کناره گیری توسط گراهام پلاتنر، با تروی جکسون، که نوعی دیگر از دموکرات های پوپولیست است، به نظر من، در آزمونی جالب برای هر دو جریان ملی قرار گرفته است. و همچنین، مین از نظر سیاسی یک ایالت عجیب و غریب است، و من فکر می کنم ما خواهیم دید که چگونه در این مسابقه انجام می شود.

هریس: آره راسل، من هم دیدم که سر تکون میدی. به نظر می رسد که مین نیز در لیست شما بوده است.

برمن: یکنوع بازی شبیه لوتو! اولین مورد من هم همین بود. این یکی باید یکی باشد—روی کاغذ، برای دموکرات‌ها باید آسان‌ترین و یا شاید ساده‌ترین مورد باشد. این ایالت آبی‌ترین ایالت در میان کرسی‌های سنا است که در آن جمهوری‌خواهان صاحب رأی در رای‌گیری هستند.

اما همانطور که دیوید اشاره کرد، سوزان کالینز در طول دوران حرفه ای خود به نهنگ سفیدی برای دموکرات ها تبدیل شده است. در سال 2020، او برنده ایالت شد. او در نظرسنجی ها شکست خورد. او در همان روزی که جو بایدن تقریبا به همان میزان برنده ایالت شد، با 9 امتیاز برنده ایالت شد. و این یک شوک بزرگ بود. و ما مانند گذشته شاهد رای گیری تقسیم شده نیستیم. و بنابراین او مطمئنا نه تنها یکی از سناتورهای میانه رو جمهوری خواه است، بلکه شاید مقاوم ترین آنها باشد.

و جکسون نسبت به آخرین نامزدی که دموکرات ها داشتند، گراهام پلاتنر، از طبقه کارگر واقعی تر است. تا آنجا که ما می دانیم او کمتر عیب دارد، اما کمتر کاریزماتیک است. و بنابراین من فکر می‌کنم این یکی از دلایلی است که ما شاهد پایین آمدن رقابت‌ها هستیم، حتی اگر محیط برای دموکرات‌ها بسیار مطلوب است.

غیرقابل تصور بود که دموکرات ها بتوانند سنا را بدون مین به دست آورند. و اکنون این امکان وجود دارد که حتی اگر دموکرات‌ها برنده سنا شوند، همانطور که در رقابت‌های دیگر در مورد آن صحبت خواهیم کرد، باز هم ممکن است در شکست سوزان کالینز مشکل داشته باشند.

هریس: چرا سوزان کالینز از نظر سیاسی در مین اینقدر قوی است؟ چرا او چنین قدرت ماندگاری دارد؟

گراهام: شما این نوع سیاستمداری را دارید که برای همیشه می ماند و من فکر می کنم او یکی از معدود افراد باقی مانده از این نوع است. و در مورد این سوال که چگونه مین یک ایالت غیرعادی است - از منظر ملی، او مانند یک فلیپ فلاپ به نظر می رسد و این دیدگاه های عجیب و غریب را دارد و در مورد چیزهایی مانند Roe v. Wade ابراز نگرانی می کند، اما سپس به قضاتی رای می دهد که اکثر مردم به درستی به براندازی Roe رای می دهند. بنابراین او در این مکان عجیب است. اما من فکر می کنم که شاید این نشان دهنده برخی از Mainers باشد.

و من همچنین فکر می کنم که مین به اندازه ای کوچک است که او کسی است که مردم احساس می کنند می شناسند. و بنابراین او اعتباری نزد رای دهندگان دارد که از نام تجاری حزب جمهوری خواه گذشته است و قبل از دوره ترامپ نیز گسترش می یابد.

برمن: من اضافه می‌کنم که دموکرات‌ها به‌ویژه در نیوانگلند - این کمی عجیب است، که منطقه آبی است - آنها دوست دارند گاهی به جمهوری‌خواهان یا جمهوری‌خواهان میانه‌رو رأی دهند. بنابراین شما این را در ورمونت می‌بینید، جایی که آنها یک جمهوری‌خواه میانه‌رو، فیل اسکات، را به عنوان فرماندار انتخاب کرده‌اند، حتی اگر برنی سندرز، مترقی‌ترین سناتور کنونی کشور را انتخاب کرده و دوست دارند.

و سپس در ماساچوست، تقریبا اخیرا، یک فرماندار میانه‌رو جمهوری‌خواه، چارلی بیکر، را نیز انتخاب کردند. ما در کنگره و در سطح فدرال کمتر شاهد چنین چیزی هستیم، اما کالینز آخرین نفر از این نژاد جمهوری خواه در نیوانگلند است – یا یکی از آخرین ها. و محبوبیت او اکنون کمتر از شش سال پیش است، بنابراین این به دموکرات‌ها امیدواری می‌دهد که این وضعیت متفاوت خواهد بود. اما جمهوری‌خواهان می‌گویند که دموکرات‌ها اساسا همان کمپینی را که در گذشته علیه او انجام داده بودند اجرا می‌کنند و فقط امیدوارند این بار کارساز باشد.

هریس: و آیا ورود دیرهنگام تروی جکسون به مسابقه واقعا زمینه چیزی را تغییر می دهد؟ آیا این او را در مقابل کالینز در مضیقه قرار می دهد؟

برمن: فکر می‌کنم به این دلیل است که پلاتنر، واضح است که چنین میله برق‌افکنی بود، اما او از حمایت عمیقی در میان مردم برخوردار بود، و به نظر می‌رسید افرادی که رای‌دهندگان عادی نبودند و از نوع رای‌دهندگان کم‌مقابلی بودند که دموکرات‌ها باید به آن دست یابند. و جکسون چندان شناخته شده نیست - او قبل از ورود به سیاست در بخش شمالی و روستایی مین، یک چوب‌کن بود. او طوری صحبت می کند که انگار اهل شمال مین است. بنابراین این می تواند قانع کننده باشد، اما، البته، مردم باید او را بشناسند، و او زمان زیادی نداشته است. این کمی از اثر کامالا هریس است که ممکن است از دو سال پیش ببینیم.

هریس: پس راسل، ما از مین به انتخاب بعدی شما می رویم. مورد بعدی در لیست شما چیست؟

برمن: خوب، من یکی را دارم که آدام، من و تو قبلا در مورد آن صحبت کرده‌ایم - مسابقه سنای میشیگان. همانطور که در مورد آن صحبت کردیم، دموکرات ها باید چهار کرسی جمهوری خواهان را برگردانند، اما این تنها در صورتی است که همه کرسی های خود را داشته باشند. و میشیگان تنها کرسی است که آنها در حال حاضر دارند - جایی که رئیس فعلی، گری پیترز، در حال بازنشستگی است - که جمهوری خواهان شانس مناسبی برای تغییر آن دارند. و البته نامزدها عبدالالسید و مایک راجرز هستند.

و سوال بزرگ این است که آیا عبدالالسید، کسی که به اندازه او مترقی است، یکی دیگر از دموکرات‌های برنی سندرز است؟ او در مدیکر برای همه اجرا می‌کند. او منتقد سرسخت اسرائیل است. او اولین مسلمانی خواهد بود که به مجلس سنا انتخاب می شود. و آیا او می تواند نه در ایالت آبی مانند ورمونت، بلکه در ایالت بنفش مانند میشیگان برنده شود؟

و راجرز، از میان همه نامزدهای جمهوری‌خواه - به غیر از شاید سوزان کالینز - در رقابت‌هایی که ما در حال تماشای آن هستیم، یک استخدام واقعا قوی برای جمهوری‌خواهان است. او از رئیس جمهور ترامپ حمایت می کند، اما نه فوق العاده MAGA. او در گذشته رسوایی زیادی نداشته است. او یکی از اعضای قدیمی مجلس نمایندگان با تجربه امنیت ملی است و مهمتر از همه، تقریبا دو سال پیش کرسی دیگر مجلس سنای ایالت را به دست آورد. او به الیسا اسلاتکین باخت. و بنابراین او در این دوره مدرن جمهوری خواهی در میانه راه است.

نظرسنجی ها السید را بالا برده است، و من فکر می کنم این تا حدی به این دلیل است که محیط ملی برای دموکرات ها بسیار مساعد است. بنابراین این یکی از مواردی است که با وجود اینکه او یک لید دارد، ارزش دیدن تا آخر را دارد.

هریس: دیوید، به نظر می رسید که میشیگان هم در لیست شما بود.

گراهام: در لیست من هم بود. و من فکر می‌کنم جالب است - به نظر راسل، من فکر می‌کنم مایک راجرز تا آنجا که می‌توانید به یک جمهوری‌خواه عمومی در یک مسابقه نزدیک شوید. او یک محافظه‌کار است، اما به‌طور وحشیانه‌ای وجود ندارد. او از ترامپ حمایت می کند، اما کاندیدای MAGA چندان واضحی نیست. و بنابراین شما این جمهوری خواه تقریبا عمومی را دارید، هرچند با شهرت طولانی در سیاست میشیگان، در مقابل یک دموکرات که بسیار غیر معمول است، رقابت می کند. در سوابق خود، او یک پزشک است. او در سیاست خود غیر معمول است. او قبلا برای موقعیت‌هایی کاندید شده بود، اما در یک مسابقه سراسری برنده نشده بود.

و بنابراین من فکر می کنم این یک برخورد بسیار جالب از سبک های مختلف در آن مسابقه است.

هریس: اگر دموکرات ها کرسی را در میشیگان از دست بدهند، آیا پیکاپ احتمالی دیگری برای آنها وجود دارد؟ آیا جای دیگری وجود دارد که اگر احساس نمی کنند صندلی به همان اندازه ایمن است، به دنبال آن باشند؟

برمن: خب، نقشه برای دموکرات ها بسیار گسترده شده است. و این شگفتی بزرگ سال در حال حاضر است، همانطور که در اوایل اکتبر صحبت می کنیم، این است که پاسخ مثبت است. مانند مین، این امکان وجود دارد که دموکرات ها میشیگان را از دست بدهند و همچنان برنده سنا شوند. حالا آیا آنها میشیگان و مین را از دست بدهند و سنا را ببرند؟ احتمالا نه. اما آنها در سایر ایالت های قرمز شانس دارند - تگزاس، آلاسکا، حتی کانزاس به نظر می رسد در حال حاضر بسیار نزدیک و رقابتی هستند. کارولینای شمالی یکی از مواردی است که اگر نظرسنجی ها نزدیک به راست باشد، احتمالا برنده آن خواهند شد.

بنابراین ممکن است که آنها ممکن است به میشیگان نیاز نداشته باشند، اما مطمئنا نمی خواهند این ریسک را بپذیرند.

هریس: خب دیوید، نفر بعدی در لیست شما چیست؟ ما مین را داریم و میشیگان را داریم.

گراهام: این در واقع یک آهنگ خوب برای فیلم بعدی من است. من نژاد سنای اوهایو را علامت زده ام. و بخشی از این فقط آشپزی خانگی است. من در اوهایو بزرگ شده‌ام، بنابراین در مورد این یکی کمی احساس ناامیدی می‌کنم. اما من فکر می کنم این یک مسابقه واقعا جالب است.

ما سناتور سابق شرود براون، یک دموکرات را داریم که در مقابل سناتور فعلی جان هاستد، یک جمهوری خواه، رقابت می کند. نظرسنجی نزدیک بوده است آنها پیشنهاد می کنند که شاید براون در برخی نظرسنجی ها کمی بالاتر باشد، اما نسبتا نزدیک است.

به نظر من این جالب است. براون برای مدت طولانی در سیاست اوهایو یک چهره مسلط بوده است. اخیرا داستانی در مورد اینکه چگونه رای دهندگان او را به عنوان رئیس فعلی می دانند و واقعا متوجه نمی شوند که هاستد رئیس فعلی است، وجود داشت.

برمن: این جالب بود. من آن را به یاد دارم.

هریس: به خاطر شناسه اسمه یا؟

گراهام: آره. هاستد برای مدت طولانی در سیاست ایالتی بوده است، اما شناسه نامی مشابهی ندارد و به تازگی برای مدت کوتاهی در سنا بوده است. آخرین دموکراتی که در یک رقابت سراسری در اوهایو پیروز شد، شرود براون بود. این در سال 2018 بود، زمانی که او کرسی سنا را به دست آورد که شش سال بعد، دو سال پیش، آن را از دست داد.

و بنابراین دیدن یک نفر از حزب دموکرات، حتی یکی غیرعادی مانند شرود براون، به نظر من لحظه قابل توجهی خواهد بود. نمی‌دانم این یک نقطه عطف برای سیاست اوهایو خواهد بود یا فقط یک اتفاق عجیب دیگر. اما باید توجه داشته باشم که امی اکتون، نامزد دموکرات فرمانداری، در برخی نظرسنجی‌ها در برابر ویوک راماسوامی، نامزد سابق ریاست‌جمهوری نیز پیشتاز بوده است، که مطمئنا شش، هشت، 12 ماه پیش پیش‌بینی نمی‌کردم.

هریس: راسل، اوهایو داشتی؟

برمن: من این کار را نکردم، اما فقط به این دلیل که با توجه به شجره نامه دیوید در اوهایو، کاملا مطمئن بودم که این کار را خواهد کرد. اما نه، این یک مسابقه بسیار مهم است. این بخش از کشور جایی است که دموکرات ها در تلاش برای پیروزی هستند. آیووا مکان دیگری است که ترامپ پس از دو بار پیروزی اوباما در آن پیروز شده است که ممکن است دموکرات ها در مسیر بازگشت قرار بگیرند.

من فکر می کنم که مسابقه فرماندار، همانطور که دیوید اشاره کرد، جذاب است. نکته دیگر برای جمهوری خواهان این است که به نظر نمی رسد که آنها هیچ یک از نامزدهای خود یا بسیاری از نامزدهای خود را در اوهایو دوست ندارند. راماسوامی وجود دارد و راماسوامی مشکلات دیگری دارد از این نظر که می تواند به نوعی مغرور از میدان خارج شود، و او در اواسط مبارزات انتخاباتی به مسابقات آزاد ایالات متحده پرواز می کرد تا یک صندلی برجسته در آنجا داشته باشد، که ظاهر خوبی نداشت.

و بنابراین این سوال وجود دارد که آیا پایگاه جمهوری خواهان، حضور مردم در اوهایو، ارزش تماشا کردن را دارد یا خیر. و به این ترتیب که ممکن است برای برخی از این رقابت‌ها با هم در رای گیری بالا و پایین عمل کنید.

هریس: پس سومین مورد در لیست شما در آن زمان چه بود؟

برمن: برای من، ما باید در مورد تگزاس صحبت کنیم، درست است؟ آیا این سالی است که تگزاس آبی می شود؟ و دموکرات‌ها، در سیاست، ما این را برای بخش عمده‌ای از یک دهه، با روندهای جمعیتی و تماشای رأی اسپانیایی‌ها، که آشکارا در تگزاس بسیار زیاد است، تماشا کرده‌ایم. و دموکرات‌ها به نوعی به یک طوفان بی‌نقص نیاز داشته‌اند و ممکن است امسال آن را تجربه کنند.

آنها یک نامزد قوی در جیمز تالاریکو دارند که جوان و کاریزماتیک است. آنها یک رقیب مضحک جمهوری خواه در کن پکستون، دادستان کل، دارند که یک طلاق نامرتب داشته است، جایی که همسرش اکنون در یک آگهی در مقابل دوربین است و به جمهوری خواهان می گوید که به بلیط جمهوری خواه رای دهند بدون اینکه به این واقعیت اشاره کند که او از شوهر سابقش برای طلاق شکایت کرده و او نامزد سنا است. و البته، دموکرات‌ها به یک محیط ملی قوی نیاز دارند، و این چیزی است که به نظر می‌رسد در اینجا دارند.

رای اسپانیایی ها کلید خواهد بود. ما شاهد یک نظرسنجی از برخی از رقابت‌های مجلس نمایندگان در جنوب تگزاس هستیم که به نظر می‌رسد رای اسپانیایی‌ها پس از گرایش به جمهوری‌خواهان در دو انتخابات اخیر، به شدت به سمت دموکرات‌ها بازمی‌گردد. و اگر دموکرات‌ها این کرسی مجلس سنا را به دست آورند، سونامی بزرگی از نظر سیاسی - برای استفاده از کلیشه‌ها - یک سونامی بزرگ خواهد بود. ما در مورد اهمیت هر یک از این رقابت‌ها برای توازن قدرت صحبت کرده‌ایم، و البته این مهم است، اما بیشتر اهمیت نمادین پیروزی دموکرات‌ها در تگزاس.

سپس ما بلافاصله شروع به صحبت در مورد اینکه آیا تگزاس در سطح ریاست جمهوری در سال 2028 بازی می کند یا خیر، شروع می کنیم، که کل نقشه سیاسی هر دو حزب را تغییر می دهد. و البته، تالاریکو، اگر قرار بود برنده شود، فورا برای پست ملی آینده وارد گفتگو می‌شد - زیرا این روزها کارها اینطور است - چه در سال 2028 و چه بعد از آن. اما تگزاس به دلایلی بزرگ است و صندلی سنا جذاب است.

هریس: دیوید، به نظر می رسد که تگزاس نیز در مال تو بود.

گراهام: من در سنای تگزاس شرکت نکردم، تا حدی به این دلیل که به راسل مشکوک بودم، اما من مسابقه سومی دارم که آن هم در تگزاس، که ناحیه پانزدهم مجلس است. و راسل به نوعی به این موضوع دست می زند. این جایی است که مونیکا د لا کروز، یک رئیس جمهوری خواه، برای انتخاب مجدد نامزد می شود. او دو سال پیش برنده شد، من معتقدم با 14 امتیاز. ترامپ این منطقه مستقیم را با 18 امتیاز برد.

و این در دره ریو گراند است، منطقه ای که غیرتگزاسی ها پس از انتخابات 2024 به عنوان مکانی که در آن نوسان عظیمی از یک منطقه تاریخی دموکرات به سمت جمهوری خواهان و به سمت ترامپ وجود دارد، آشنا شدند، و ما در مورد تغییرات اسپانیایی در رای گیری و اینکه چقدر پایدار خواهد بود صحبت می کردیم.

اگر این مسابقه نشانه باشد، ممکن است آنقدرها هم ماندگار نباشد. آنها معتقدند دموکرات ها یک نامزد واقعا قوی دارند: مردی به نام بابی پولیدو، که یک خواننده سرشناس Tejano است. او یک زوج گرمی لاتین دارد. او یک دموکرات میانه رو است. من فکر می کنم او یک فرد واقعا قانع کننده است، و به نظر می رسد او یک نامزد نسبتا قانع کننده نیز باشد. این مسابقه واقعا نزدیک به نظر می رسد. من فکر می کنم پیروزی پولیدو یک پیروزی اخلاقی بزرگ برای دموکرات ها خواهد بود و به اکثریت بالقوه مجلس کمک می کند.

من فکر می‌کنم حتی اگر او شکست بخورد، دیدن اینکه رای در آن منطقه کجا صادر می‌شود، یک شاخص واقعا جالب از رای اسپانیایی‌ها و دره ریو گراند و شاید آینده تگزاس خواهد بود.

برمن: دموکرات‌ها در واقع یک نظرسنجی داخلی انجام دادند - پس با کمی نمک آن را بگیرید - که باعث شد پولیدو با 13 امتیاز در این رقابت برنده شود. و این نیست، مانند یک مسابقه پرتاب، مانند یکی از آن ده ها مسابقه ای که می دانستیم نزدیک هستند، دیده نمی شد. این مسابقه‌ای است که برای جمهوری‌خواهان بسیار مطلوب آغاز شد، تا حدی به این دلیل که من تقریبا مطمئن هستم که در رقابت‌های آنها نسبت به سال گذشته قرمزتر شد.

اما مسلما، زمانی که جمهوری‌خواهان در تگزاس این همه تخطئه را انجام دادند، اساسا شرط می‌بندند که تغییر اسپانیایی‌ها که در دو انتخابات گذشته شاهد بودیم، انجام خواهد شد. اما اگر پایدار نباشد، به اصطلاح می‌توانند بالای نهر باشند. این می تواند یک مشکل بزرگ باشد. چند مسابقه خانگی دیگر در تگزاس وجود دارد که می‌توانیم شاهد پیروزی دموکرات‌ها در آن چیزی باشیم که جمهوری‌خواهان فکر می‌کردند که در کیف گذاشته بودند.

هریس: وقتی برمی گردیم، بقیه لیست های دیوید و راسل را بررسی می کنیم.

[ موسیقی ]

هریس: پس دیوید، ما مین، میشیگان، اوهایو، تگزاس هاوس را داریم. راسل، تا کنون ما سنای مین، میشیگان، تگزاس را داریم. راسل، چهارمین شما چیست؟

برمن: چهارمین ایالت من یک ایالت قرمز دیگر است که در آن دموکرات‌ها شانس مناسبی برای پیروزی برای اولین بار پس از مدتی دارند، و این همه راه در آلاسکا است. آنها در مری پلتولا یک نوع میانه رو قوی دارند. او قبلا در سراسر ایالت آلاسکا برنده شده است. او برای مدت کوتاهی صندلی بزرگ خانه را در آنجا نگه داشت. او در رقابت انتخاباتی مجدد خود در سال 2024 با اختلاف اندکی شکست خورد. و در مقابل رئیس فعلی، دن سالیوان، که یک جمهوری خواه نسبتا استاندارد است، مشابه مایک راجرز در میشیگان است. اما نکته دیوانه کننده در مورد این مسابقه - یکی از آنها - این است که او تنها دن سالیوان در برگه رای نیست.

دن سالیوان دیگری نیز وجود دارد که با ناراحتی جمهوری خواهان در آلاسکا و در سطح ملی، توانست در رای گیری شرکت کند. و او می تواند رای سناتور دن سالیوان را در یک رقابت نزدیک به دست آورد.

چین و چروک دیگر در آلاسکا این است که آنها از رای گیری با انتخاب رتبه بندی استفاده می کنند. و بنابراین ممکن است - ما دیدیم که رای گیری با انتخاب رتبه بندی شده، به عنوان یک سیستم، به نفع هیچ یک از طرفین نیست. اما در آلاسکا، به نظر می‌رسد که به نامزد معتدل‌تر، که تمایل دارد نامزد دموکرات‌ها باشد، کمک می‌کند، یا مثال دیگر لیزا مورکوفسکی، که یکی دیگر از بازماندگان میانه‌رو در میان جمهوری‌خواهان در سنا است.

و بنابراین آلاسکا یکی از این ایالت‌ها است – از آنجایی که جمعیت آن بسیار کم است، نیازی به جابجایی زیادی از رای‌دهندگان نیست تا به سمت دیگری برود. و این چیزی است که دموکرات ها در اینجا دیده اند. در سطح ریاست جمهوری، کاملا دور از دسترس به نظر نمی رسید. دموکرات ها، برخی از آنها به شوخی می گویند که آنها واقعا فقط باید 50000 دموکرات را از بروکلین یا واشنگتن دی سی ببرند و از آنها بخواهند به آلاسکا بروند و این واقعا می تواند کل معادله را برای آنها تغییر دهد.