نقشه برداری از شکاف ها در بازگشت ناسا به ماه، با حضور ریچارد اسپولزینو

من می‌خواهم بتوانم به پرتاب موشک نگاه کنم و بگویم: «من تکه‌ای از آن را لمس کردم».

این چیزی است که ریچارد اسپولزینو چیزی را که دنبال می کند توصیف می کند. نه یک عنوان، نه یک ماموریت خاص، نه حتی خود ناسا، فقط توانایی اشاره به چیزی واقعی و دانستن کار او این امکان را فراهم کرد. در مرکز تحقیقات لانگلی ناسا در همپتون، ویرجینیا، اسپولزینو در چارچوب معماری ماموریت و تلاش‌های قابلیت همکاری سیستم‌های پایگاه ماه کار می‌کند و به شناسایی آنچه ناسا هنوز درباره ماه و مریخ نمی‌داند کمک می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که اطلاعات گمشده قبل از تبدیل شدن به یک مشکل پیدا می‌شود.

مهندس هوافضا ریچارد اسپولزینو

اعتبار: ناسا

"برای من، مدام به جایی برمی‌گشت که می‌توانم بیشترین تأثیر را داشته باشم؟ کار من کجا می‌تواند بیشترین چیزها را لمس کند؟"

از تاریخ تا هوافضا

اسپولزینو قصد نداشت به اینجا ختم شود.

او کالج را به عنوان یک رشته تاریخ شروع کرد. او به یک مسیر فیزیک در دانشگاه سانتا کلارا روی آورد و فکر می کرد که در نهایت به اخترفیزیک خواهد رسید. یک دوره تحقیقاتی در رصدخانه لیک در مورد بررسی قطبش غبار بین ستاره‌ای به او دو چیز آموخت: کار جذاب بود و او می‌گوید: «فکر نمی‌کنم تمام شب بیدار ماندن برای من باشد».

اسپولزینو (در سمت راست) در رصدخانه لیک به همراه مشاور تحقیقاتی فیزیک خود دکتر کریستین کولاس (چپ، جلو) و دانشجوی آن زمان دکتر ایلیا مدان (پشت).

اعتبار: ریچارد اسپولزینو

پس از فارغ التحصیلی، به امید پرواز با جت، مسیر مدرسه کاندیدای افسری را در نیروی دریایی آغاز کرد. به نتیجه نرسید و این مسیر انحرافی او را به یک برنامه تحصیلات تکمیلی در دانشگاه هیوستون سوق داد که مهندسی هوافضا و معماری فضا را با هم ترکیب می‌کرد - نه آن گونه که معمولا معماری طراحی زیستگاه را تصور می‌کنند، بلکه از نوع معماری در سطح سیستم، جایی که یک کارخانه اکسیژن قمری به مریخ نوردهایی که آن را تغذیه می‌کنند، متصل می‌شود، که به پردازنده متصل می‌شود، که منبع را به کاربر متصل می‌کند.

او می‌گوید: «همیشه بیشتر جذب این بودم که چگونه همه قطعات با هم کار می‌کنند تا هر قطعه واحدی.

تعقیب تاثیر

از اسپولزینو بپرسید که آیا آرزوی کار در ناسا را داشته یا خیر، و پاسخ صادقانه این است که نه.

او می‌گوید: «من واقعا افرادی را تحسین می‌کنم که در تمام زندگی‌شان این انگیزه را داشته‌اند. "برای من، مدام به این موضوع برمی‌گشت که کجا می‌توانم بیشترین تأثیر را داشته باشم؟ کار من کجا می‌تواند بیشترین چیزها را لمس کند؟" یک برنامه دانشگاه هیوستون با پیوندهای قوی با مرکز فضایی جانسون، ناسا را ​​در کنار سایر گزینه ها در صنعت و دولت در رادار خود قرار داد. چیزی که در نهایت او را به سمت خود کشاند نام آژانس نبود، بلکه دامنه مشکلات و خط مستقیمی بود که او برای تصمیم گیرندگان ارشد در شکل دادن به بازگشت به ماه دید.

او می‌افزاید که دقیقا به همین دلیل است که ناسا برای افرادی که هنوز مطمئن نیستند که تماس آنهاست، ارزش بررسی دارد. این فرهنگ به افرادی که مایل به پذیرش بیشتر از خط تعیین شده خود هستند پاداش می دهد و به کارمندانی که در مراحل اولیه شغلی هستند فضایی برای تبدیل شدن به مشکلاتی بزرگتر از شرح شغلشان می دهد، چیزی که به گفته او ممکن است در صنعت با کندی پیشرفت پیدا نکرده باشد.

مستندسازی قطعه گمشده

کار روزمره اسپولزینو بر یک ایده ساده فریبنده متمرکز است: شکاف داده.

او توضیح می دهد: «شما می توانید آن را مترادف با شکاف دانش در نظر بگیرید. "این راهی برای مستند کردن چیزی است که ما نمی دانیم." ویژگی‌های ژئوتکنیکی سنگ‌سنگ قمری را در نظر بگیرید - اساسا غبار ماه، اما ویژگی‌های آن بسیار مهم است. چقدر می تواند وزن را تحمل کند؟ مقاومت برشی آن چقدر است؟ پاسخ به این پرسش‌ها همه چیز را شکل می‌دهد، از اینکه یک مریخ‌نورد چقدر می‌تواند ایمن رانندگی کند تا اینکه آیا پایه‌های زیستگاه پایدار است یا خیر.

شکاف داده ها به طور رسمی این را نشان می دهد: آنچه ما نمی دانیم، چرا مهم است، آنچه در حال حاضر داریم کوتاه است، و به طور بحرانی، یک صنعت هدف قابل اندازه گیری خاص و شرکای بین المللی می توانند به دنبال آن باشند. او می‌گوید: «پس از شناسایی موارد گمشده، شرکای ما می‌توانند به آن فهرست نگاه کنند و دقیقا ببینند که سهم آنها در کجا ارزشمند است.»

تیم او سال گذشته با تقریبا 25 شکاف داده های منتشر شده کار خود را آغاز کرد. آنها در مسیر 60 تا پایان امسال هستند.

از مفهوم تا بار

این مفهوم تنها در صورتی اهمیت دارد که تصمیمات را تغییر دهد، و اسپولزینو دو نمونه اخیر را ذکر می کند.

زمانی که شرکت فرودگر ماه که اکنون با نام ویجر (آستروباتیک سابق) شناخته می‌شود، در حال آماده‌سازی ماموریت گریفین-1 بود، تیم به آن‌ها کمک نکرد تا بفهمند با چه ابزاری باید پرواز کنند، زیرا قبلا قفل شده بود. در عوض، تیم اسپولزینو به آنها کمک کرد که داده‌هایی را که ابتدا از طریق یک خط لوله ارتباطی که نمی‌تواند همه چیز را یکباره حمل می‌کند، اولویت‌بندی کنند. چگونه همه چیزهایی را که می‌گویید می‌خواهید اولویت‌بندی می‌کنید، و چه چیزی از طریق آن خط لوله محدود ارسال می‌شود؟» او می پرسد.

رندر هنرمند از فرودگر ماه گریفین Mission One Astrobotic که مریخ نورد فلیپ را به سطح ماه می رساند. این ماموریت بخشی از ابتکار خدمات باربری ماه تجاری (CLPS) ناسا است که از اکتشافات ماه و نمایش های فناوری آینده پشتیبانی می کند.

اعتبار: Astrobiotic

در طرف دیگر خط لوله، اسپولزینو ماه‌های اخیر را صرف ارزیابی ابزارهای پیشنهادی (طیف‌سنج‌ها، ابزار جمع‌آوری نمونه، نمایش‌های فناوری) در برابر شکاف‌های داده‌های منتشر شده کرده است تا به رهبری کمک کند تصمیم بگیرد چه چیزی ارزش پرواز را دارد. برخی از پیشنهادات به طور واضح بر روی یک نیاز مستند نگاشت می شوند. دیگران با چیزی که ناسا گفته است که از دست رفته است، همسو نیستند. او می‌گوید: «این برای فیلتر کردن مواردی که به عنوان یک نامزد واقعی به جلو کشیده می‌شود، استفاده می‌شود.

شرکای صنعت توجه کرده‌اند، و رهبری اکنون از شرکت‌هایی که ابزارهای جدیدی را ارائه می‌کنند، می‌خواهد تا قبل از ادامه گفتگو، نشان دهند که چگونه پیشنهاد آنها به شکاف داده‌ای نگاشت می‌شود.

پی بردن به آن کار می برد

اسپولزینو اذعان می‌کند که این کار فرضیه‌ای را که او در دوران تحصیلات تکمیلی انجام داده بود، تغییر داد - اینکه ناسا همه چیز را مشخص کرده است، و شهرت آژانس به این معنی است که هر سؤالی قبلا جایی در دیوارهای خود پاسخ دارد.

سه سال بعد، او آن را متفاوت می بیند. او می گوید: «حفظ شهرت ناسا مستلزم کار مستمر و عمدی است. «همه واقعا در تلاش هستند تا در مسیر درست حرکت کنند، اما این خودکار نیست.» این درک برای او روشن کننده بود. آژانس بر روی افرادی کار می‌کند که در زمان واقعی همه چیز را کشف می‌کنند، به این معنی که فضایی برای کسی در اوایل کارش وجود دارد که به‌جای اجرای کتاب بازی دیگران، به طور معناداری مشارکت کند.

توصیه او به دانشجویانی که ناسا را ​​در نظر می گیرند، عملی است، نه احساساتی: نمرات کمتر از آن چیزی است که مردم فکر می کنند. او می‌گوید: «پروژه‌هایی که روی آنها کار می‌کنید، و نتایج آن کار، همان چیزی است که مردم در ابتدا به آن نگاه می‌کنند. توصیه او این است که به باشگاه ها بپیوندید، پروژه های واقعی را انجام دهید و چیزی بسازید. "این کمتر در مورد اعتبارنامه است و بیشتر در مورد این است که به خودتان چیزی برای نشان دادن بدهید."

در قفسه علمی تخیلی اسپولزینو

سه گانه مشکل سه بدن اثر لیو سیکسین

اسپولزینو پیش از این در پروازی از نیویورک به هیوستون، زمانی که هواپیما به سمت سن آنتونیو تغییر مسیر داد، وارد کتاب دوم، جنگل تاریک، شده بود. او می‌گوید: «برایم مهم نبود که سه یا چهار ساعت تاخیر داشتم. "من آن کتاب را داشتم و داشتم آن را می خوردم."

برنامه فضایی کربال

یک بازی قدیمی تر، اما شکل دهنده. اسپولزینو آن را با تقویت علاقه خود به فضا قبل از شروع کالج می داند. او می‌گوید: «این یک شبیه‌ساز برنامه فضایی است که در آن موشک‌ها را تکه تکه می‌سازید، و فیزیک به اندازه‌ای ساده‌شده اما دقیق است که به‌عنوان یک ابزار طراحی مأموریت واقعی، ریاضیات زیادی را انجام می‌دهید». این واقعا تأثیر زیادی روی من داشت که بفهمم فضا همان چیزی است که می‌خواهم انجام دهم.»

بخشی از مدیریت تجزیه و تحلیل سیستم ها و مفاهیم در مرکز تحقیقات لانگلی ناسا. با مراجعه به وب سایت ما درباره کار ما بیشتر بدانید.