نقشه های FEMA خطر سیل در ایالات متحده را حدود 6 میلیون خانه کمتر می دانند - و برخی از این نقشه ها دو دهه قدمت دارند.

اگر خانه شما در یک منطقه سیل تعیین شده توسط فدرال نیست، سیل ممکن است مشکل شخص دیگری به نظر برسد. هیچ کس شما را ملزم به خرید بیمه سیل نمی کند، و نقشه نشان می دهد که شما کاملا واضح هستید. اما واقعیت ممکن است بسیار متفاوت باشد.

شواهد فزاینده نشان می دهد که خانه ها به میزان قابل توجهی بیشتر از آنچه در نقشه های سیل 100 ساله FEMA نشان داده شده است در معرض خطر سیل قرار دارند - حدود 6 میلیون بیشتر و در مجموع 14.6 میلیون ملک، طبق یک برآورد. نقشه های رسمی معمولا قدیمی هستند و برخی از آنها دو دهه قدمت دارند. حتی زمانی که به‌روزرسانی می‌شوند، معمولا به‌جای پیش‌بینی خطر آینده، به داده‌های تاریخی سیل متکی هستند.

اما مشکل دیگری وجود دارد که ترسیم مجدد خطوط آن را حل نمی کند.

نقشه های سیل FEMA تنها به یک سوال پاسخ می دهد: آیا احتمال دارد آب به محله من برسد؟ آنها خطرات یک خانه فردی یا تأثیرات احتمالی آن هنگام افزایش آب را ارزیابی نمی کنند.

برای درک تأثیر، داده های جامع تری مورد نیاز است، از جمله عمق احتمالی سیل در خانه، قدمت ساختمان و کیفیت ساخت، و پوشش بیمه.

همان خیابان، خطرات مختلف

وقتی این عوامل دیگر در نظر گرفته می شوند، خطر واقعی سیل خانه شما بسیار پیچیده تر از آن چیزی است که نقشه نشان می دهد.

داده‌ها نشان می‌دهند که چگونه دو خانه در یک خیابان می‌توانند با خطرات کاملا متفاوت ناشی از سیل مواجه شوند، حتی زمانی که در یک منطقه سیل قرار دارند - و دولت‌های محلی می‌توانند به آن کمک کنند.

یک خانه ممکن است جدیدتر، به خوبی نگهداری شده و تحت پوشش بیمه سیل باشد. یکی دیگر ممکن است چندین دهه پیرتر باشد، در انتهای پایین همان خیابان که در آن آب در هنگام سیل عمیق‌تر می‌شود و تعمیر ضعیفی دارد و بیمه نشده است. همان طوفان آنها را در مخمصه های بسیار متفاوت با مسیرهای بسیار متفاوت برای بهبودی قرار می دهد.

میانگین‌های همسایگی می‌تواند تشخیص اینکه کدام خانه‌ها بیشتر آسیب می‌بینند را سخت کند. اما درک خطرات یک ملک فردی برای ساکنان که چگونگی محافظت از خانه را بیابند و برای مقامات محلی که تصمیم می‌گیرند پول محدود حفاظت در برابر سیل کجا باید مصرف شود، اهمیت دارد.

ما مطالعه می کنیم که چگونه سیل بر خانه ها و افرادی که در آنها زندگی می کنند تأثیر می گذارد. برای اینکه ببینیم این تفاوت‌های خانه به خانه چقدر اهمیت دارد، ما و همکارانش، آرون فلورس از دانشگاه ایالتی آریزونا و سارا میرو از دانشگاه کلرادو بولدر، یک امتیاز دقیق خطر سیل برای نزدیک به 1 میلیون خانه در هیوستون ایجاد کردیم. ما نتایج را در یک مطالعه جدید که در مجله Applied Geography منتشر شده است، توصیف می کنیم.

تحقیقات قبلی ما در هیوستون نشان داد که بیش از نیمی از 100000 ساختمان مستند شده سیل‌خیز در شهر در حال حاضر خارج از مرزهای رسمی سیل قرار دارند و این ساختمان‌های نادیده گرفته شده بیشتر در شرایط نامناسب و بدون بیمه هستند و به ویژه در هنگام آمدن سیل آنها را در معرض دید قرار می‌دهند.

تحقیقات جدید به جوامع کمک می کند تا مکان آن خانه ها را پیدا کنند.

4 موردی که خانه را آسیب پذیر می کند

برای درک بهتر آسیب پذیری هر خانوار، چهار نوع اطلاعات در مورد هر خانه را با هم ترکیب کردیم.

آب: در یک رویداد سیل 100 ساله که به عنوان احتمال وقوع 1٪ در هر سال معین تعریف می شود، سیل احتمالا چقدر به خانه می رسد؟ در اینجا، ما یک نقشه مدل ملی سیل از عمق تخمینی سیل در سطح بسته در سراسر شهرستان هریس گرفتیم و عمق تخمینی را در هر محله ثبت کردیم.

ساختمان: خانه چند قدمت دارد و چقدر خوب ساخته و نگهداری شده است؟ خانه‌های قدیمی‌تر و با کیفیت پایین‌تر که تعمیر ضعیفی دارند، با ورود آب سیلاب به سازه آسیب بیشتری می‌بینند. سوابق ارزیابی شهرستان جمع آوری شده توسط ارزیابان خبره می تواند اطلاعات مهمی را برای چنین قضاوت هایی ارائه دهد.

تحرک: جاده های اطراف چقدر شلوغ هستند؟ برای هر خانه، ما ترافیک معمولی را در حدود نیم مایل و در عرض 3 مایل اندازه گیری کردیم. هرچه جاده‌های اطراف شلوغ‌تر باشند، سیل بیشتر سفر به محل کار، مدرسه و بیمارستان‌ها را مختل می‌کند و ورود نیروهای اولیه و خروج ساکنان به دام افتاده سخت‌تر می‌شود.

امور مالی: هزینه تعمیر خانه چقدر است و چه سهمی از خانه های مجاور بیمه سیل دارند؟ هیچ کدام آب را از خانه دور نمی کنند، اما هر دو نشان دهنده هزینه های بازیابی هستند.

ما این چهار معیار را انتخاب کردیم زیرا تحقیقات سیل به طور مداوم اهمیت آنها را برای اینکه سیل چقدر به یک جامعه ضربه می زند برجسته می کند: چقدر آب می رسد، ساختمان چقدر خوب است، آیا مردم هنوز می توانند به اطراف بروند و هزینه تعمیر چقدر برای مالک است. آنها تنها اقدامات ممکن نیستند؛ بسته به داده های موجود، یک شهر می تواند از سایرین در هر دسته استفاده کند.

چیزی که ما پیدا کردیم

خانه‌های یک محله می‌توانند امتیازات آسیب‌پذیری سیل بسیار متفاوتی داشته باشند. در واقع، متوجه شدیم که امتیازات از خانه به خانه در یک محله بیشتر از محله ای به محله دیگر متفاوت است.

در عمل، این بدان معنی است که دانستن خطر سیل یک محله لزوما به شما نمی گوید که یک سیل چقدر می تواند هر خانه فردی را تحت تأثیر قرار دهد. یک محله می تواند به طور متوسط ​​ایمن به نظر برسد در حالی که حاوی برخی از پرخطرترین خانه های این شهرستان باشد، و ممکن است خانه های بسیار محافظت شده در یک محله پرخطر وجود داشته باشد. ما نشان می‌دهیم که بیشتر مشکل در مقیاس ساختمان‌ها نهفته است، نه محله‌ها یا کد پستی.

آنچه ساکنان و جوامع می توانند انجام دهند

صاحبان خانه می توانند چندین مورد از این خطرات را خودشان بررسی کنند.

از همسایگان قدیمی یا دفتر سیل شهر خود بپرسید که آیا خانه یا خیابان شما قبلا آب گرفته است. سن خانه را در سوابق املاک محلی جستجو کنید و از یک بازرس بخواهید وضعیت آن را ارزیابی کند. دریابید که آیا مسیرهای کار و مدرسه به راحتی سیل می شوند یا خیر. و بررسی کنید که آیا بیمه نامه سیل دارید یا خیر، و چه چیزی را پوشش می دهد: اکثر بیمه نامه های صاحب خانه خسارت سیل را پوشش نمی دهند.

جوامع می‌توانند رویکرد ما را با داده‌های خود برای مکان‌یابی مسکن‌های آسیب‌پذیر، جایی که میانگین‌های همسایگی ممکن است نیاز به کمک را پنهان کند، اعمال کنند. آن‌ها می‌توانند با امتیازات سیل موجود در سطح آدرس، مانند First Street، شروع کنند و سوابق محلی را در مورد ساختمان‌ها، جاده‌ها و بیمه اضافه کنند. جزئیات بیشتر اهمیت دارد زیرا مقامات پول محدودی برای خانه های ضد سیل، بهبود زهکشی و کمک به خانواده ها پس از سیل دارند. داده های بهتر در مورد ساختمان ها و خطر سیل می تواند به آنها کمک کند تا عاقلانه سرمایه گذاری کنند.

داده‌هایی مشابه آنچه برای هیوستون استفاده می‌شود در بسیاری از ایالات متحده وجود دارد، بنابراین سایر شهرهای سیل‌خیز نیز می‌توانند از همین رویکرد پیروی کنند.

سیل در خطوط روی نقشه متوقف نمی شود و به هر خانه در خیابان یکسان نمی رسد. ما معتقدیم که زمان آن فرا رسیده است که ساکنان و مقامات محلی سیل آماده شوند.

ییلی یو، محقق ارشد و عضو فوق دکتری جغرافیا، دانشگاه رایس؛ دیلن کانر، دانشیار علوم جغرافیایی و برنامه ریزی شهری، دانشگاه ایالتی آریزونا، و جیمز آر. الیوت، استاد جامعه شناسی، دانشگاه رایس

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد