نقص های امنیتی در برترین دروازه AI منبع باز یافت شد - آسیب پذیری های LiteLLM می تواند میلیون ها کاربر را تحت تأثیر قرار دهد.

دو نقص LiteLLM به کاربران کم امتیاز اجازه می دهد تا کنترل اداری و اجرای کدهای مخرب را به دست آورند

مهاجمان همچنین می‌توانند کلیدهای API ارائه‌دهنده هوش مصنوعی را از طریق یک اشکال جعل درخواست سمت سرور سرقت کنند.

سازمان‌ها باید به LiteLLM 1.83.9+ ارتقا دهند و اعتبارنامه‌های بالقوه در معرض دید را بچرخانند. محققان امنیتی اخیرا دو آسیب‌پذیری را در یک دروازه مشهور هوش مصنوعی کشف کرده‌اند که به عوامل تهدید اجازه می‌دهد کنترل کامل سیستم را در دست بگیرند، فایل‌های حساس و کلیدهای API ارائه‌دهنده هوش مصنوعی را سرقت کنند و کدهای مخرب را از راه دور اجرا کنند.

دروازه هوش مصنوعی مورد بحث LiteLLM نام دارد. این یک راه حل منبع باز است که به کاربران امکان می دهد برنامه های خود را به مدل های زبان بزرگ (LLM) از ارائه دهندگان مختلف، از جمله OpenAI و Anthropic متصل کنند.

این اتصال از طریق یک رابط واحد انجام می شود، جایی که کاربران می توانند درخواست ها را مسیریابی کنند، کلیدهای API را مدیریت کنند، دسترسی کاربر را کنترل کنند و مواردی مانند استفاده و هزینه ها را نظارت کنند.

در حال حاضر، LiteLLM از 140 ارائه دهنده هوش مصنوعی پشتیبانی می کند و بسیار محبوب شده است - بیش از 90 میلیون بارگیری ماهانه در GitHub و بیش از 61000 ستاره دارد.

LiteLLM

با این حال، کارشناسان امنیتی از Check Point Research (CPR) اخیرا دو باگ در LiteLLM پیدا کردند.

اولین مورد یک اشکال کنترل دسترسی در روشی است که LiteLLM مجوزها را اعمال می کند. این به عنوان CVE-2026-35029 ردیابی شده است و نمره شدت 8.7/10 (بالا) داده شده است. با توجه به CPR، این باگ به کاربران با حداقل امتیازات اجازه می‌دهد تا به عملکردهای مدیریتی که پیکربندی اصلی دروازه را کنترل می‌کنند، برسند که به نوبه خود به آن‌ها اجازه می‌دهد فایل‌های ذخیره‌شده در سرور را بخوانند، اعتبار مدیریت را بازنویسی کنند، بدافزارها را دانلود و اجرا کنند و موارد دیگر.

مورد دوم یک اشکال جعل درخواست سمت سرور است که به کاربران دروازه اجازه می دهد تا LiteLLM را برای ارسال درخواست های API به سرورهای شخص ثالث هدایت کنند. در تئوری، بازیگران تهدید می‌توانند درخواست‌های API را به سرورهای تحت کنترل خود ارسال کنند، و از آنجایی که اینها کلیدهای احراز هویت ارائه‌دهنده هوش مصنوعی را حمل می‌کنند، این اعتبارنامه‌ها را مستقیما به مهاجمان تحویل می‌دهد. به نوبه خود، آنها می توانند از اعتبارنامه ها برای استفاده از حساب های هوش مصنوعی سایر سازمان ها و جمع آوری صورت حساب های خود استفاده کنند. این اشکال به‌عنوان CVE-2026-59823 ردیابی می‌شود و امتیاز شدت آن 5.3/10 (متوسط) است.

CPR توضیح داد: «مدارک‌هایی که یک دروازه نگه می‌دارد، دسترسی مستقیم و قابل پرداخت به ارائه‌دهندگان هوش مصنوعی را بدون نیاز به احراز هویت بیشتر فراهم می‌کند. با توجه به مقیاس پذیرش LiteLLM، یک نقص در این مؤلفه می‌تواند روی تعداد بسیار زیادی از استقرار هوش مصنوعی به طور همزمان تأثیر بگذارد.»

نسخه ها و وصله های آسیب پذیر

CPR می گوید که همه سازمان هایی که نسخه های LiteLLM را زودتر از 1.83.9 اجرا می کنند در معرض هر دو آسیب پذیری قرار دارند. تیم‌های امنیتی همچنین باید نمونه‌های LiteLLM را که به‌طور غیرمستقیم اجرا می‌شوند، بررسی کنند، زیرا این دروازه در بسیاری از پلتفرم‌ها و ابزارهای داخلی مورد استفاده برای ساخت برنامه‌های هوش مصنوعی تعبیه شده است. به این ترتیب، می تواند در محیط هایی وجود داشته باشد که هرگز به عنوان یک راه حل مستقل به کار گرفته نشده است.

LiteLLM یک اصلاح برای هر دو باگ موجود در نسخه 1.83.9 منتشر کرده است و به کاربران توصیه می شود در اسرع وقت این یکی را نصب کنند. علاوه بر این، CPR به کاربران توصیه می‌کند افرادی را که به دروازه دسترسی دارند بررسی کنند، زیرا هر حسابی می‌تواند برای سوء استفاده از این نقص‌ها استفاده شود. کلیدهای API ارائه‌دهنده هوش مصنوعی ذخیره‌شده در LiteLLM باید در صورت وجود نشانه‌ای از راه دروازه‌ای که کاربران غیرمجاز به آن دسترسی دارند، چرخانده شوند و مجوزها باید در عمل تأیید شوند.

CPR هشدار می‌دهد: «تأیید کنید که کاربران با نقش‌های محدود واقعا محدود هستند، زیرا شکاف بین مجوزهای پیکربندی شده و اجباری جایی است که نقص‌هایی مانند CVE-2026-35029 بیشترین آسیب را ایجاد می‌کند.

با گسترش تست‌های نفوذ و ارزیابی‌های آسیب‌پذیری برای پوشش ابزارهای هوش مصنوعی در کنار برنامه‌های کاربردی وب و زیرساخت ابر، دروازه‌های LLM را در ارزیابی‌های امنیتی بگنجانید.

به گفته محققان، هر دو باگ یک "کلاس شناخته شده" از خطاها هستند، به این معنی که زیرساخت های هوش مصنوعی از خطرات مشابه نرم افزارهای سازمانی رنج می برند. این بدان معناست که سازمان‌ها باید به امنیت دروازه هوش مصنوعی «با همان سختگیری که برای هر سیستم حیاتی کسب‌وکار دیگری اعمال می‌کنند» نزدیک شوند.