نقطه عطف نمادین دهه 1930 نیویورک برای مشاهده تحول "جاه طلبانه"

یکی از نمادین‌ترین سازه‌های افق شهر نیویورک - ساختمان کرایسلر - پس از یک قرارداد اجاره جدید، تحت بازسازی مهمی قرار خواهد گرفت.

راب اسپایر، مدیرعامل Tishman Speyer در بیانیه‌ای گفت: "ما در حال پیگیری یک طرح بلندپروازانه برای ساختمان کرایسلر در یک لحظه تاریخی قوی برای بازار اداری منهتن هستیم."

هنگامی که برای اطلاعات بیشتر در مورد بازسازی تماس گرفته شد، سخنگوی تیم پشتیبان این پروژه به نیوزویک گفت که «تیشمن اسپایر هنوز آماده نیست تا جزئیات بیشتری در مورد هر گونه طرح یا چالش مورد انتظار پروژه وارد کند، با توجه به اینکه «تراکنش به تازگی تکمیل شده است».

آخرین اعلام در حالی منتشر می شود که بازار دفاتر ایالات متحده نشانه هایی از ثبات را نشان می دهد.

بر اساس گزارش اکتبر توسط Cushman & Wakefield، یک شرکت خدمات املاک تجاری جهانی، در دسترس بودن اجاره فرعی خالی برای دهمین سه ماهه متوالی در سه ماهه سوم سال جاری کاهش یافت، با موجودی اجاره فرعی در پایین ترین سطح خود از سال 2020، در حالی که جای خالی دفاتر ملی در پایان سه ماهه دوم ساخت و ساز ملی 19.8 درصد بود. این گزارش نشان می دهد که سه ماهه متوالی، اما نزدیک به پایین ترین سطح تاریخی باقی می ماند.

دیوید سی اسمیت، رئیس Americans Insights در Cushman & Wakefield، در این گزارش خاطرنشان کرد: "تقاضای اشغالگران ادامه دارد، موجودی اجاره فرعی به طور پیوسته در حال کاهش است، و ساختمان های منسوخ به طور فزاینده ای موجودی رقابتی را ترک می کنند. در حالی که شرایط به طور قابل توجهی بسته به بازار و دارایی متفاوت است، این روندها پایه و اساس قوی تری را برای بازار اداری ایجاد می کنند."

ساختمان کرایسلر که در سال 1930 ساخته شد و ارتفاع آن به 1046 فوت رسید، در زمان افتتاح بلندترین برج جهان بود، قبل از اینکه عنوان خود را به ساختمان امپایر استیت در سال 1931 از دست داد.

این برج عمدتا به دلیل همه‌گیری کووید-19 با جاهای خالی اداری دست و پنجه نرم می‌کرد، اما طبق گزارش‌ها، این برج نیز خراب شده است.

اسکات هارگرو، یک مهندس سازه قانونی متخصص در مرمت، به نیوزویک گفت: «در حالی که جزئیات خاص مسائل مربوط به پوشش ساختمان علنی نشده است، ساختمان‌های نمادین از مشکلات رایج پیری مصون نیستند.»

هارگرو خاطرنشان می کند که نگهداری از سازه های قدیمی مانند ساختمان کرایسلر دشوارتر است زیرا تعمیرات نیاز به در نظر گرفتن مصالح تاریخی مهم، جزئیات معماری و روش های ساخت و ساز دارد که ممکن است نزدیک به یک قرن قدمت داشته باشند.

او گفت: «ساختمان کرایسلر در سال 1930 تکمیل شد، بنابراین سیستم‌های بیرونی و ساختمانی آن دهه‌ها در معرض آب و هوا، تغییرات دما، رطوبت و فرسودگی معمولی مواد قرار گرفته‌اند.

هارگرو با اشاره به اینکه اکثر ساختمان‌ها و قوانین ساختمانی مدرن برای عمر مفید 50 سال طراحی شده‌اند، گفت: «ساختمان‌های تاریخی با استانداردهای مختلفی ساخته شده‌اند که اغلب عمر مورد انتظار آن‌ها را طولانی‌تر می‌کند، اما نگهداری و نگهداری و تعمیرات مستمر مورد نیاز است.»

وامسی امانی، مهندس حرفه‌ای دارای مجوز در نیویورک و برآورد هزینه ساخت و ساز، به نیوزویک گفت که در یک برج فولادی دهه 1930 مانند ساختمان کرایسلر، "آب به فولاد پشت آجر می‌رسد، فولاد زنگ می‌زند و منبسط می‌شود، و این باعث شکسته شدن سنگ‌تراشی از داخل می‌شود." بنابراین، "هر سال کار به تعویق می افتد، تعمیر نهایی بزرگتر و گران تر می شود."

این شرکت می‌گوید که طبقه 61 ساختمان، که به‌خاطر گارگویل‌های عقابی در نمای بیرونی آن معروف است، برای یک «سالن مجلل با دسترسی در فضای باز با مناظر فوق‌العاده»، ارائه غذاها و نوشیدنی‌های ممتاز و یک فضای گردهمایی در نظر گرفته شده است. سطح رفاهی دوم، با تناسب اندام، تناسب اندام، و فضاهای ملاقات، در محوطه زیرزمینی ساختمان قرار خواهد گرفت.

این کارها همچنین شامل ترمیم نمای ساختمان و تاج آن نیز صیقلی و نوسازی خواهد شد. در داخل برج، سیستم‌های مکانیکی، آسانسور، برق و هوای ساختمان مدرن‌سازی می‌شوند، در حالی که برج‌های خنک‌کننده برای بهره‌وری انرژی بهینه می‌شوند.

Tishman Speyer همچنین گفت که "75 درصد از جای خالی فعلی و آتی ساختمان کرایسلر با سوئیت‌هایی با طراحی مدبرانه و آماده برای اشغال از پیش ساخته خواهد شد."

این شرکت گفت که این به مشتریان امکان می دهد "به سرعت وارد شوند و به بازار نشان دهند که کار در ساختمان کرایسلر که برای آینده ساخته شده است و بار دیگر به فضای کاری پر جنب و جوش و پیشرو در بازار تبدیل خواهد شد."

هارگرو همچنین گفت: «بهترین پروژه‌های حفاظتی به سادگی یک ساختمان قدیمی را دوباره جدید جلوه نمی‌دهند» و به اهمیت پرداختن به فرسودگی زیربنایی و در عین حال حفظ مواد اولیه، خصوصیات و مهارت‌های اولیه اشاره کرد. هارگرو خاطرنشان کرد: مدیریت رطوبت در ساختمان‌های تاریخی حیاتی است زیرا نفوذ مکرر آب می‌تواند باعث تسریع خرابی در بنایی، فلزات و اجزای ساختاری پنهان شود.

هر دو مهندس هشدار دادند که آسیب قابل مشاهده تنها بخشی از داستان را نشان می دهد، امانی گفت: "زیورآلات سرفصل اخبار را به خود اختصاص می دهد، اما خطر واقعی در بازسازی یک نقطه عطف در پشت آجر است، و تا زمانی که داربست بالا نرود و دیوار باز نشود، هیچ کس نمی تواند روی آن قیمت بگذارد." هارگرو موافق است، توجه به شرایط پشت نماها، درون اتصالات، یا اطراف عناصر زینتی بدون بررسی دقیق می تواند دشوار باشد.

در سطح وسیع‌تر، تعیین اینکه چه چیزی می‌تواند تعمیر و نگهداری شود و چه چیزی واقعا باید جایگزین شود، یکی از چالش‌های بزرگ‌تر است. هارگرو گفت: «با یک سازه تاریخی، جایگزینی نباید به طور خودکار اولین راه حل باشد.

هارگرو همچنین به نیاز به تعادل بین حفظ و نوسازی اشاره کرد. او گفت: «ساختمان‌های امروزی نسبت به سال 1930 انتظارات بسیار متفاوتی نسبت به سیستم‌های مکانیکی، عملکرد انرژی، راحتی ساکنین و ایمنی زندگی دارند. چالش این است که این پیشرفت‌ها را بدون پاک کردن جزئیات معماری و موادی که به ساختمان هویت می‌دهند، بکار ببرند.

آیا یک داستان مرتبط با معماری یا طراحی برای به اشتراک گذاشتن دارید؟ از طریق s.kim@newsweek.com به ما اطلاع دهید، و داستان شما می تواند توسط Newsweek برجسته شود.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: Sirena Bergman و Paul Donnelley.