نقطه کور بیمه در رشد رستوران شما

این داستان در ابتدا در QSR منتشر شد. برای دریافت اخبار و اطلاعات روزانه، در QSR AM Jolt روزانه رایگان مشترک شوید.

رشد رستوران چند واحدی اغلب به عنوان نشانه ای از ثبات در نظر گرفته می شود. مکان‌های بیشتر می‌تواند به معنای اهرم قوی‌تر فروشنده، نیمکت‌های مدیریتی عمیق‌تر و جریان‌های درآمد بیشتر باشد. برای اپراتورهایی که از یک واحد به پنج، 10 یا 30 واحد منتقل می‌شوند، کسب‌وکار اغلب قبل از رسیدن به استراتژی بیمه پیچیده‌تر می‌شود.

که می تواند نقطه کور قابل توجهی ایجاد کند. یک اپراتور چند واحدی ممکن است چندین مکان داشته باشد، اما آن رستوران ها اغلب در یک منطقه مترو یا بازار منطقه ای قرار دارند. آنها ممکن است به همان زیرساخت های خدماتی، توزیع کنندگان مواد غذایی، استخر نیروی کار، مسیرهای حمل و نقل، سیستم های فناوری و پیمانکاران متکی باشند. یک طوفان شدید، سیل، قطعی طولانی مدت برق، اختلال در عرضه یا خرابی زیرساخت‌ها می‌تواند فراتر از یک رستوران باشد.

چندین مکان می توانند درآمد خود را به طور همزمان از دست بدهند در حالی که اپراتور همزمان با فساد مواد غذایی، تعمیر تجهیزات، اختلال در کارمندان و سایر هزینه های بازیابی مواجه می شود.

رستوران های چند واحدی اغلب در نزدیکی خانه رشد می کنند زیرا تراکم منطقه ای منطقی عملی است. مالکان می توانند از مکان ها بازدید کنند، مدیران را آموزش دهند، کارمندان را به اشتراک بگذارند، فروشندگان را ادغام کنند و آگاهی بازار محلی را ایجاد کنند. موافقت نامه های توسعه منطقه نیز معمولا رشد را به یک منطقه و برنامه توسعه تعریف شده گره می زند. این ساختار از کنترل پشتیبانی می کند، اما می تواند خطر را نیز متمرکز کند.

یک رویداد آب و هوایی شدید مشکل را به وضوح نشان می دهد. یک مکان آسیب دیده ممکن است یک ادعای محدود و یک وقفه موقت درآمد ایجاد کند. سه مکان تحت تأثیر می توانند یک رویداد جریان نقدی ایجاد کنند. ممکن است جاده ها بسته شوند، برق ممکن است از کار بیفتد، کارمندان ممکن است کار را از دست بدهند، فروشندگان ممکن است عقب بمانند و پیمانکاران محلی ممکن است با تقاضای بیشتری از توان خود مواجه شوند. اپراتور ممکن است تصمیم بگیرد که کدام واحد ابتدا بازگشایی می‌شود و تا چه زمانی کسب‌وکار می‌تواند هزینه‌های ثابت را تحمل کند در حالی که درآمد کاهش می‌یابد.

بررسی های سالانه بیمه اغلب بر ارزش اموال، محدودیت ها، فرانشیزها، محرومیت ها، حق بیمه ها و شرایط تمدید متمرکز است. این جزئیات بر یک ادعا تأثیر می گذارد، اما همیشه نشان نمی دهد که چگونه یک اختلال بر مدل کسب و کار اپراتور تأثیر می گذارد. بسته شدن جزئی، تاخیر در تعویض تجهیزات، قطع برق یا مشکل دسترسی می تواند فروش را کاهش دهد در حالی که اجاره، پرداخت وام، حقوق و دستمزد، فاکتورهای فروشنده و حق امتیاز ادامه دارد.

تعهدات اجاره و حق رای می تواند فشار را افزایش دهد. اجاره نامه ممکن است مستلزم اجاره باشد حتی زمانی که مکان نتواند کار کند. یک قرارداد حق رای ممکن است اپراتور را ملزم به حفظ استانداردهای برند، بازگشایی مجدد در یک دوره معین یا تأیید مطمئن برای تعمیر کند. اگر کل منطقه با آسیب مواجه شود، اپراتور ممکن است با هزینه های تعمیر بالاتر، بازرسی کندتر و تعویض تجهیزات با تاخیر مواجه شود. درآمدهای بیمه ممکن است پس از نیاز کسب و کار به پول نقد برسد.

یک استراتژی بیمه بالغ‌تر با یک سؤال در سطح پورتفولیو شروع می‌شود: اگر یک رویداد چندین مکان را تحت تأثیر قرار دهد یا سیستم‌هایی که آن مکان‌ها به آن‌ها وابسته هستند، کسب‌وکار کجا به پشتیبانی نیاز دارد؟ اپراتورها ممکن است به فرانشیزها، محدودیت‌ها، مفروضات وقفه کسب‌وکار، پوشش سیل، پوشش قطعی خدمات، پوشش تجهیزات، حفاظت از اجاره، ذخایر یا دسترسی اعتباری در سراسر ردپای نیاز داشته باشند.

اینجاست که ایده "پوشش کره بادام زمینی" می تواند کمک کند. این عبارت حفاظتی را توصیف می‌کند که در سراسر کسب‌وکار بر اساس مواجهه و نیازهای بازیابی پخش می‌شود. این بدان معنا نیست که هر مکان دارای پوشش یکسانی است. این بدان معناست که اپراتور به ردپای کامل نگاه می کند و می پرسد که کجا محافظ بیش از حد ضخیم است، کجا بسیار نازک است و کجا یک رویداد مشترک می تواند جریان نقدی را تحت فشار قرار دهد.

این رویکرد به جای تضاد با تمرکز منطقه ای منطبق است. چندین مکان ممکن است یک رویداد آب و هوایی را به اشتراک بگذارند، اما ممکن است درآمد، شرایط اجاره، تجهیزات، هزینه‌های ساخت، قرار گرفتن در معرض سیل، الگوهای مشتری یا جدول زمانی بازگشایی را به اشتراک نگذارند. یک واحد پردرآمد با تجهیزات تخصصی ممکن است به طرح متفاوتی نسبت به یک واحد کوچکتر با گزینه های بازیابی سریعتر نیاز داشته باشد.

برای برخی از اپراتورها، پاسخ درست ممکن است شامل بازنگری پوشش تجاری، افزایش محدودیت های وقفه در کسب و کار، بهبود اسناد، تقویت ذخایر یا مذاکره مجدد در مورد مفاد اجاره باشد. اپراتورهای بزرگتر با درآمد کافی، حجم حق بیمه و ریسک انباشته نیز ممکن است یک شرکت بیمه اسیر را به عنوان بخشی از یک استراتژی گسترده‌تر تامین مالی ریسک ارزیابی کنند. زمانی که پوشش تجاری هزینه‌های زیادی دارد، مواجهه‌های مهم را کنار می‌گذارد یا با نحوه بروز زیان مطابقت ندارد، یک اسیر می‌تواند به تأمین مالی برخی از ریسک‌های باقی‌مانده کمک کند.

این گزینه مستلزم بررسی دقیق تاریخچه زیان، سرمایه مورد نیاز، انتظارات ادعاها و تعهدات انطباق است. باید از کنترل ریسک، بیمه تجاری و برنامه ریزی تداوم حمایت کند، نه جایگزین.

بهترین زمان برای یافتن نقطه کور قبل از تمدید است. رستوران های چند واحدی بزرگتر باید هر مکان و کسب و کار را به طور کلی بررسی کنند و شرایط بیمه را به سناریوهای بازیابی عملی متصل کنند.

اپراتورها باید بپرسند که کدام مکان ها در معرض آب و هوا، خدمات یا حمل و نقل مشترک هستند. چند واحد ممکن است درآمد حاصل از یک رویداد منطقه ای را از دست بدهند. کدام سیاست ها آسیب فیزیکی و درآمد از دست رفته را پوشش می دهد. چه هزینه هایی در طول بسته شدن ادامه می یابد. آیا اجاره نامه، وام یا قراردادهای فرانشیز تعهداتی را در طول زمان خرابی ایجاد می کند. کدام کسرها، محرومیت ها، دوره های انتظار یا موارد فرعی می تواند فشار نقدی ایجاد کند. و اگر درآمدهای بیمه هفته ها یا ماه ها طول بکشد، کسب و کار چقدر می تواند کار کند.

پاسخ ها ممکن است به تغییرات پوشش، استراتژی کسر متفاوت، مدل سازی وقفه در کسب و کار، مستندات قوی تر اشاره داشته باشند، اتحادیه فدرال برای خانه های امن تخمین زده است که 40٪ از مشاغل کوچک هرگز پس از یک بلای طبیعی باز نمی شوند و 25٪ دیگر در عرض یک سال بسته می شوند. سیستم‌های فرانشیز پشتیبانی از برند و نظم عملیاتی را ارائه می‌کنند، اما اپراتورهای فردی همچنان به نقدینگی و برنامه بازیابی زمانی که زیان وارد می‌شود، نیاز دارند.

رشد چند واحدی می‌تواند کسب‌وکار رستوران را قوی‌تر کند، اما همچنین می‌تواند ریسک را سخت‌تر کند. تراکم منطقه ای به اپراتورها کمک می کند تا افراد، فروشندگان و استانداردهای برند را مدیریت کنند، اما همین تراکم می تواند به یک رویداد اجازه دهد تا چندین جریان درآمد را به طور همزمان تحت تأثیر قرار دهد.

یک رویکرد بهتر با درک اینکه چگونه هر مکان به نمایه ریسک اپراتور کمک می کند و چگونه یک رویداد می تواند بر تجارت کامل تأثیر بگذارد شروع می شود. از آنجا، رستوران‌ها می‌توانند بیمه تجاری، پوشش وقفه کسب‌وکار، ذخایر، برنامه‌ریزی تداوم، تعهدات اجاره‌ای و ابزارهای تامین مالی جایگزین، از جمله بیمه اسارت را زمانی که کسب‌وکار دارای مقیاس کافی باشد، ارزیابی کنند. هدف این است که اطمینان حاصل شود که استراتژی بیمه با عملیات رشد می کند، بنابراین گسترش به جای افشای پنهان، انعطاف پذیری ایجاد می کند.

رندی سادلر کار خود را در مدیریت ریسک به عنوان یک افسر در ارتش ایالات متحده آغاز کرد، جایی که او مسئولیت آموزش و ایمنی صدها سرباز و بیش از 150 وسیله نقلیه چرخدار و ردیابی را بر عهده داشت. او از آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت با مدرک لیسانس در تاریخ بین المللی و استراتژیک با تمرکز بر روابط ایالات متحده و چین در قرن بیستم فارغ التحصیل شد. او به مدت 8 سال مدیر شرکت CIC Services, LLC بوده است و مستقیما با صاحبان مشاغل، مدیران عامل و مدیران ارشد مالی در تشکیل برنامه های بیمه اسارت برای مشاغل مربوطه خود مشورت می کند.

CIC Services، LLC بیش از 200 اسیر را مدیریت می کند.

The post نقطه کور بیمه در رشد رستوران شما اولین بار در مجله QSR ظاهر شد.