نماد راک کانادایی برایان آدامز ترامپ را نشانه می گیرد، می گوید که آهنگ اعتراضی او در ایالات سرخ مورد تشویق قرار می گیرد (اختصاصی)

او هرگز او را به نام نمی گوید - نه در آهنگ ها و نه در این مصاحبه.

اما نمی توان اشتباه کرد که برایان آدامز در موسیقی اخیرش چه کسی را هدف قرار داده است، رشته ای از آهنگ های اعتراضی کانادایی مانند "51st State" و آخرین خود، "دریاچه انتاریو" ناراحت کننده.

هر دوی این آهنگ‌ها در How's It Goin، یک آلبوم مفهومی کانادایی که در 6 نوامبر منتشر می‌شود و دارای ده‌ها آهنگ جدید درباره سرزمین مادری آدامز است، ظاهر می‌شوند. اخبار مرتبط با برند راسل رضایت را به عنوان "موانعی برای حذف یا نادیده گرفتن" تلقی کرد، دادستان به هیئت منصفه در پایان دادگاه تجاوز به عنف گفت فیلم های جشنواره فیلم ادینبورگ با رویداد سالگرد "Kuch Kuch Hota Hai" در نسخه 2028 بالیوود را برانگیخت

این هفدهمین آلبوم استودیویی برای راکر است – که کاتالوگ آهنگ‌های شکست ناپذیرش شامل «تابستان 69»، «به سوی تو بدو» و «(هر کاری که انجام می‌دهم) برای تو انجام می‌دهم» - و به‌راحتی مورد توجه‌ترین او از نظر سیاسی است، زیرا او در وخامت روابط بین میهن خود و ایالات متحده یک الهه جدید پیدا کرده است.

ترامپ از زمان بازگشت به کاخ سفید، تعرفه‌های تنبیهی بر کالاهای کانادایی وضع کرده است، بارها تهدید کرده که کانادا را به «پنجاه و یکمین ایالت» تبدیل می‌کند و حتی دستور داده است که دریاچه انتاریو در سوابق فدرال ایالات متحده به «دریاچه آمریکا» تغییر نام دهد، که به تنش‌ها با متحد دیرینه این کشور در شمال موازی 49 دامن می‌زند.

آدامز به اندازه کافی غذا خورده است. او از یک ایستگاه تور در لاس وگاس با هالیوود ریپورتر تماس گرفت - او در میانه یک برنامه پنج نمایشی در Wynn است - تا به اشتراک بگذارد که سرش این روزها کجاست. در ماه‌های رو به پایان سال 2026، تقریبا تا آنجا که می‌توانید از تابستان سال 69 به دست آورید، کاملا پایه گذاری شده است.

من 25 سال در لس آنجلس زندگی کرده ام، اما در مونترال بزرگ شده ام. من هنوز یک کانادایی بسیار مغرور هستم. و باید بگویم، با گوش دادن به "دریاچه انتاریو"، کمی خفه شدم.

وای، خیلی خوبه حالا صبر کنید تا بقیه آلبوم را بشنوید.

نیمی از خانواده من هنوز آنجا هستند، و این چند سال واقعا سخت بوده است. شما آن احساسات تاریک را در این کلمات خشمگین و زیبا قرار دادید که واقعا به من کمک کرد تا آن را کمی پردازش کنم.

عصبانی نیست حقایق را بیان می کند من فقط در مورد امور جاری و احساس دمای اتاق، اساسا اظهار نظر می کنم.

بنابراین شما ممکن است عصبانی نباشید، اما من می دانم که مردم آنجا بسیار عصبانی هستند.

نه، یعنی گوش کن، شاید عصبانی باشم، اما فکر نمی‌کنم آهنگ‌ها عصبانی باشند. من فکر می کنم طنز زیادی در آن وجود دارد.

و آنها صمیمانه و خنده دار هستند. اما به پردازش چیزی که شبیه خیانت است کمک می کند. شما آن را در این آهنگ می‌گویید: ما سال‌های زیادی صلح و هماهنگی داشته‌ایم، و فقط «یک یارو» - و من نمی‌پرسم که آیا «رفیق» کلمه اصلی بود که می‌خواستی استفاده کنی - لازم است تا همه چیز را به هم بزنی.

بله، "رفیق" کلمه اصلی بود. توضیحات دیگری هم وجود دارد که می توانید در آنجا وارد کنید، اما من خودم را محترم هم می دانم، حتی در این شرایط.

اما چیزی که من واقعا می خواستم بگویم این است که اگر شما اینقدر قدرت دارید، چرا نمی خواهید آن را برای همیشه کانال کنید؟ شما می توانید با اینقدر قدرت در دنیا کارهای خوبی انجام دهید، و این اتفاق نمی افتد.

بنابراین فکر می کنم این چیزی است که بیش از هر چیز مرا گیج می کند. کانادا را برای یک ثانیه کنار بگذارید و فقط به وضعیت جهانی نگاه کنید. گیج کننده است

ایده آلبوم چگونه به ذهنتان رسید؟ آیا از این ناامیدی بیرون آمد؟

شروع شد که از من خواسته شد که آهنگی برای مستندی درباره کانادا بنویسم، درباره ساحل شرقی کانادا. وقتی می نویسم، فقط روی یک چیز تمرکز نمی کنم. من تازه شروع به نوشتن کردم با نگاهی به یادداشت‌هایم، متوجه شدم چند چیز داشتم که به طور بالقوه جالب بودند.

بنابراین من پایین رفتم و آن یکی را تمام کردم، سپس یکی دیگر را تمام کردم، و سپس شروع کردم به وارد شدن به موضوع امور جاری. قبل از اینکه بفهمم، سه یا چهار آهنگ داشتم که به نظر بخشی از یک آلبوم مفهومی بود. بنابراین من فقط ادامه دادم و کل آلبوم در سه ماه نوشته و ضبط شد.

"51st State" اولین آهنگ آلبوم بود که کاملا سیاسی بود. واکنش مردم به آن چگونه بود؟

ما آن آهنگ را در تور تابستان امسال در سنت لوئیس اجرا کردیم و مطمئن نبودیم که چگونه در آمریکا خواهد رفت. اما شب اولی که این کار را انجام دادیم، با تشویق ایستاده بودیم. شب دوم ما این کار را انجام دادیم. وارد تگزاس، به ایالت های قرمز شد، با تشویق ایستاده.

و ناگهان با خودم فکر کردم، مطمئن نیستم که مردم این کشور، در آمریکا - من در حال حاضر در لاس وگاس هستم - مطمئن نیستم که همه با آنچه در حال رخ دادن است موافق باشند. و این روش آزمایش دما در اتاق بود، زیرا اگر آن را به صورت زنده پخش کنید، می توانید به طور خودکار ببینید مردم چه فکر می کنند. ما فقط تشویق می‌شدیم.

خوب، ما تا چند روز دیگر با انتخابات 3 نوامبر خواهیم دید که مردم واقعا چه فکری می کنند.

اصلا ارزش پیش بینی کردنش رو نداره من فقط حقیقتم را می نویسم

من می خواهم این اتفاق ویروسی را مطرح کنم و هر زمان که بخواهم لبخند بزنم به آن باز می گردم. زمانی بود که آن مرد مست در «تابستان 69» روی صحنه آمد و تو اجازه دادی که این اتفاق بیفتد و بعد آهنگ را بدون از دست دادن یک ضرب ادامه دادی. فکر می کنم نه تنها خنده دار است، بلکه چیزی در مورد شما می گوید.

بسیاری از مردم عصبانی می‌شدند، واکنش نشان می‌دادند، می‌گفتند: «این مرد را از صحنه بیرون کن!» اما شما اجازه می دهید که جهان فقط اتفاق بیفتد.

این چیزی است که من به آن می رسم. احساس می کنم تو را در آن لحظه دیدم.

خوب، این خوب است. من فکر می کنم که در واقع این همان چیزی است که من هستم. اجازه دادم کائنات کار خودش را بکند. و وقتی دیدم آن پسر می آید، یعنی به راحتی می توانستم عقب نشینی کنم، اما دیدم که او می آید و فقط فکر کردم: "برو، یک کرک داشته باش."

در حالی که به روی صحنه می رفت، سرش را تکان می داد. و من آن لحظه را به یاد می‌آورم که فکر می‌کردم: «او نمی‌خواهد به اینجا برسد.» اما او انجام داد. اوه عزیزم خوشحالم که کسی از آن فیلم گرفته است.

از آنجایی که ما در مورد موضوع "تابستان 69" هستیم. من فقط کنجکاوم، چقدر از آن اشعار درست است؟ تابستان 69 خود را به خاطر دارید؟ آیا واقعا گروهی با دوستان داشتید؟

ترانه آشکارا تلخ است، و ترانه ای از نوستالژی است، اما مربوط به سال نیست.

یکی به من گفت که این مربوط به نوع دیگری از 69 است. من اینطور گفتم: "هیچ راهی وجود ندارد."

خوب، این فقط یک استعاره است. درباره عشق اول است این در مورد این است که ابتدا بفهمید کجا می روید، چه کاری انجام می دهید، و در مورد نحوه سپری شدن آن تابستان است.

باشه پس! دوستم درست میگه من می گفتم: "دیوانه ای؟ نه، این در مورد تابستان 1969 است!"

اولین شش سیم واقعی خود را از کجا گرفتید؟