نمایشگاه جدید آثار عکاس خبرنگار ایتالیایی از سارایوو در زمان جنگ را به نمایش می گذارد

ماریو بوچیا در میان بسیاری از خبرنگاران و عکاسان خبری بود که محاصره سارایوو را پوشش داد. او با فروتنی گفت: «خیلی ها بهتر از من بودند.

اما او معتقد است که تعداد کمی از افراد دیگر اولین نمایشگاه عکس های سارایوو را در خود شهر در حالی که هنوز در محاصره بود برگزار کردند.

In September 1994 he took some photos of a class in Ciglane, a neighbourhood in Sarajevo, where instructors were teaching children how to use a computer. “In January 1995 I brought those pictures back, glued them on cardboard and hung them on the wall and the children came to see them,” he said. "این چیزی کاملا منحصر به فرد بود."

امرا با دیپلم خود پس از یک کارگاه آموزشی در مورد نحوه استفاده از رایانه در سارایوو، سپتامبر 1994. عکس: Mario Boccia

اکنون، کمی بیش از 30 سال پس از پایان محاصره، بوچیا نمایشگاه جدیدی را در شهر برگزار می کند.

After stops in Rovereto, Belgrade and Zagreb, Sarajevo 1992–1996 – The Longest Siege will open in Sarajevo on Monday, November 2, 2026 at the History Museum of Bosnia and Herzegovina.

The exhibition brings together around 50 black-and-white photographs taken by Boccia during the siege of Sarajevo for the Italian newspaper Il Manifesto . این عکس‌ها زندگی روزمره ساکنان سارایوو، مقاومت مدنی و کرامتی را نشان می‌دهد که مردم حتی در تاریک‌ترین لحظات به آن پایبند هستند.

Photographing people during a war is a sensitive topic, said Boccia, and the photographer has to balance the need to report the news with respect for the subjects. بوچیا گفت: «بالاخره، شما در لحظه‌ای وارد فضای خصوصی کسی می‌شوید که ممکن است نخواهند از او عکس بگیرند.»

او سال‌ها به این فکر می‌کرد که آیا ممکن است موضوع یکی از معروف‌ترین عکس‌هایش به نام دختری که در حال دویدن است، چنین باشد.

دختری از بمب گذاری خمپاره در خیابان تیتووا در سارایوو، سپتامبر 1993 فرار می کند. عکس: ماریو بوچیا

“For 30 years, I had the impression that the look on her face, captured in that shot, was also one of anger toward me, because I was photographing her at such a specific, intense moment,” he said.

بعدا به لطف Dzemil Hodzic، بنیانگذار پروژه عکس Sniper Alley، با Boccia در تماس بود. بوچیا گفت: "او نام خود را برای من نوشت و گفت که زنده مانده است و سپس یک "متشکرم" اطمینان بخش نوشت.

Boccia explained that he has maintained a close relationship with Sarajevo after the war and that he has “maintained excellent relationships with many of the people who hosted me, who protected me at the time, and those who recognised themselves in the photos I took.”

برخی از کسانی که در عکس های بوچیا به تصویر کشیده شده اند، پس از جنگ با او تماس گرفتند تا به آنها اطلاع دهند که زنده مانده اند. عده ای به افتتاحیه نمایشگاه خواهند آمد. او گفت: "من می خواهم آنها قهرمانان نمایشگاه باشند."

شوخی کودکان کوچک با روزنامه نگاران خارجی در مقابل مقر UNPROFOR در سارایوو، دسامبر 1992. عکس: Mario Boccia

Photography, Boccia said, becomes particularly important in those moments when people risk losing everything they hold dear.

"خانواده ای بود که من اغلب به دیدن آنها می رفتم و هر بار عکس هایی که دفعه قبل می گرفتم برایشان می آوردم. متأسفانه مادر بر اثر اصابت ترکش کشته شد. وقتی دفعه بعد که دختر کوچکتر یکی از آن عکس ها را گرفت به دیدن آنها رفتم، آن را بین خودمان گرفتم و به خواهرش گفت که عکس بگیرد. این عکس پدر، من، دختر کوچک و عکس مادر را نشان می دهد که اهمیت عکس را نشان می دهد."

در طول سال ها، بوچیا چندین نمایشگاه در سارایوو و در سراسر بالکان برگزار کرده است. He believes talking about the 1990s war is still very important today, but that “it must be done by first and foremost respecting the pain experienced by others.”

پنهان شدن دختران از تیرانداز از خفا در سارایوو، سپتامبر 1994. عکس: ماریو بوچیا

بوچا گفت: "در جنگی مانند این مردم، برخلاف میل خود، بر اثر درگیری از هم جدا شدند، یک جنگ تجاوزکارانه که مردم را بر اساس خطوط قومی تقسیم کرد. از منظر تاریخی، مسئولیت ها کاملا واضح است. اما از منظر انسانی، از نزدیک، تفاوتی بین یک پناهنده صرب که مجبور به فرار از خانه خود شده است و یک پناهنده مسلمان در همان وضعیت وجود ندارد."

او گفت: «این روند نزدیک کردن فاصله ممکن است باعث شود که شما تصویر کلی و گسترده‌تر را از دست بدهید، اما همچنین به شما امکان می‌دهد واقعیت متفاوتی را ببینید.»

نمایشگاه توسط موزه تاریخ جنگ ایتالیا در روورتو (MITAG) و Osservatorio Balcani Caucaso Transeuropa (OBCT)، واحدی از مرکز همکاری های بین المللی برگزار می شود. It will remain on display until the end of November.