نمایشگاه جدید تل‌آویو آثار خصوصی تا به حال ندیده‌ای از شش هنرمند اسرائیلی را نشان می‌دهد

سه جفت هنرمند در مرکز چیزی برای نگه داشتن ایستاده اند که اخیرا در گالری هنری دانشگاه ژنیا شرایبر در دانشگاه تل آویو افتتاح شد. سیونا شیمشی و یاچین هیرش، متولد تل آویو در دهه 1930. و مناشه کادیشمن و ایگائل تومارکین، که در دهه 1950 با لمان مطالعه کردند و دهه‌ها به او نوشتند. آنچه بر دیوارها آویزان است، چیزی است که آنها درباره یکدیگر نگه داشته‌اند - نامه‌ها، خاطرات، کتاب‌های طراحی، و عکس‌هایی از آرشیو خانه زیفر: مرکز اسناد و تحقیقات تجسمی اسرائیل.

هنر، اکنون برای اولین بار در معرض دید عموم قرار گرفته است. عنوان نمایشگاه، چیزی برای نگه داشتن، از مکالمه این دو متصدی در طول جنگ اسرائیل و حماس بیرون آمد. هیلا کوپر که به همراه رونی کوچاوی نمایشگاه را مدیریت می کرد، خاطرنشان کرد که زمانی که آنها کار بر روی نمایشگاه را آغاز کردند، هنوز گروگان هایی در غزه نگهداری می شدند. نمایشگاه جدید آثار خصوصی تا به حال دیده نشده از شش هنرمند اسرائیلی را نشان می دهد: «ما سعی کردیم در مورد آنچه در آن زمان احساس می کردیم و آنچه در چنین دوره پرتلاطم و دشواری برای ما مهم شده بود صحبت کنیم. برای کوپر، این نزدیکی روابط، حمایت بود

که خانواده یا دوستان به یکدیگر هدیه دادند. "من نیز در "ببیب بوم" جنگ قرار گرفتم، و فرزند سوم من بود، کودک کوچکی که اکنون در مهدکودک است. او درست از لحظه ای که کار در نمایشگاه را شروع کردیم با من بود، و او واقعا چیزی بود که من باید آن را نگه دارم. کوپر گفت: «ما با مواد آرشیوی کار می کنیم. «این مجموعه‌ها امروزه وجود دارند زیرا کسی به این مواد پایبند بوده است.

عکس‌ها، نامه‌ها، طرح‌ها، فرآیندهای کاری، مکاتبات بین هنرمندان، نقاشی‌هایی که هنرمندان به یکدیگر دادند. زنده ماند و به دست ما رسید، و امروز به لطف کسانی که تصمیم گرفتند آنها را پرتاب نکنند، سند مهمی است.» گروسمن و لمان جفت هنرمندانی هستند که کوپر شخصا با آنها ارتباط برقرار می کند. «هدویگ گروسمن را مادر رشته سرامیک هنری در اسرائیل می دانند و رودی لمان یک مجسمه ساز بود. او یهودی بود، اما او یهودی نبود. آنها در آلمان به دنیا آمدند و قبل از جنگ به عالیه آمدند.

او به دنبال هدویگ، که بخشی از جنبش صهیونیستی در آلمان بود، وارد داستان صهیونیستی شد. در اینجا آنها واقعا در طول سال‌ها یک مرکز هنری ساختند.» کوپر گفت: «او به‌عنوان یک زن سفت و سخت شناخته می‌شد، بسیار متین.» اما چیزی که در کشوها وجود داشت متفاوت بود. او خاطرنشان کرد: «وقتی در مواد غوطه‌ور شدیم، احساس کردیم که واقعا یک زن را کشف می‌کنیم.» او خاطرنشان کرد: «ناگهان، وقتی مواد موجود در آرشیو را می‌بینید، با جنبه‌ای بسیار نرم‌تر و عاشقانه‌تر از او برخورد می‌کنید.

این مواد شخصی است که به شما امکان می‌دهد تمرین حرفه‌ای را در زمینه‌ای متفاوت درک کنید.» شیمشی و هیرش، یک نسل بعد، سوابق متفاوتی از خود به جای گذاشتند. هیرش یک عکاس و یک مستندساز بود و دوربینش روی شریک زندگی‌اش آموزش دیده بود.

شواهد زیادی در این نمایشگاه وجود دارد: عکس‌های او در نیویورک در اوایل دهه 1960، در خانه ویلیامز در ایلات در سال 1965، در پاریس، و در خواب، که در طول سال‌ها - حتی زمانی که او بزرگ‌تر بود - گرفته شده‌اند. کادیشمن و تومارکین از در پشتی، از آرشیو دیگران وارد نمایشگاه شدند. کوپر گفت: «ما متوجه شدیم که هر دوی آنها در مجموعه ها حضوری مرکزی داشتند، هم در هدویگ و رودی و هم در سیونا و جاچین، زیرا رودی معلم کادیشمن و تومارکین بود.

ما دیدیم که چگونه سال‌ها، دهه‌ها با او در ارتباط بودند، چگونه نامه‌ها را رد و بدل می‌کردند، و چقدر برای او ارزش قائل بودند. این امری عادی نیست که از همان ابتدای راه با معلم خود در ارتباط باشید و دهه‌ها آن را حفظ کنید. در نامه‌هایی که برای لمان و گروسمن فرستاد، خود را به‌عنوان چهره‌ای کوچک‌تر از لمان بزرگ ترسیم می‌کرد و یک گل کوچک در دست داشت، نقشی که لمان در پرتره‌های اولیه‌اش استفاده کرده بود.

این ادای احترام کادیشمن به معلمش بود. تومارکین و لمان نیز زبان مشترکی داشتند. کوپر گفت: «هر دوی آنها از آلمان آمده بودند و بحث زبان بود. من این را با دقت می گویم، اما تومارکین در رودی نوعی شخصیت پدری می دید. او بعدا برای او نامه فرستاد، و می بینید که او می خواست رودی از او قدردانی کند. مجموعه ها به ده ها هزار مورد می رسد. کاری است که او آن را سیزیفی می نامد و دوست دارد.

او گفت: «می‌توانید به آنجا بروید و هرگز بیرون نروید، مثل سوراخ خرگوش. چیزی برای نگه‌داشتن، گالری هنری دانشگاه ژنیا شرایبر، خیابان Haim Levanon 64، TAU، جنب دروازه 7. متصدیان: رونی کوچاوی و هیلا کوپر. تا پایان ژانویه 2027 ادامه دارد. ورود رایگان. سه شنبه و جمعه، 10 صبح تا 2 بعد از ظهر؛ چهارشنبه، 10 صبح تا 4 بعد از ظهر؛ پنجشنبه، 10 صبح تا 7 بعد از ظهر