نمایش اسرارآمیز گاگوسی جردن ولفسون ظاهرا شامل تصاویر هوش مصنوعی، مراجع 9/11 است

جردن ولفسون، یکی از تحسین‌شده‌ترین تحریک‌کنندگان صحنه هنر امروز، از صحبت درباره آخرین نمایشگاه خود که روز جمعه در گالری گاگوسیان نیویورک افتتاح شد، بیزار است. اندرو راسث سردبیر آرت نت نیوز در مورد اولین نمایش کار جدیدش در نیویورک از سال 2018، ولفسون به سادگی گفت: "برای من مهم نیست مردم چه می دانند یا نمی دانند." نمایشگاهی که ولفسون در آن مصاحبه گفت: «نمایش مجسمه‌سازی بسیار سنتی»، با انتشار سه پاراگراف عرضه می‌شود که خیلی هم آشکارکننده نیست.

سپس، به فصلنامه گاگوسیان - مجله چاپی مگا گالری، که معمولا فونت اطلاعاتی نیست - برای جزئیات بیشتر در مورد آنچه ولفسون آشپزی می کند، بروید. (اگر ترجیح می دهید با آگاهی کمتر وارد شوید، این هشدار اسپویلر خود را در نظر بگیرید.)

ولفسون، که آثار هنری گذشته‌اش شامل یک اندروید زن در حال چرخش و یک مجسمه زنجیر شده از پسری بود که بارها و بارها به زمین کوبیده شد، به نظر می‌رسد چیزی در آستین‌هایش به هم ریخته است: آثاری که تصاویر هوش مصنوعی مربوط به باب دیلن، 11 سپتامبر و جف کونز را در عکس‌های جنجالی که در سریال جنجالی Hemp Dilan در 199 نقش بسته است. با La Cicciolina، یک ستاره پورن که در آن زمان همسرش بود.

فصلنامه گاگوسیان گفتگوی بین ولفسون و نویسنده اوتسا مشفق را به نمایش می‌گذارد که در یک تور مجازی از نمایشگاه از طریق VR شرکت می‌کند، فناوری که خود ولفسون برای کارهای گذشته از آن استفاده کرده است. گفتگو با یک یادداشت نسبتا غیرعادی آغاز می شود. مشفق با اشاره به رمان سال 2018 خود می گوید: «اخیرا به من گفتی که سال استراحت و آرامش من را دوباره خواندی. "چرا؟" ولفسون پاسخ می دهد: "چون برنامه من به 11 سپتامبر اشاره دارد." اینکه این ارجاعات ممکن است چه باشند هنوز مشخص نیست، اما این مقاله شامل یک اثر هنری 2026 است که تصویری از برج‌های دوقلو در شب را نشان می‌دهد.

زمانی که مشفق عینک واقعیت مجازی خود را به چشم می زند، اوضاع تغییر می کند. او یک "تصویر CGI" را می بیند، همانطور که ولفسون آن را می نامد، از باب دیلن نیمه برهنه که او آن را برای عکسی از خود ولفسون اشتباه گرفته است. دیلن نشان داده می شود که در حال چکه کردن آب است، در حالی که به تازگی از یک استخر بیرون آمده است. ولفسون می گوید که دیلن به معنای «تکینگی- تنهایی هنرسازی یا استقلال تجربه خلاقانه» است.

در ادامه مشفق تصویری از جمعیتی در حال تماشای اجرای آلن گینزبرگ در لندن در سال 1967 می بیند که ولفسون آن را با استفاده از هوش مصنوعی تغییر داده است. ولفسون می‌گوید: «ما اصل این تصویر را به آن دادیم و سپس آن را تغییر دادیم تا همه چشم‌ها به او نگاه کنند. ولفسون در ادامه خاطرنشان می کند که هوش مصنوعی تمام احساسات را می گیرد و آنها را ساده می کند.

به نظر می‌رسد در بخش دیگری از نمایش، آثار هنری مناسب، یا حداقل تصاویری از آن‌ها، از جمله نقاشی فیلیپ گاستون - مشخص نیست کدام یک - و اثری از مجموعه "ساخت در بهشت" کونز است. ولفسون می‌گوید دومی در ابتدا به نظر او شبیه "پورن کارتونی هوش مصنوعی" بود.

سپس مشفق عینک واقعیت مجازی را برمی‌دارد و گفتگو ادامه می‌یابد، و رمان‌نویس در حال تامل در مورد اثری از ولفسون است که تصویری از بازیگران فصل 1991-1992 سریال Saturday Night Live را نشان می‌دهد. ولفسون خاطرنشان می‌کند که این عکس «بخصوص نژادی» است، زیرا شرکت‌کنندگان نمایش «مردم سیاه‌پوست و سفیدپوستان را تقسیم کردند و از آنها الگوی ساختند».

این باعث می شود مشفق بپرسد: "آیا به نژاد وسواس داری؟" اگر بخواهید بدانید که آیا ولفسون به نژاد وسواس دارد یا خیر - و در واقع برخی چنین کرده‌اند، همانطور که آجی کوریان یک بار در مقاله‌ای منفی درباره هنر ولفسون در زمانی که او اثری به نام مجسمه‌های رنگی را عرضه کرد، این کار را انجام داد - در اینجا پاسخ هنرمند این است: «فکر می‌کنم من شیفته زمانه‌ای هستم که در آن زندگی می‌کنیم. فرد بر اساس یک ویژگی فیزیکی که دارند و پوچ بودن آن.

و فرض اولیه شما این خواهد بود که این فرد یا گروهی از افراد کمتر از من خوب هستند، یا به طور خاص هوشیارتر از من هستند.