نمایش امیدوارکننده تیم مورینیو؛ ترکیب ایده‌آل پیدا شد
طرفداران رئال مادرید شب گذشته پس از مدت‌ها از نمایش تیمشان لذت بردند.
به گزارش فوتبال ۳۶۰، ژوزه مورینیو در دومین دوره حضورش در رئال مادرید، پس از هفته‌های پرتلاطم و جست‌وجوی فرمول مناسب، سرانجام به ترکیبی نزدیک به ایده‌آل دست یافت. پیروزی مقابل سویا در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو در هفته نهم لالیگا، فاصله با بارسلونا را به 6 امتیاز کاهش داد و نشان‌دهنده بلوغ تاکتیکی تیم تحت هدایت آقای خاص بود. 3 تصمیم کلیدی مربی پرتغالی، قرار دادن فدریکو والورده در دفاع راست، استفاده از آردا گولر به‌عنوان بازی‌ساز مرکزی و استقرار یان دیومانده در بال چپ خط حمله، هسته این تحول را تشکیل داد.
والورده به دفاع راست رفت. عملکرد او مقابل سویا، این انتخاب را توجیه کرد. والورده با قدرت بدنی بالا، پوشش دفاعی مطمئن و توانایی پیشروی در حملات، تعادل خط دفاعی را رقم زد . حضور او باعث شد آرنولد و دنزل دامفریس روی نیمکت بنشینند. این جابه‌جایی فضای بیش‌تری در میانه میدان برای حضور خلاق‌تر بازیکنان دیگر فراهم آورد و همزمان عمق دفاعی تیم را افزایش داد؛ به ویژه در لحظاتی که سویا تلاش می‌کرد از ضدحملات سود ببرد.
در مرکز میدان، آردا گولر کنار شوامنی در یک دوگانه میانی قرار گرفت. گولر این بار نقش بازی‌ساز را بر عهده گرفت. گل تماشایی در دقیقه ۳۰ با پای چپ از لبه محوطه جریمه، نمادی از آزادی عمل او در ساخت بازی بود. پاس‌های دقیق، توانایی شکستن خطوط دفاعی و کنترل ریتم بازی به رئال مادرید اجازه داد مالکیت ۶۵ درصدی را در اختیار بگیرد. مورینیو پس از بازی تأکید کرد نشانه‌هایی از کارکرد این ترکیب در بخش‌هایی از مسابقات قبلی دید. در 4 بازی پیشین با زوج والورده - شوامنی این انسجام به وجود نیامد.
در خط حمله، یان دیومانده ۱۹ ساله در بال چپ جای وینیسیوس جونیور محروم را گرفت. این بال اهل ساحل عاج با سرعت، دریبل‌زنی دوطرفه و حرکت‌های انفجاری، تهدید مداوم برای دفاع سویا ساخت. او در گل اول با پاس به گولر نقش داشت، در گل دوم با همکاری با بلینگام و امباپه سهیم بود و در گل سوم با ارسال عمقی، امباپه را در موقعیت پنالتی قرار داد. در نهایت، در دقیقه ۸۲ با یک حرکت انفرادی و شوت قدرتمند، گل چهارم را به ثمر رساند. دیومانده هنوز محصولی ناتمام است و مورینیو به نیاز او به بهبود در تصمیم‌گیری نهایی اشاره دارد اما می‌تواند گزینه‌ای جدی برای بال چپ باشد.
والورده در دفاع راست، گولر به عنوان محور خلاق میانی و دیومانده در بال چپ، تعادل میان استحکام دفاعی، کنترل میانه و تهدید هجومی را برقرار کردند. امباپه با 2 گل زیبا درخشید و اندریک در بال راست انرژی تازه‌ای تزریق کرد. نتیجه، یکی از کامل‌ترین نمایش‌های رئال مادرید در دوره دوم مورینیو بود.
مورینیو با این جابه‌جایی‌ها نشان داد انعطاف‌پذیری تاکتیکی‌اش همچنان پابرجاست. والورده چندمنظوره، گولر با استعداد بازی‌سازی و دیومانده با پتانسیل انفجاری، فرمول ایده‌آل فصل را شکل می‌دهند.