نمایش رایگان: فرانک مک نالی در مورد قدرت رهایی بخش هنر زندان

تام شورت برادر پت، کمدین است. اما وقتی در توصیف رویدادی که جمعه شب گذشته مرا به آن در طالغت دعوت کرد، از اصطلاح «نمایشگاه فراگیر» استفاده کرد، فکر نمی‌کنم منظورش شوخی باشد.

تام مهربان افسر هنر در سرویس زندان ایرلند است. ارجاع او به یک شکست، اما به معنای فرهنگی آن بود: توصیف رویدادی که می‌تواند برای برخی از دست اندرکاران مهم و حتی تعیین‌کننده باشد.

فقط برای ثبت، زندانیان سابق حاضر در شب افتتاحیه Time Well Spent، نمایشی از آثارشان در گالری Rua Red، پس از اتمام احکام، به روش قانونی زندان را ترک کرده بودند.

سایر غرفه داران، که به طور اجتناب ناپذیری غایب هستند، هنوز در حال انجام وقت هستند. اما در پیامی که در مورد هر دوی آنها صدق می کرد، موضوع متناقض شب، قدرت رهایی بخش هنر بود، حتی زمانی که هنوز در بند هستید.

به طور برجسته در نقاشی ها و گفتگوهای توماس هندی، به عنوان مثال، یک مرد 44 ساله که بیشتر عمر خود را در موسسات اصلاح و تربیت گذرانده بود، قبل از اینکه خود را ابتدا از طریق بیان هنری و سپس با آزادی واقعی آزاد کند، برجسته بود.

خالکوبی روی گردن او شبح یک پرستو را به تصویر می‌کشید: رمز زندانیان، او توضیح داد: «تاب آوری، امید و بازگشت امن به خانه».

پرنده همچنین در یکی از ساخته‌های سیاه و سفید خیره‌کننده‌اش حضور داشت: خودنگاری که در آن در حیاط زندان خمیده می‌شود در حالی که پرستو معلق او را مجبور می‌کند به بالا نگاه کند.

در پس‌زمینه، که به صورت گرافیتی روی دیوار به تصویر کشیده شده است، عبارت «Open your feckin’ mind» وجود دارد. او به من گفت که این فقط یک شعار شخصی نیست. این به عنوان ادای احترام به مردی به نام بیلی گالاگر، افسر آموزشی و مربی که برای اولین بار این عبارت را در ذهن خود وارد کرد، دو برابر می شود.

یکی دیگر از نقاشی‌های مفهومی بالای توماس، نقاشی‌های سرسختی دفتر است که پشت میز با تایمر تخم‌مرغ نشسته و دائما آن را پر می‌کند. موضوع این است که برای زندانی بودن لازم نیست در زندان باشید.

با این حال، هندی خوشحال است که دوباره در بیرون حضور دارد و یک گذشته پر دردسر را پشت سر می گذارد. او دو برادرش را به خاطر مواد مخدر از دست داد (موضوع یکی دیگر از آثارش که در آن با بازتاب آنها در گودال های حیاط زندان صحبت می کند).

اما او آخرین بار پنج سال پیش در زندان بود. از چه زمانی، همانطور که او خلاصه می کند: "من بیرون آمدم، تمیز شدم، ازدواج کردم." اکنون او از جمله هنرمندانی است که نمایش طالغت واقعا می‌تواند برایشان گامی باشد - به معنای فرهنگی - به کارهای بزرگتر.

یکی دیگر از سخنرانان شب افتتاحیه، جیمز مورفی، یک زندانی جمهوری‌خواه سابق بود که (به قول شورت) به «هنرمندی بسیار مهم» تبدیل شده است، به ویژه برای به تصویر کشیدن تجربه زندان.

همچنین ادی کیهیل که ممکن است نمونه نهایی قدرت رستگاری هنر باشد، اگرچه در نمایشگاه حضور نداشت، حضور داشت.

ادی برادر مارتین فقید و احتمالا شناخته شده‌تر، با نام مستعار ژنرال، بدنام‌ترین رهبر باند ایرلند است. خواهر و برادرها در دوران نوجوانی مسیرهای مشابهی داشتند، به مدارس اصلاحی مختلف (به ترتیب Letterfrack و Daingean) فرستاده شدند و سپس به زندگی جنایی فارغ التحصیل شدند.

کیهیل که کمتر شناخته شده بود بهترین بخش 30 سال را در اشکال مختلف بازداشت گذراند. اما در زندان Portlaoise، او هنر را کشف کرد - یا هنر او را کشف کرد - و هرگز به عقب نگاه نکرد.

او در یک مقطع زمانی 10 یا 12 ساعت در روز آن را تمرین کرد: به وضوح، هر چند دیر، یک حرفه بود. و اکنون این یک حرفه است که در آن نمایشگاه های زیادی برای خود داشته است.

او که سرپرستی نسخه قبلی نمایش طلاقت را بر عهده داشت، به عنوان یکی از اعضای ارشد برنامه هنری زندان، حضور خود را به جدیدترین آنها اختصاص داد. اما به عنوان مردی کم حرف و خوش انتخاب، مجبور شد به منبر برود و سپس به تشکر از آمدن ما بسنده کند.

وقتی از او پرسیدم که آیا از کارش امرار معاش می کند، به من گفت: «این یک قحطی است یا یک جشن.» اما تجاری یا غیر تجاری، در تجربه او، هنر زندان زندگی را متحول کرد و نه فقط برای او. در دنیایی که تکرار جرم رایج است، هیچ یک از هنرجویان همکار او در پورتلوا از آن زمان به زندان بازنگشتند.

Time Well Spent، که به مدت یک ماه اجرا می شود، توسط اورلا مک گاورن، یک دانشجوی جوان در مقطع دکتری UCD "با علاقه به هنر زندان به عنوان فولکلور معاصر" سرپرستی می شود. همچنین شامل مجسمه‌سازی، صنایع دستی سرامیک و نساجی و نصبی به نام Reflections From Home است.

دیدگاه آیریش تایمز در مورد زندان های ایرلند: شرایط غیرانسانی

تولید شده توسط واحد آموزش زندان Portlaoise، که شامل موسیقی، نوشتار و مجسمه‌های سنگی به شکل حکاکی شده "پنجره خاطرات" است.

«نمی‌توانی آن جنون را نادیده بگیری»: کمدین‌ها GAA را به یک موضوع خنده‌دار تبدیل می‌کنند

سازندگان این چیدمان در شب افتتاحیه نامی نداشتند یا حضور نداشتند. اما معلمان آنها با افتخار کارهای زیر دستان خود را به نمایش می گذاشتند. و این اثر نکته‌ای تلخ را نشان می‌دهد که شورت در طول سخنرانی‌اش بیان کرد: برای کسانی که هنوز در زندان هستند، مهم است که بدانند، از طریق هنرشان، «حداقل بخشی از آنها خارج از زندان هستند».