نمایی از لبه یک کهکشان مارپیچی درخشان | عکس فضایی روز 20 اکتبر 2026

کهکشان مارپیچی NGC 1827 که از کناره توسط تلسکوپ فضایی هابل دیده می شود. (اعتبار تصویر: ناسا، ESA، مایکل جونز (موسسه فناوری کالیفرنیا)؛ پردازش تصویر: گلدیس کوبر (ناسا/دانشگاه کاتولیک آمریکا)) اگر به لبه یک کهکشان مارپیچی نزدیک می‌شوید، که از دور از طریق کیهان می‌آیید، ممکن است چیزی شبیه به این باشد.

چیست؟

در این عکس فوری جدید توسط دوربین پیشرفته نقشه برداری تلسکوپ فضایی هابل (ACS)، ما می توانیم لبه کهکشان مارپیچی NGC 1827 را ببینیم. این کهکشان در فاصله 37 میلیون سال نوری از زمین، در این نمای جانبی می درخشد.

همه کهکشان های مارپیچی یکسان نیستند. این کهکشان چیزی است که به عنوان یک مارپیچ "واسطه" شناخته می شود، به این معنی که ساختار آن در جایی بین کهکشان های مارپیچی میله ای و بدون میله ای قرار دارد. کهکشان‌های میله‌ای دارای ساختار مرکزی متمایز و میله‌ای هستند، در حالی که انواع بدون میله فاقد این میله هستند و می‌توانند بیشتر شبیه مارپیچ‌های دایره‌ای به نظر برسند.

با این حال، شکل مارپیچی NGC 1827 از کناره مشخص نیست. از این منظر، لبه چشمک‌زن آن را می‌بینیم که با ستاره‌های لکه‌دار و با نوارهای قهوه‌ای گرد و غبار بافته شده است.

چرا باورنکردنی است؟

در زیر زیبایی این لبه مارپیچ، منظره ای وسیع و کیهانی نهفته است. ستارگان آبی روشن در کنار مارپیچ قرار دارند، با یک ستاره خاص درخشان که با چهار سنبله پراش - ایجاد شده توسط نور خم شدن در عملکرد داخلی دوربین هابل - از مرکز آن بیرون می‌آید.

این تصویر به عنوان بخشی از یک بررسی بزرگتر هابل گرفته شده است که در حال کاوش 260 کهکشان ماهواره ای است، کهکشان هایی که به صورت گرانشی به میزبان های بزرگتر متصل هستند. هابل به طور خاص به دنبال بررسی کهکشان های ماهواره ای است که در نزدیکی کهکشان های میزبان مشابه کهکشان راه شیری ما قرار دارند.

هابل تاکنون 111 ماهواره از این قبیل را مشاهده کرده است و به رصد و شکار بقیه ادامه خواهد داد.

با مطالعه کهکشان‌های ماهواره‌ای مانند این، که اتفاقا کهکشانی با جرم کم نیز هستند، محققان می‌توانند پویایی پیچیده‌ای را هم در خود کهکشان‌ها و هم بین آنها و کهکشان‌های میزبانشان بهتر درک کنند.