نمونه های فراموش شده از پایگاه جنگ سرد گرینلند، تابستان های گرم تری را در دوره باستانی بدون یخ نشان می دهد

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بر اساس مطالعه جدید دانشگاه بوفالو در مورد رسوبات باستانی که در دهه 1960 از زیر این سایت بازیابی شده بود، محل یک پایگاه نظامی سابق ایالات متحده در گرینلند در زمانی که تابستان ها چند درجه گرمتر از امروز بود، عاری از یخ بود.

محققان دریافتند که دمای تابستان در کمپ سنچری - جایی که ارتش ایالات متحده یک طرح مخفی جنگ سرد را برای پنهان کردن موشک های هسته ای زیر یخ دنبال می کرد - 4.7 درجه سانتیگراد (8.5 درجه فارنهایت) گرمتر از تابستان های مدرن در یک دوره بدون یخ در حدود 416000 سال پیش بود.

برای اینکه این سایت عاری از یخ باشد، ورقه یخی گرینلند باید بیش از 60 مایل (97 کیلومتر) از لبه امروزی خود در آن منطقه عقب نشینی می کرد.

نویسنده اول این مطالعه، جان مایکل آگیلار، محقق فوق دکترا در مؤسسه UB RENEW، می‌گوید: «این جالب است که دوره‌ای از دماهای نسبتا گرم‌تر با چنین عقب‌نشینی قابل توجهی از ورقه یخ همزمان شده است.

این یافته ها که در 28 سپتامبر در Climate of the Past منتشر شد، در حالی است که دانشمندان پیش بینی گرمایش قابل توجهی در سراسر قطب شمال در دهه های آینده دارند. طبق گفته هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی (IPCC)، میانگین دمای سالانه قطب شمال ممکن است تا پایان قرن، بسته به انتشار گازهای گلخانه ای، از 3.3 تا 10 درجه سانتیگراد افزایش یابد.

الیزابت توماس، استادیار گروه علوم زمین در کالج هنر و علوم UB، نویسنده مقاله، دکتر الیزابت توماس، می‌گوید: «این کار به ما درک بهتری از نحوه واکنش ورقه یخ به گرم شدن مداوم و آنچه ممکن است در آینده انجام دهد، به ما می‌دهد.

این رسوب که از نزدیک به یک مایل (1.6 کیلومتر) زیر ورقه یخ در طول پروژه شکست خورده کرم یخ کشیده شد، سرنخ های مهمی در مورد آب و هوای باستانی کمپ قرنی به توماس و همکارانش ارائه کرد. این شامل شواهدی است که نشان می‌دهد این منطقه تقریبا 416000 سال پیش، زمانی که رسوبات آخرین بار در معرض نور خورشید قرار گرفته بودند، بدون یخ بوده است.

این مطالعه جدید اولین بار است که محققان از این رسوب برای بازسازی دمای تابستان در Camp Century در طول دوره بدون یخ استفاده کردند. در واقع، آنها معتقدند که این اولین تخمین کمی از دمای تابستانی زمینی در هر نقطه از گرینلند در طول این دوره گرم باستانی است. دستیابی به چنین تخمین‌هایی دشوار بوده است زیرا پیشروی صفحات یخی متعاقبا بیشتر رسوبات آن زمان را فرسایش می‌دهد.

آنها توانستند دماها را با تجزیه و تحلیل مولکول های چربی تولید شده توسط باکتری ها و حفظ شده در رسوبات بازسازی کنند.

آگیلار می گوید: «نوع و نسبت این مولکول ها بسته به دما تغییر می کند. با مقایسه آن‌ها با مولکول‌های مشابهی که در دریاچه‌های قطب شمال یافت می‌شوند، توانستیم دمای هوا در کمپ سنچری را تخمین بزنیم.

محققان تا حدودی از نتایج شگفت زده شدند. گرینلند تقریبا 5000 تا 10000 سال پیش، پس از آخرین عصر یخبندان، تابستان های گرم مشابهی را تجربه کرد. با این حال، کمپ سنچری پوشیده از یخ باقی ماند.

این نشان می دهد که مدت زمان گرم شدن ممکن است به اندازه افزایش دما مهم باشد. شرایط گرم 416000 سال پیش ممکن است بسیار طولانی تر بوده باشد - به طور بالقوه ده ها هزار سال - و به ورقه یخ زمان بیشتری برای ذوب شدن داده است.

اما توماس هشدار می دهد که این یافته ها نباید به عنوان اطمینان بخشی تفسیر شوند.

توماس می گوید: «گرمایش ناشی از انسان امروزی شدیدتر از دوره گرم 400000 سال پیش است. و پیش‌بینی‌های اقلیمی نشان می‌دهد که این گرما می‌تواند برای صدها یا هزاران سال ادامه داشته باشد. هم بزرگی و هم مدت گرم شدن برای درک چگونگی واکنش ورقه یخی مهم هستند.

موضوع یک مستند برنده جایزه امی، رسوب سابقه طولانی با UB دارد. اولین بار در سال 1975 توسط Chester Langway که حفاری هسته یخی در Camp Century را رهبری می کرد به دانشگاه آورده شد. نمونه ها تا زمان بازنشستگی لانگوی از UB در اواسط دهه 1990 در مرکز ذخیره سازی هسته یخ دانشگاه و تبادل اطلاعات باقی ماندند.

آنها سپس بیش از دو دهه در دانشگاه کپنهاگ دانمارک فراموش شده بودند تا اینکه در سال 2018 یک عملیات پاکسازی فریزر آنها را دوباره مورد توجه دانشمندان قرار داد.

توماس، که از آن زمان با همکاران دانشگاه ورمونت روی رسوب مطالعه می‌کند، می‌گوید که مطالعه جدید به نظر می‌رسد اوج کار او و آگیلار است.

توماس می گوید: "نوع تجزیه و تحلیل مولکولی که ما در این مطالعه انجام دادیم، کاری است که ما همیشه در آزمایشگاه خود انجام می دهیم، اما تفسیر نتایج به طور غیرعادی چالش برانگیز بود. ما باید نحوه تغییر ارتفاع زمین با رشد و ذوب شدن ورقه یخ را که بر نحوه مقایسه دما در طول زمان تاثیر می گذارد، توضیح می دادیم." "چیزی که ممکن است شبیه یک تجزیه و تحلیل معمول به نظر برسد، در واقع سال ها طول کشید تا کشف شود. این یک سفر کاملا طولانی بود، بی شباهت به سفری که این نمونه های رسوب برای رسیدن به اینجا طی کردند."

جان مایکل N. Aguilar و همکاران، آب و هوای تابستانی مشابه هولوسن در مرحله ایزوتوپ دریایی 11 در شمال غربی گرینلند، آب و هوای گذشته (2026). DOI: 10.5194/cp-22-1757-2026

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →