نهنگ ماقبل تاریخ عدم تقارن شدید جمجمه را نشان می دهد

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

نهنگ‌های اسپرم و نهنگ‌های اسپرم کوتوله در میان پستانداران به دلیل شکل غیرعادی سرشان شناخته می‌شوند. برخلاف اکثر مهره داران که به صورت دو طرفه متقارن هستند، نهنگ های دندانه دار دارای جمجمه های نامتقارن هستند که اندام های بسیار تخصصی مورد استفاده برای پژواک و تولید صدا را در خود جای می دهند.

یک تیم تحقیقاتی بین المللی اکنون یک گونه منقرض شده قبلی ناشناخته از نهنگ اسپرم کوتوله به نام Scaphokogia huachafo را توصیف کرده است که در آن این عدم تقارن به سطوح بی سابقه ای رسیده است. این جمجمه فسیلی که قدمت آن بین 6.3 تا 5.6 ​​میلیون سال پیش در اواخر میوسن است، متعلق به حیوانی به طول حدود 2.7 متر (8.9 فوت) است و شدیدترین عدم تقارن صورت شناخته شده در هر ستاسی و احتمالا در هر پستانداری را نشان می دهد. این کار در مجله Communications Biology منتشر شده است.

"عدم تقارن جمجمه در نهنگ‌های دندان‌دار مستقیما با ایجاد ساختارهای چربی در پیشانی مرتبط است که در تولید صدا نقش دارند. اما در Scaphokogia huachafo، این عدم تقارن بسیار فراتر از ناحیه اطراف سوراخ دمنده بود. هر دو سوراخ بینی استخوانی به طور کامل به سمت چپ جمجمه منتقل می‌شوند، در حالی که جمجمه به‌طور چشمگیری به نظر می‌رسد. آلدو بنیتس-پالومینو، نویسنده اصلی این مطالعه توضیح می دهد که کج است.

Benites-Palomino این فسیل را به عنوان بخشی از تحقیقات دکترای خود در گروه دیرینه شناسی دانشگاه زوریخ مطالعه کرد. او اکنون استادیار دانشگاه فریدریش-الکساندر-دانشگاه ارلانگن-نورنبرگ (FAU) است.

نام علمی گونه جدید، Scaphokogia huachafo، هم ظاهر غیرمعمول و هم بیانی کاملا پرویی آن را نشان می دهد. نام گونه huachafo اصطلاحی در اسپانیایی پرو است که برای توصیف چیزی عجیب، غریب، چسبنده یا بیش از حد استفاده می شود.

بنیتس-پالومینو می‌گوید: «در پرو، هوآچافو واژه‌ای روزمره برای هر چیزی است که زرق و برق‌آمیز، غیرمعمول، عجیب و غریب، عجیب و غریب، یا طبقه‌بندی زیبایی‌شناختی آن دشوار است. "وقتی به نسبت های این نهنگ نگاه کردیم - با صورتش به شدت به چپ و پوزه بزرگ و منحنی رو به پایین - تمام قاعده های تقارن و ظرافتی را که در سبوس های زنده دیده می شد را زیر پا گذاشت. آناتومی آن به قدری عجیب و غریب و عجیب است که هواچافو نام مناسبی برای آن به نظر می رسید."

جمجمه Scaphokogia huachafo در اواسط دهه 1990 در سازند پیسکو در جنوب پرو پیدا شد، که رخنمون‌های صحرای آن در سطح بین‌المللی به خاطر فسیل‌های دریایی به‌خوبی حفظ شده‌شان شناخته شده‌اند. Benites-Palomino اولین بار در سال 2015 هنگام کار بر روی پایان نامه کارشناسی خود در Museo de Historia Natural در لیما با این فسیل مواجه شد.

بنیتس-پالومینو می‌گوید: «ظن اولیه در مورد جمجمه‌هایی که با این تحریف شده‌اند، همیشه تافونومی است – اینکه نمونه ممکن است در طی میلیون‌ها سال در اثر فشار رسوب مسطح یا پیچ خورده باشد. "اما بخیه ها کاملا بسته هستند و هیچ شکستگی، آسیب شناسی یا تغییر شکلی در جای دیگری روی جمجمه وجود ندارد. این بیولوژی واقعی بود، نه نتیجه نگهداری ضعیف."

برخلاف نهنگ‌های اسپرم زنده، که ماهی مرکب را در آب‌های عمیق اقیانوس شکار می‌کنند، آناتومی Scaphokogia huachafo به یک شیوه زندگی تخصصی در محیط‌های کم عمق ساحلی اشاره دارد. پوزه آن ساختار ضخیم و لوله ای شکلی را تشکیل می داد که توسط استخوان متراکم و غضروف استخوانی شده تقویت شده بود که به عنوان بالاست طبیعی عمل می کرد و مرکز ثقل حیوان را به جلو و پایین می برد. پوزه نیز نسبت به بقیه جمجمه 31 درجه به سمت پایین زاویه داشت.

بازسازی مفصل گردن - جایی که جمجمه به مهره اطلس متصل می شود - نشان می دهد که اسکافوکوجیا می تواند سر خود را تا 55 درجه به سمت پایین خم کند.

گابریل آگویر-فرناندز، یکی از نویسندگان این مطالعه و مشاور دکترا در دانشگاه زوریخ، توضیح می دهد: "کل مجموعه جمجمه-سرویکس به گونه ای اصلاح شده است که پوزه را مستقیما به سمت پایین هدایت کند." ترکیبی از استخوان متراکم، پوزه خمیده به سمت پایین و مفصل گردن انعطاف پذیر به حیوان اجازه می دهد تا مستقیما بالای بستر دریا حرکت کند و نزدیک به رسوبات تغذیه کند.

از آنجایی که Scaphokogia فاقد سبیل‌های صورت یا تخصص‌های بصری موجود در سایر پستانداران دریایی بود، محققان گمان می‌کنند که از سیستم بیوسونار نامتقارن خود برای اسکن رسوبات نرم ساحلی برای شکار استفاده می‌کند. این طاقچه تخصصی تغذیه از کف دریا با تغییر شرایط اقیانوسی در پایان میوسن ناپدید شد و جای خود را به اکوسیستم‌های پستانداران دریایی داد که امروزه دیده می‌شوند.

آلدو بنیتز-پالومینو و همکاران، عدم تقارن شدید جمجمه در نهنگ‌های منقرض شده با تغذیه اعماق دریا، زیست‌شناسی ارتباطات (2026). DOI: 10.1038/s42003-026-11074-2

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →