نه فقط یک جزیره در حال غرق شدن: تووالوایی با اصل و نسب ایرلندی با تغییرات آب و هوایی و ناامیدی مبارزه می کند

هر زمان که الیلا فیهاکی در فرودگاه از کنترل گذرنامه می گذرد، می تواند از روی چهره افسر مهاجرت بفهمد که بلافاصله با محل تولد او آشنا نیستند.

تووالو می گوید. او به آنها می گوید: «جزیره در حال غرق شدن». "پس آنها می دانند."

او دوست ندارد به محل زندگی خود به این شکل اشاره کند، احساس می کند که تووالو را به یک هدف گمشده تبدیل می کند.

"این یک ارتباط بسیار منفی است. فقط ای کاش مردم می دانستند که ما فقط برای درخواست پول و التماس کمک به اینجا نمی آییم.

ما چیزی بیشتر از این داریم – هویت، فرهنگ، زبان ما. ما با ناامیدی تعریف نمی‌شویم.»

یک رویداد ویژه در Inishbofin در سپتامبر گذشته این را کاملا روشن کرد.

جنبش گردهمایی آب و هوا، فعالان محیط زیست، فعالان محیط زیست، فعالان اجتماعی و افرادی با پیشینه های مذهبی، سیاسی و هنری را گرد هم آورد تا درباره چگونگی حمایت از اقدامات آب و هوایی بحث کنند.

فیهاکی در میان آن‌ها بود و از دیدن زادگاه جدش جک اوبراین، که مانند بسیاری از ایرلندی‌های قبل از او، چهار نسل پیش عازم استرالیا شد، خوشحال شد، اما برخلاف بسیاری دیگر به تووالو ادامه داد.

در حالی که کسانی که در Inishbofin جمع شده بودند از مسافتی که او سفر کرده تعجب می کردند، فیهاکی اصرار داشت که ایرلند و تووالو از آنچه که تصور می کردند به هم نزدیکتر هستند.

او گفت: "ما مردم اقیانوس هستیم. هرگز ما را از جهان جدا نکرده است. ما را به آن متصل کرده است."

او اکنون با حضور در اجلاس آب و هوای Cop31 در آنتالیا، ترکیه، در یکی دیگر از رویدادهای گردهمایی آب و هوا شرکت کرد.

بن بست در خیابان ها، مشکلات آب و هوا: Cop31 شروعی کم جاه طلبانه دارد این یکی با هدف جلب حمایت جامعه مدنی از میزبانی مشترک ایرلند و تووالو از دومین کنفرانس بین المللی انتقال به دور از سوخت های فسیلی در تابستان آینده انجام شد.

این کنفرانس به دلیل بی تابی در میان ده ها کشور بود که پلیس به تنهایی به حذف تدریجی سوخت های فسیلی دست نمی یافت.

فیهاکی که اکنون به همراه همسر تونگا-نیوزیلندی و چهار فرزندشان در نیوزیلند زندگی می کند، مشتاق این روند است.

او می‌گوید هر چیزی که بر چالش‌های اقلیمی پیش روی زادگاه او و همه کشورهای جزیره‌ای کوچک در اقیانوس آرام تأثیر بگذارد، کمک خواهد کرد.

او تا آنجا که ممکن است به تووالو برمی گردد و می گوید که دوست داشت هرگز آنجا را ترک نکند، اما باید آینده مطمئن تری برای فرزندانش فراهم کند.

«مادر و خواهر و برادرم آنجا هستند و هر از چند گاهی که پول دارم سعی می کنم برگردم.

"برای من اهمیتی ندارد که از همه پس اندازم استفاده کنم - وقتی دلت برای چیزی آرزو دارد، باید آن را دنبال کنی."

تووالو می خواهد کنفرانس سال آینده را به صورت فیزیکی میزبانی کند، که یک چالش لجستیکی بزرگ برای یک جزیره کوچک خواهد بود.

فیهاکی می‌گوید حمایت ایرلند از نظر مالی، پرسنل و تخصص مهم خواهد بود.

"اما این فقط منابع نیست. من فکر می کنم حمایت عاطفی مهم خواهد بود - اتصال به قلب به ما قدرت می دهد."

افراط‌های اقلیمی «خارج از نمودار» در حالی که کشورها برای نشست Cop31 جمع می‌شوند