نه مداخله ایالات متحده و نه رکود کمونیستی: طرح پیشنهادی هاروارد برای کوبا

گفتن اینکه کوبا در بحران است، خبر چندانی نیست. دهه ها بوده است. همچنین خبری نیست که تحریم‌های واشنگتن سلامت اقتصادی را بدتر کرده است که اکنون تحت حمایت زندگی است. هر دو گزاره بدیهیات هستند. اما صحبت در مورد هاوانا یک ورزش پرخطر است. در آن حلقه، این دو حقیقت به ندرت به هم می رسند. آنها یکدیگر را طرد می کنند و مردم را به سنگر ایدئولوژی سوق می دهند. کوبا یا به دلیل حزب کمونیست - تنها حزب قانونی در کشور - همینطور است یا به دلیل تحریم های واشنگتن. یکی قبول میشه هرگز هر دو.

اما برای گروهی متشکل از 14 متخصص که توسط دانشگاه هاروارد تشکیل شده است، این مسابقه فریاد زدن باید متوقف شود. همه موافقند: حفظ وضعیت موجود در حالی که کشور در حال فروپاشی است، ناپایدار است. این توسل به عقل سلیم مبتنی بر گفتگویی است که در ژانویه آغاز شد، زمانی که کاخ سفید عملا محاصره سوخت را علیه هاوانا اعمال کرد. این اقدام پس از اقدام دراماتیک دیگری انجام شد که جزیره را تکان داد: دستگیری نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا. آلخاندرو د لا فوئنته، هماهنگ‌کننده گروه کاری هاروارد درباره آینده کوبا، آن را به EL PAÍS توضیح می‌دهد.

او در تماس تلفنی می‌گوید: «رئیس‌جمهور دونالد ترامپ بحران کوبا را ایجاد نکرد، اما مطمئنا آن را بسیار بدتر کرد. نتیجه یک سند 20 صفحه ای است که علل و پیامدها را بررسی می کند و یک نقشه راه دموکراتیک برای کشور پیشنهاد می کند، بدون بمب. داده های تشخیصی واضح هستند. آنها از ترکیبی غیرعادی می آیند: ارقام رسمی همراه با ارقام ارگان های مستقل. تولید ناخالص داخلی بین سال‌های 2019 و 2024 11 درصد کاهش یافت. یک سوم جمعیت در دهه گذشته مهاجرت کرده‌اند، جریانی که این گزارش با کشورهای درگیر جنگ داخلی مقایسه می‌کند.

تعقیب هولناک دولت برای خرید ارز، مطب پزشکان و بیمارستان ها را برای صادرات پرسنل پزشکی خالی کرده است. مدارس فاقد معلم هستند کشاورزی در آن دوره 60 درصد سقوط کرد. خوردن congrís - غذای معمولی برنج و لوبیا - به یک غذای لوکس تبدیل شده است. در همین حال، سرمایه‌گذاری دولتی بر ساخت هتل‌های خالی متمرکز شده است - سرمایه‌گذاری در گردشگری ۱۱ برابر بیشتر از مجموع هزینه‌های بهداشت، آموزش و مراقبت‌های اجتماعی بوده است. خاموشی روزانه 20 ساعته عادی است. و کسانی که جرات اعتراض دارند در نهایت پشت میله‌های زندان می‌روند: ۱۳۰۰ زندانی سیاسی وجود دارد.

در واقع، این جزیره از نظر سرانه جمعیت زندانی، پس از السالوادور متعلق به نایب بوکله، در رتبه دوم جهان قرار دارد. شرکت کنندگان در این گزارش عبارتند از جفری دلاورنتیس، کاردار ایالات متحده در هاوانا در دوران گرم شدن دوران اوباما؛ سفیر سابق مکزیک در جزیره (2002-2005) روبرتا لاژوس؛ مانوئل کوئستا موروآ، چهره مخالف کوبایی؛ هنرمند تبعیدی تانیا بروگوئرا; و عمر اورلنی پرز، اقتصاددان. این یک گروه کاری با شرکت کنندگانی است که از موقعیت های بسیار متنوعی می آیند.

ما اسناد بسیاری را بین همه پخش کردیم. ما تماس هایی برقرار کردیم... این خلاصه ای که منتشر کردیم قرار نیست 100 درصد دیدگاه های فردی هر فرد را منعکس کند. در متنی که در 10 سپتامبر منتشر شد، این گروه - اتحادی بین برنامه مطالعات کوبا، موسسه تحقیقاتی آمریکای آفریقایی لاتین و مرکز مطالعات آمریکای لاتین دیوید راکفلر هاروارد - خواستار خروج از بحران با مذاکره است.

بدعتی نابخشودنی در میان رادیکال ترین محافل جامعه تبعیدی فلوریدا. در این سند آمده است: "مقامات کوبا باید ابتکار عمل را در این روند به دست گیرند و تسهیل کننده شوند. این فرضیه ای نیست که همه بازیگران سیاسی در کوبا و دیاسپورا به اشتراک بگذارند. اما اعتقاد ما این است که حل بحران فعلی مستلزم مشارکت همه است." کارشناسان از مواضع حداکثری که خواستار مداخله نظامی یا تغییر رژیم ناگهانی هستند، فاصله می گیرند.

به عنوان یک جایگزین، آنها نقشه راهی را ارائه می کنند که شامل عفو زندانیان سیاسی، برچیده شدن قوانینی است که سرکوب را ممکن کرده است، لغو تحریم های ایالات متحده، اصلاحات اقتصادی بیشتر برای توانمندسازی بخش خصوصی نوپا، و ورود مجدد کشور به نهادهای مالی بین المللی مانند صندوق بین المللی پول و بانک جهانی. این نشریه همچنین از ایجاد یک مجلس مؤسسان در درازمدت حمایت می کند.

برای سفیر سابق مکزیک در جزیره روبرتا لاژوس، یک گذار فرضی باید هر دو حقیقت را به طور همزمان در نظر بگیرد - چیزی که نه واشنگتن و نه هاوانا آشکارا در شش دهه خصومت و تبلیغات اعتراف نکرده اند. او در تماس تلفنی به EL PAÍS گفت: «تحریم و تحریم‌های ایالات متحده تنها برای توجیه ادامه حیات یک حزب سیاسی واحد بوده است که تا به امروز هر نوع مخالفت را غیرقانونی می‌داند. این دیپلمات استدلال می کند که اقدامات ایالات متحده روایت قربانی سیستم کوبا را تقویت کرده است - دیوید ضد امپریالیست علیه ایالات متحده.

جالوت - و نتوانسته اند به هدف کاخ سفید یعنی سرنگونی رژیم دست یابند. در نتیجه شهروندان عادی عواقب آن را متحمل شده اند. او در پایان می‌گوید: «نمی‌توان با این وضعیت رنج‌آور برای مردم ادامه داد. سند کارگروه نهایی است اما قطعی نیست. د لا فوئنته توضیح می دهد که به عبارت دیگر، در ماه های آینده به "ایجاد گفت و گو" کمک خواهد کرد. ایده این است که به همه گوش کنیم، از سرسخت ترین مخالفان گرفته تا حزب حاکم. «بسیاری از مواضع حداکثری بی دلیل نیستند.

کسانی که استدلال می کنند [این که انتظار داشته باشیم مقامات کوبا بنشینند و صحبت کنند، ساده لوحانه است] بی دلیل نیستند. اما باید تلاش کرد [...] این وظیفه دولت کوبا است که برای این مشکل راه حلی بیابد. این دانشگاه تاکید می کند که این وظیفه کاخ سفید یا وزارت خارجه نیست. دولت کوبا به سرعت به لحن معمول خود پاسخ داد. برونو رودریگز وزیر امور خارجه هفته گذشته گفت که این نشریه "تبلیغاتی است که توسط وزارت امور خارجه طراحی شده است" برای "گیج کردن و دستکاری ایالات متحده".

و افکار عمومی بین المللی." سوالی که این گزارش مطرح می کند این نیست که آیا کوبا به یک انتقال نیاز دارد یا خیر. چه کسی، در هاوانا یا واشنگتن، حاضر باشد فریاد زدن را متوقف کند. برای دریافت اخبار بیشتر به زبان انگلیسی از EL PAÍS USA Edition در خبرنامه هفتگی ما ثبت نام کنید