نوار لزبین که اینترنت را شکست

در سال 2013 در طبیعت وحشی، رویدادی را درباره فمینیسم در یک مکان عمومی در لندن ترتیب دادم. من در آن زمان سردبیر آنلاین یک مجله چپ بودم و تعدادی از بهترین ستون نویسان فمینیست را در اطراف داشتیم. چه شانسی برای نشان دادن آنها! یک شب گرم و حمایتی برای جشن گرفتن یک جنبش اجتماعی که در آن زمان در حال تجدید حیات بود! می توانید حدس بزنید این به کجا می رود؟!

من آن رویداد را به یاد آوردم که گزارش فوق العاده ویروسی The Boston Globe را در این هفته از یک بحران در بار و سالن هنر Last Ditch در گرینفیلد، ماساچوست خواندم. بار لزبین ها با اعلام اواخر ماه گذشته مبنی بر اینکه شنبه شب ها به صورت اختیاری ماسک می شود، از مسیر عدالت منحرف شد - خودتان را حفظ کنید.

(آنالیسا کوئین، روزنامه نگار گلوب، می گوید: «گرینفیلد بیش از دو ماه است که هیچ مورد کووید را گزارش نکرده است.» این بار با شکایت هایی مبنی بر دست داشتن در یک «رویداد ناتوان کننده دسته جمعی» که می تواند حامیانش را بکشد، غرق شد و «بهتر از یک فاشیست نبود». حتی بدتر از آن، برخی از افراد درگیر احتمالا زنان سفیدپوست بودند. یکی از کاربران اینستاگرام، هنرمندی که به نام Soe Noire شناخته می شود، صاحبان آن ها را به معاشقه با اصلاح نژاد و "سود گذاشتن بر مردم" متهم کرد.

در حال حاضر، رویداد من کاملا آن سطح از واکنش منفی را ایجاد نکرد. اما ما به صورت آنلاین توسط اسکادران nitpickers محاصره شدیم، که از موضعی شروع کردند که از این رویداد متنفر بودند و به عقب کار کردند تا دلیل آن را بیابند. حیله‌گرانه، با اطمینان از اینکه این هیئت از نظر نژادی مختلط است، آنها را خنثی کرده بودم، و با وارد کردن یک زن تراجنسیتی، خط حمله امیدوارکننده «سوخ‌های سفید کشورهای مستقل مشترک المنافع» را که در آن زمان در محافل فمینیستی رایج بود، ناکام گذاشتم.

سالن قابل دسترسی با ویلچر بود و دارای حلقه شنوایی برای شرکت کنندگان ناشنوا بود، غزه هنوز به عنوان یک آزمایش خلوص ظاهر نشده بود، و کووید حتی یک چشمک در چشم یک خفاش بیمار نبود. مخالفان با قبول این که این رویداد از هر آزمون مقطعی عبور کرده بود، به ثابت بزرگ بازگشتند: سرمایه داری. اگرچه همه اعضای پانل از هزینه سخنرانی خود صرف نظر کرده بودند، ما برای هر بلیط 5 پوند (حدود 6.50 دلار) برای پوشش اجاره اتاق دریافت می کردیم. یکی از توییترها پرسید آیا من نمی دانستم که 5 پوند هزینه یک وعده غذایی برای یک مادر مجرد است؟ مات.

جنایت پیدا شده بود، و من گناهکار بودم که یک احمق ممتاز بودم که مثل اسکروج مک داک در غارت فمینیستی ام می چرخیدم.

[توماس چترتون ویلیامز: اخلاق گرایی جدید چپ نتیجه معکوس خواهد داد]

این رویداد پیش رفت، اما هرگز نمی‌دانستید چه زمانی گریه یک نفر همه چیز را از مسیر خارج می‌کند. چیزی که ما به عنوان یک بحث گرم و متمرکز بر جامعه تصور کرده بودیم، در عوض احساس می‌کردیم که داوطلبانه برای دویدن در میدان مین شرکت می‌کنیم. (در پایان، هیچ یک از افراد متنفر حاضر نشدند، و آن شب خوشی بود.) این لحظه ای بود که متوجه شدم رسانه های اجتماعی به ناله های محرکه توسط افراد جامعه گرا قدرت داده اند و سیاست مترقی به آنها اجازه داده است تا خود را در ردای عدالت بپوشانند.

چیزی که ممکن بود زمانی به عنوان خودشیفتگی، حسادت، نتیجه یک اختلال شخصیت – یا صرفا کسالت آشکار شناخته می‌شد، اکنون به «صدا کردن» کسانی که اشتباه کرده بودند، تبدیل شده بود. افرادی که با انگشت اشاره می‌کردند، معمولا خودشان هیچ کاری انجام نمی‌دادند، غیر از شکایت، که این عارضه جانبی خوشحال کننده داشت که هرگز نمی‌توان آنها را به ارتکاب عمل ناپاک متهم کرد.

تجربه من در کنار تجربه جکی ماتلیان، مالک 26 ساله Last Ditch، که به گفته گلوب، 50000 دلار بدهی داشت و در نتیجه مشکلات کسب و کار در کامیونش خوابیده بود، کمرنگ می شود. او سعی کرد همه چیز را به درستی انجام دهد: بار به عنوان یک فضای امن برای بی‌خانمان‌ها و یک منطقه ممنوعه برای پلیس اعلام شد. او و مالکان سابقش (که یکی از آنها از ضمایر آن استفاده می کند) از هزینه پوشش برای هر کسی که نمی توانست پرداخت کند چشم پوشی کرد. مشتریان بیشتر و بیشتری از آن استفاده کردند.

پس از واکنش شدید به تغییر در سیاست ماسک، نوار عذرخواهی کرد و توضیح داد که شب اختیاری ماسک به اعضای جامعه عجیب و غریب که نیاز به لب‌خوانی دارند کمک می‌کند. هیچ‌کدام از این‌ها منتقدان را آرام نمی‌کرد، یکی از آنها احساس می‌کرد که میله به اندازه کافی به «پراکسیس انقلابی» اختصاص ندارد، که مانند پراکسیس عادی است، اما بحث‌هایی که در مورد آن دارید برای همیشه می‌چرخند. Soe Noire پست کرد: "اگر در حال انتشار بیماری به یکدیگر هستیم، چگونه باید "در انقلاب" به هم متصل باشیم؟ نه."

در این مرحله، Matellian باید متوجه می شد که شما نمی توانید با تروریست ها مذاکره کنید، حتی آنهایی که مبتلا به کووید طولانی هستند. در عوض، او خوشبینانه خود را تحت یک جلسه مبارزه قرار داد - متأسفم، یک فرآیند میانجیگری و پاسخگویی - تا همه بتوانند نارضایتی خود را بیان کنند.

پادکست Blocked and Reported که در اوایل این ماه داستان آخرین خندق را منتشر کرد، ضبط‌های صوتی این جلسه را به دست آورد که در آن ضمایر اعلان‌ها لازم بود. همانطور که کتی هرتزوگ، یکی از مجریان پادکست، مشاهده کرد، شرکت کنندگان شامل "دو نفر به نام های گیاهان" بودند (سیج و ماس؛ سومی به نام یامز). کسانی که در زوم شرکت می کردند بی امان خصمانه بودند و خواستار دانستن نژاد میانجی بودند و اینکه آیا برای افشای هر گونه شرایط سلامت روانی برای او نهادینه می شوند یا خیر.

یکی از داوطلبان Last Ditch در جلسه گفت که کافه 3900 دلار بدهی دارد و باید ظرف چند روز پرداخت شود، اما Soe Noire - یک لزبین که خود را از ضمایر خود استفاده می کند - موضوع را تغییر داد که چگونه تغییر سیاست باعث می شود او احساس ناامنی کند. Noire گفت که آخرین خندق در حمایت از "اصول محتاطانه کووید، ضد نژادپرستی یا انقلاب" شکست خورده بود. (یادآوری: این یک بار است. می دانید، جایی که برای نوشیدن آبجو می روید.)

بسیاری از مردم ممکن است تعجب کنند که بحث ها در مورد ماسک زدن هنوز هم سال ها پس از اینکه حتی مدارس محتاطانه ایالت آبی تدریس حضوری را از سر گرفتند، بسیار تب دار هستند. اما در سرتاسر ایالات متحده، برخی خرده فرهنگ‌های کوچک طوری زندگی می‌کنند که انگار هنوز در آوریل 2020 است. این به این دلیل است که حفاظت‌ها و اقدامات کاهشی بیماری همه‌گیر به سرعت به سمت چپ کدگذاری شدند، تا جایی که دونالد ترامپ اکنون باید وانمود کند که بر برنامه موفق واکسن نظارت نکرده است. در این زمینه، ماسک کردن به اندازه پوشیدن کلاه ماگا یا کفیه یک نماد سیاسی است.

میزان اضطراب و افسردگی در طول همه گیری همه گیر افزایش یافت و برخی از افراد آسیب پذیر هرگز واقعا از اثرات انزوای فیزیکی و احساس ترس ظالمانه ای که طی ماه هایی که هزاران آمریکایی جان خود را از دست دادند، بهبود نیافته اند. در سمت راست، این احساسات مردم را به سمت توطئه‌گرایی در مورد سلاح‌های زیستی چینی و پرچم‌های دروغین و «روان‌پریشی تشکیل توده‌ها» سوق می‌دهد، این ایده که جمعیت ساده لوح هیپنوتیزم شده‌اند تا اقدامات تعطیلی را بپذیرند.

در سمت چپ، این نگرانی‌ها با یک انتقاد سیاسی همزمان است - اینکه آمریکایی‌ها و سیستم مراقبت‌های بهداشتی خصوصی غارتگرانه‌شان به افراد معلول اهمیت نمی‌دهند. نقاب زدن نمادی آشکار از مقاومت در برابر این بی عدالتی و همچنین اقدامی عملی در برابر شیوع بیماری است. همچنین قابل توجه است که کووید طولانی مدت خود گزارش شده در بین ترنس ها و دو آمریکایی به طور نامتناسبی زیاد است.

مگر اینکه علم تفاوت های تنفسی قابل اندازه گیری بین دوجنسه ها و بقیه جمعیت را کشف کند، یک توضیح این است که بیشتر آمریکایی های LGBTQ در زمینه های اجتماعی زندگی می کنند که در آن علائم مبهم و ناخوشایند مانند مه مغزی به عنوان COVID طولانی تفسیر می شود.

تقسیم بندی سیاسی به توضیح اینکه چرا نقاب زدن در برخی مناطق پیشرونده به عنوان راهی برای مقاومت در برابر اصلاح نژادی به تصویر کشیده می شود، کمک می کند. اما این خشم در حال جوش مردمی که در آخرین خندق خواستار ماسک هستند را کاملا توضیح نمی دهد. در این مرحله، اجازه دهید کلمه mimophant را نیز وارد کنم. این اصطلاح برای کسی است که هنگام انتقاد از دیگران پوست فیل دارد، اما وقتی از خود انتقاد می کند پوست ظریف گل میموزا دارد.

در جلسه میانجیگری، سو نوآر، که قبلا در بار اجرا کرده بود، اما در غیر این صورت عمیقا درگیر آن نبود، به شدت به احساس درد خود توجه داشت. او همچنین ناراحت بود که در حالی که سایر سخنرانان به دو دقیقه محدود می‌شدند، ماتلیان - که بیش از یک ساعت با تیراندازی از هر طرف مواجه بود - تصمیم گرفت «به وقت اضافه برود و سه دقیقه گریه کند».

هرکسی که زمانی را در فضاهای فعال ناکارآمد گذرانده باشد، با این پویایی آشنا خواهد بود: از هدف تعیین شده انتظار می رود انتقادهای بی پایان را در سکوت به خود جذب کند یا حتی برای اصلاح آن ابراز قدردانی کند. اگر هدف ناراحت شود، می توان آنها را متهم کرد که "درد خود را متمرکز کرده اند" به قیمت به حاشیه رانده شده.

پرفروش‌ترین فیلم شکنندگی سفید رابین دی آنجلو، بخش کاملی درباره گرایش برخی زنان به گریه کردن در چنین شرایطی دارد، پدیده‌ای که او آن را «اشک‌های سفید» رد می‌کند. تأثیر کلی این رویکرد مانند زمانی است که یک قلدر مدرسه فردی را به قفسه‌ها می‌کوبد و سپس او را به خاطر گریه کردن طعنه می‌زند. اوه، بچه وحشی آسیب دید، آنها؟ این سادیسم است که به عنوان کنشگری پنهان شده است.

این فایل صوتی نشان می‌دهد که Noire شکایت خود را با این توضیح که "به عنوان یک فرد ترنس، کار عاطفی و جسمی زیادی برای این کار انجام می‌شود" پیگیری کرد. (کار فیزیکی ناله کردن؟) بازگشت برای یک جلسه دیگر، Noire را در معرض "آسیب" قرار می دهد. در دور دوم شکایات، Noire خواستار تغییر کامل رهبری در تیم مدیریت بار شد و نتیجه گرفت: "به من پول بدهید."

آنچه بعد از درام رویداد فمینیستی من انجام شد، آموزش سیاسی بود. به تدریج، گروه دوستی من شروع به انتشار مقالاتی کرد که الگوهایی را که ما می‌دیدیم معنا می‌کرد. در یک پست وبلاگی در سال 2012، نویسنده مت برونیگ آنچه را که چپ گرایی خلوص می نامید توصیف کرد. او می‌نویسد: «وقتی چپ‌های پاک دست به اقدامات و سازمان‌دهی می‌زنند، علاقه‌شان به کاهش ظلم و ستم نیست، بلکه کاهش مشارکت خودشان در آن است».

مهم‌تر از همه، آنها می‌خواهند بگویند که ظلم نمی‌کنیم، نه اینکه ظلم تمام شده است.» برونیگ گفت، چنین افرادی مستعد "سبک زندگی و لباس های خود به حاشیه رانده شدند." یک سال بعد، او عبارت مفید دیگری را ارائه کرد: احترام به هویت، یا این فرض که «افراد ممتاز باید به عقاید و دیدگاه‌های افراد ستمدیده پایبند باشند».

از آن زمان، من نسبت به همه پرچم‌های قرمز چپ‌گرایی خلوص هوشیار شده‌ام: شکایت از «اشک‌های سفید»، سادیسم ناشی از گرایش دوباره بلند شوم تا بتوانم به تو ضربه بزنم، استفاده از اصطلاحاتی مانند پراکسیس در حالی که نگران است که مکالمه تحت سلطه افراد ممتاز است، و «اشک‌های ابلهانه» بیش از حد. (تورم لفاظی آنقدر بد شده است که همه چیز یک نسل کشی است.)

هلن لوئیس: غزه رفت و جنسیت رفت

این قماربازی‌ها به این دلیل کار می‌کند که پذیرایی از افراد ستمدیده و کم‌اقبال، یک خیر اجتماعی است. اماکن عمومی باید دارای رمپ ویلچر باشند و نباید با سرمای شدید سر به بخش سرطان کودکان بروید. آنچه که چپ‌های خلوص از آن سوء استفاده می‌کنند، عدم تمایل به گفتن این است که چقدر مسکن کافی است. اگر پوشاندن ماسک در اوج همه‌گیری کووید، مطلوب بود، باید اکنون هم مناسب باشد - و هر کسی که خلاف آن را بگوید، به معلولان اهمیتی نمی‌دهد.

اگر احترام گذاشتن به افراد مبتلا به نارسایی جنسی نشانه بردباری است، پس هیچ کس نباید سوال کند که آیا نامیدن یک انسان "آن" معقول است یا مترقی. جوامعی که این گونه صحبت می کنند، بسیار به مفهوم «کمک متقابل» وابسته هستند، اما برخی از افراد مراقبت و حمایت زیادی را می کشند بدون اینکه هرگز تغییری برای کمک به دیگران انجام دهند. چپ چپ های گیاهخوار خوش اخلاق، نشانه های آسانی برای خودشیفته ها و شبیه سازها هستند.

قابل توجه است که فروپاشی آخرین خندق در نهایت توسط همه‌گیری سال 2020 ایجاد شد. ویروس کرونا و بیداری دو عامل بیماری‌زای جدید بودند. سیستم ایمنی بدن ما نمی‌دانست چگونه به کووید واکنش نشان دهد، در حالی که سیستم ایمنی اجتماعی ما به آرامی با سرعت سازماندهی فعالان در رسانه‌های اجتماعی سازگار شد.

بسیاری از لغوهایی که در آن دوره پوشش دادم بدون گروه‌های Slack، جلسات زوم و تاپیک‌های توییتر یکسان نبودند - انجمن‌هایی که به بازیگران بد اجازه می‌دادند بر بحث مسلط شوند و مانع از آن شد که توده وسیعی از افراد معقول متوجه شوند که اکثریت هستند.

تعداد دفعاتی که گروه کوچکی از ناله‌کنندگان آنچنان یک رویداد جناح چپ را ربودند که برگزارکنندگان در نهایت شکست را پذیرفتند، از دست داده‌ام: یک خاطره خوب مربوط به باشگاه چاق مثبتی است که مجبور شد برای پخش آهنگ «Spice Up Your Life» عذرخواهی کند، زیرا یکی از اشعار به «مرد زرد در تیمبوکتو» اشاره دارد. وضعیت در آخرین خندق بسیار شبیه است. سو نوآر در جامعه دگرباشان جنسی گرینفیلد مانند یک کف زدن بیداد کرد.

جالب ترین جنبه حماسه Last Ditch واکنش بوده است. به گفته مکس تانی از Semafor، این داستان باعث شد 1000 اشتراک در Globe ایجاد شود و بیش از هر مقاله دیگری که این مقاله امسال منتشر کرده بود، ترافیک ایجاد کرد. حتی در Bluesky، خانه معنوی ماسک کردن، پاسخ در جایی حول و حوش این بود که «همه‌گیری مغز مردم را شکست،» با این القابی که گاه به گاه جوامع دگرباش به خاطر جنبش نباید نارضایتی خود را در ملاء عام بیان کنند.

Soe Noire به تنهایی پشیمان نیست و در اینستاگرام پست می‌کند که «ضد ماسک‌ها و راندوس‌ها که می‌آیند تا دو سنت بی‌فایده خود را بدهند، ممکن است بخواهید کتاب بخوانید.»

در 13 سالی که برای گرفتن 5 پوند برای شرکت در یک رویداد مورد آزار و اذیت قرار گرفتم، و شش سال پس از شروع همه‌گیری، سیستم ایمنی اجتماعی ما یاد گرفت که خود را با آن سازگار کند. حتی رزا دلاورو، عضو 83 ساله دموکرات کمیته تخصیص بودجه مجلس، در مورد بردن یک گروه تور به نوار شوخی آنلاین کرده است. آینده The Last Ditch ممکن است مخاطره آمیز باشد، اما آینده راکت حمایت از عدالت اجتماعی نیز چنین است.