نوبل اقتصاد به دانشمندی رسید که کارش «راهنمایی رو به جلو» فدرال رزرو را شکل داد، رویه‌ای که کوین وارش می‌گوید بیش از حد پیش رفته است.

اقتصاددانان آمریکایی رابرت ای. هال و مایکل وودفورد روز دوشنبه جایزه یادبود نوبل اقتصاد را به دلیل کارشان بر روی مدل هایی که به دولت ها و بانک های مرکزی کمک کرده تا شوک های اقتصادی، مانند بحران های انرژی و تورم را مدیریت کنند، بردند.

آکادمی سلطنتی علوم سوئد برندگان را در استکهلم اعلام کرد و خاطرنشان کرد که کار آنها پایه‌های نظری را برای درک بهتر نحوه تصمیم‌گیری مصرف‌کنندگان در مورد پس‌انداز یا خرج کردن ایجاد کرده است، بینش‌هایی که تثبیت اقتصادها را پس از نوسانات برای سیاست‌گذاران در سراسر جهان آسان‌تر می‌کند.

کمیته نوبل در مقاله‌ای در توضیح کار اقتصاددانان نوشت: «تحقیقات برندگان این جایزه مدیریت بحران‌های کلان اقتصادی را بسیار مؤثرتر از قبل ممکن کرده است». در طول همه‌گیری و بحران‌های انرژی سال‌های اخیر بسیار مفید بوده است.»

هال وابسته به دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا و وودفورد با دانشگاه کلمبیا در نیویورک است.

وودفورد از نیویورک تلفنی با کمیته صحبت کرد: "این یک افتخار فوق العاده است. این یک شگفتی است."

Duo فرضیات اقتصادی قبلی را باطل کرد

برای دهه‌ها، دولت‌ها با پیروی از نسخه‌های اقتصاددان بریتانیایی جان مینارد کینز در دوران رکود به شوک‌های اقتصادی پاسخ دادند: با کاهش نرخ بهره و مالیات و افزایش مخارج دولت در اقتصاد مداخله کنید، در نتیجه مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها را تشویق به خرج کردن و سرمایه‌گذاری و کمک به شروع مجدد رشد کنید.

تیمو بوپارت از کمیته اقتصاد نوبل می‌گوید: «این دستور کینزی است و به خوبی کار می‌کرد - تا زمانی که نشد.

سیاستگذاران فکر می‌کردند مدیریت اقتصادی شامل مبادلات ساده است - برای مثال، بیکاری در زمان تورم بالا پایین می‌ماند و با کاهش تورم افزایش می‌یابد. اما «رکود تورمی» در دهه 1970 - زمانی که اقتصاد جهانی همزمان تورم بالا و بیکاری بالا را تجربه کرد - ثابت کرد که فرمول ساده‌سازی شده است.

برخی از اقتصاددانان استدلال کردند که تلاش های دولت برای مداخله در اقتصاد محکوم به شکست است. اما هال و وودفورد، در مشارکت‌های جداگانه‌ای، به بهبود مدل کینزی پرداختند تا نحوه تصمیم‌گیری مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها در مورد سرمایه‌گذاری و هزینه کردن را در نظر بگیرند.

کمیته نوبل نوشت: «نتایج اقتصادی نتیجه میلیون‌ها تصمیمی است که در سطح خرد توسط خانوارها و مشاغل گرفته شده است.» تحقیقات هال و وودفورد «با استفاده از مدل‌های مبتنی بر این رویکرد، به جای مطالعه صرفا اقتصاد از منظری کلان، مانند یک دید پرنده، یک تغییر پارادایم در سیاست تثبیت ایجاد کرد».

هال انتخاب های مصرف کننده را مورد مطالعه قرار داد

هال روشی را مورد مطالعه قرار داد که تصمیمات مصرف کنندگان در مورد اینکه آیا و چه مقدار خرج کنند بستگی به انتظار آنها از درآمد آینده آنها دارد.

کمیته نوشت: "اگر آنها خوش بین باشند، بیشتر از زمانی که بدبین باشند، مصرف خواهند کرد." اما انتظارات مصرف کنندگان می تواند به طور غیرمنتظره ای با ورود اطلاعات جدید در مورد اقتصاد تغییر کند. هال دریافت که پیش بینی هزینه های مصرف کننده در آینده عملا غیرممکن است.

اولیویه بلانچارد، اقتصاددان ارشد صندوق بین‌المللی پول در طول بحران مالی 2008، از طریق ایمیل گفت: این ایده که مصرف عمدتا غیرقابل پیش‌بینی است «خبر خوبی برای پیش‌بینی‌کنندگان یا سیاست‌گذاران نیست». اما این اخباری است که آنها باید در اندیشیدن به تأثیرات سیاست در نظر بگیرند.»

هال همچنین این ایده را بررسی کرد که برخی از خانوارها از نظر مالی آنقدر در تنگنا هستند که نمی توانند در واکنش به تغییرات اقتصادی وام بگیرند یا پس انداز کنند. در مقاله ای در سال 1982 با فردریک میشکین، اقتصاددان، هال دریافت که حدود 80 درصد از خانوارها بر اساس انتظارات خود برای آینده تصمیمات مخارج خود را اتخاذ می کنند «در حالی که بقیه دست به دهان زندگی می کنند».

ایوان ورنینگ، اقتصاددان موسسه فناوری ماساچوست، در ایمیلی گفت: «جایزه برای تحقیقاتی است که درک ما از اقتصاد کلان را از پایین به بالا، از خانواده‌ها و شرکت‌هایی که در طول زمان تصمیم می‌گیرند، در حالی که به آینده نگاه می‌کنند، پیش می‌برد».

وودفورد چگونگی تصمیم گیری کسب و کارها را تحلیل کرد

تحقیقات وودفورد نشان داد که کسب‌وکارها بر اساس اینکه فکر می‌کنند نرخ بهره در آینده به کجا خواهد رفت، در مورد قیمت‌ها تصمیم می‌گیرند.

کمیته نوبل نوشت: «اگر کسب‌وکار معتقد است که قیمت‌های رقبا و هزینه‌های خود افزایش می‌یابد، بهتر است قیمتی بالاتر از آنچه که برعکس انتظار می‌رود تعیین کند». بنابراین تصمیمات کسب و کارها نیز بر اساس انتظارات آنها تنظیم می شود.

بنابراین، بانک‌های مرکزی مانند فدرال رزرو ایالات متحده، که نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت را تعیین می‌کنند، باید «ارتباطات شفاف و معتبری درباره نحوه استدلال و برنامه‌ریزی‌شان برای انجام دادن» ارائه دهند. بانک‌های مرکزی با تلاش بیشتر برای توضیح آنچه انجام می‌دهند به این بینش پاسخ داده‌اند.

رئیس جدید فدرال رزرو، کوین وارش، گفته است که روند به سمت چنین "راهنمایی رو به جلو" بیش از حد پیش رفته است. او در تلاش است تا میزان صحبت های بانک مرکزی ایالات متحده در مورد تفکر و مقاصد خود را کاهش دهد.

تحقیقات وودفورد همچنین راهنمایی‌هایی را در مورد نحوه واکنش بانک‌های مرکزی به شوک‌های قیمت انرژی - مانند شوک‌های پس از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در فوریه - ارائه کرد که می‌تواند هم تورم را تغذیه کند و هم بیکاری را افزایش دهد.

کمیته نوبل نوشت: «برخلاف مدل‌های سنتی کینزی، مدل وودفورد برای جلوگیری از تورم کنترل‌نشده، اقدامی خنک‌کننده مانند افزایش نرخ بهره را توصیه می‌کند». بینش او این امکان را فراهم کرده است که به شوک های عرضه اخیر به طور موثرتری نسبت به بحران های نفتی دهه 1970 واکنش نشان دهیم.

وودفورد در طول تماس تلفنی که در یک کنفرانس خبری پخش شد، گفت که کار او بر "درک افرادی که در بازار هستند و تصمیم گیری در مورد هزینه کردن" تاکید کرده است.

جایزه اقتصاد آخرین اعلامیه نوبل امسال است

جایزه اقتصاد به طور رسمی به عنوان جایزه بانک سوئد در علوم اقتصادی به یاد آلفرد نوبل شناخته می شود. بانک مرکزی آن را در سال 1968 به عنوان یادبود نوبل، تاجر و شیمیدان سوئدی قرن نوزدهمی که دینامیت را اختراع کرد و پنج جایزه نوبل را تأسیس کرد، تأسیس کرد.

متخصصان نوبل تاکید می کنند که جایزه اقتصاد از نظر فنی یک جایزه نوبل نیست، اما همیشه همراه با سایرین در 10 دسامبر، سالگرد مرگ نوبل در سال 1896 اهدا می شود.

جوایز نوبل هفته گذشته در رشته های پزشکی، فیزیک، شیمی، ادبیات و صلح اعلام شد.

جایزه روز دوشنبه دومین برنده نوبل برای یک استاد دانشگاه استنفورد در سال جاری بود. دکتر کارل دیسروت جایزه پزشکی را با پیتر هگمن و گئورگ ناگل به خاطر کارشان که منجر به ابزاری شد که از نور برای کمک به کشف نحوه عملکرد مغز استفاده می‌کرد، به اشتراک گذاشت.

مبلغ جایزه امسال 12 میلیون کرون سوئد (حدود 1.2 میلیون دلار) است، چه برای یک فرد، گروه کوچک برندگان یا سازمان.

___

دازیو از برلین گزارش داد و وایزمن از واشنگتن گزارش داد. وایات گرانتام فیلیپس، نویسنده آسوشیتدپرس در شیکاگو در این گزارش مشارکت داشت.

___

جوایز نوبل AP: https://apnews.com/hub/nobel-prizes

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد