نوروپروتئین ها ابزار بالقوه تشخیصی برای کره های مریض هستند

توسط تریسی پیک، دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

محققان دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی دریافته اند که غلظت سرمی پروتئین های عصبی و نورواستروئیدها با سندرم ناسازگاری نوزادان (NMS) در کره های تازه متولد شده مرتبط است. این کار می تواند به ابزارهای تشخیصی بهتر و درمان های بالقوه منجر شود.

کاتارزینا دمبک، دانشیار علوم بالینی در ایالت NC و نویسنده مسئول تحقیق منتشر شده در مجله دامپزشکی داخلی می‌گوید: «سندرم ناسازگاری نوزاد یک بیماری بسیار پیچیده در کره‌های نوزاد است. کره‌های مبتلا به NMS معمولا در هنگام تولد یا در 24 تا 48 ساعت اول پس از تولد علائم عصبی ایجاد می‌کنند. وقتی آسیب مغزی را از کره‌خواری رد کنید، بسیاری از کره‌های مبتلا به NMS می‌توانند بهبود یابند. اما مکانیسم پشت این بیماری به طور کامل شناخته نشده است.

در حالی که علائم بالینی NMS متفاوت است، شایع ترین آن فقدان یک رفلکس پرستاری طبیعی است. در موارد شدیدتر، کره کره ها می توانند تشنج کرده و به کما بروند. درمان عمدتا شامل استفاده از یک لوله تغذیه یا آموزش به کره‌ها نوشیدن از سطل تا زمانی که بتوان آنها را از شیر گرفت، همراه با مراقبت‌های حمایتی برای موارد شدیدتر است.

تیم دمبک به طور خاص به سه پروتئین عصبی علاقه مند بود که دو مورد از آنها توسط آستروسیت ها یا سلول های مغزی که از سیستم عصبی پشتیبانی می کنند تولید می شوند. پروتئین‌های عصبی - فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF)، پروتئین اسیدی فیبریلاری گلیال (GFAP) و پروتئین آستروسیتی S100B- برای تشخیص چندین بیماری عصبی مانند بیماری پارکینسون و انسفالوپاتی نوزادان در افراد استفاده می‌شوند، اما علائمی در کره‌های کره‌ای با عصب بررسی نشده است.

این تیم سرم خون و پلاسمای 14 کره سالم و 58 کره اسب بستری را اندازه گیری کردند. از کره های بستری شده در بیمارستان، 19 کره NMS داشتند، در حالی که بقیه دارای بیماری های مختلفی مانند سپسیس یا اسهال بودند. سرم خون در بدو بستری و مجددا در روزهای 1 و 2 بستری اندازه گیری شد.

علاوه بر نورپروتئین‌ها، این تیم سطوح سه پرگنان یا نوروستروئیدی را که در مغز تولید می‌شوند و می‌توانند بر عملکرد نورون‌ها تأثیر بگذارند، اندازه‌گیری کردند. این نورواستروئیدها متابولیت های پروژسترون، هورمون بارداری هستند و در سطوح بالایی در مغز کره های طبیعی و کره های دارای NMS شناسایی شده اند.

دمبک می‌گوید: «تفاوت این است که در حالی که کره‌های طبیعی سالم دارای غلظت بالایی از استروئیدهای مشتق از پروژسترون هستند، اما سطح آن به سرعت کاهش می‌یابد. "در عرض 24 تا 48 ساعت، آنها غیر قابل اندازه گیری هستند. با این حال، کره های با علائم عصبی این غلظت بالا را برای روزها حفظ می کنند. ما سطوح پرگنان را علاوه بر پروتئین ها برای تایید NMS در کره ها اندازه گیری کردیم."

محققان دریافتند که سطح پرگنان در کره‌های دارای NMS در مقایسه با کره‌های سالم و بیمار بالا باقی مانده است. در بین پروتئین‌های عصبی، غلظت BDNF طی روز اول بستری در کره‌های با NMS کاهش یافت. S100B در کره‌های سپتیک با NMS بیشتر از کره‌های سپتیک بدون NMS بود و غلظت GFAP در کره‌های مبتلا به NMS و سایر بیماری‌ها کمتر از کره‌های سالم بود.

دمبک می‌گوید: «من فکر می‌کنم یافته اصلی در اینجا این است که پرگنان‌ها و این نورپروتئین‌ها - به ویژه BDNF و S100B - می‌توانند به عنوان نشانگرهای زیستی نه تنها NMS، بلکه نارس بودن و سپسیس نیز عمل کنند. تحقیقات بیشتر برای ایجاد کاربردهای عملی برای S100B و BDNF در تنظیمات بالینی و درک کامل پویایی این نشانگرهای زیستی ضروری است.

Javier Perez Quesada و همکاران، نشانگرهای زیستی آسیب مغزی در کره‌های با سندرم ناسازگاری نوزاد، مجله دامپزشکی داخلی (2026). DOI: 10.1093/jvimsj/aalag228

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →