نوزادان ممکن است در بدو تولد هوشیار باشند «تا به آنها کمک کند واقعا زمین بخورند»

تصور کنید که یک دانشمند شما را در دستگاهی می نشاند که می تواند تغییرات در فعالیت مغز شما را تشخیص دهد و سپس چرخه ای از صداها را پخش می کند. بارها و بارها سه صدای کم و به دنبال آن صدای بلند می شنوید. سپس چیز متفاوتی می شنوید: چهار صدای کم پشت سر هم.

دانشمند لازم نیست از شما بپرسد که آیا از این تغییر آگاه بوده اید یا خیر. این به این دلیل است که مغز ما معمولا به صدای عجیب و غریب با یک ضربه کوتاه و متمایز پاسخ می دهد.

معلوم می‌شود که آن نقطه به طرز شگفت‌آوری یک نشانگر قابل اعتماد برای آگاهی است - آن وضعیت پیچیده و مرموز آگاهی از افکار خود و وجود خود در جهان، که ممکن است تا حدی در حیوانات دیگر نیز وجود داشته باشد. افرادی که در کما هستند با شنیدن صداهای عجیب و غریب، این بلیپ را تولید نمی کنند. همچنین افرادی که در خواب هستند.

حال تصور کنید که والدین یک نوزاد نوزاد خود را برای همان آزمایش به همان آزمایشگاه بیاورند.

زنگ ها پخش می شوند. آیا بلیپ وجود خواهد داشت؟

آیا آن نوزاد غرغر و غرغر هوشیار است؟

به عنوان انسان، آنها بالقوه آگاه هستند. ما آنقدر می دانیم اما در حال حاضر، با مغزهای نیمه توسعه یافته و محدودیت های شناختی خود - آنها هنوز نمی توانند صحبت کنند، چشمان خود را متمرکز کنند، به دستورالعمل ها پاسخ دهند - به نظر نمی رسد که آنها هوشیار باشند، حداقل نه مانند بزرگسالان.

در واقع، یک بحث علمی فعال در مورد اینکه آیا نوزادان تازه متولد شده هوشیاری دارند یا خیر وجود دارد. حل آن می‌تواند به حل یکی از سرسخت‌ترین رازهای علم کمک کند: آگاهی چیست، چگونه پدیدار می‌شود و چگونه می‌توانیم بدانیم موجود دیگری آن را دارد؟

مطالعه نشان می دهد که نوزادان می توانند اشیاء را در دو ماهگی بهتر از آنچه قبلا شناخته شده بود طبقه بندی کنند

از هر محققی که آگاهی را مطالعه می کند، بپرسید، و احتمالا تعریفی تقریبی اما مفید دارند. دکتر توپون آستین، متخصص نوزادان در دانشگاه کمبریج، می‌گوید: «آگاهی فرآیندی است از پذیرش دنیای بیرون و آمیختن آن با دنیای درونی خود، برای ایجاد این احساس که چه کسی هستیم و کجا هستیم».

اما آستین به خوبی می‌داند که این تعریف به نحوه انجام آن فرآیند، جایی که در مغز آگاهی از فعالیت نورون‌ها سرچشمه می‌گیرد یا اینکه چگونه سمفونی سیگنال‌های آن‌ها احساس خودمان بودن در جهان را ایجاد می‌کند، صحبت نمی‌کند.

دانشمندان نظریه های مفصل زیادی را برای پاسخ به این سؤالات ایجاد کرده اند. اما توافق کمی وجود دارد که درست باشد، بدون هیچ راه حلی. جوئل فرولیش، عصب‌شناس شناختی در دانشگاه توبینگن در آلمان، می‌گوید: «هیچ اتفاق نظری وجود ندارد که همه ما در مورد آن موافق باشیم.

خطرات فقط در سال های اخیر رشد کرده است. برای مثال، محققان میلیون‌ها سلول مغزی انسان را در موش‌ها کاشته‌اند، که این گمانه‌زنی را برانگیخت که این کار ممکن است روزی به موش‌ها هوشیاری بدهد. فیلسوفان و الهی‌دانان در مورد اینکه آیا هوش مصنوعی آگاه می‌شود یا خیر و چگونه می‌توانیم با اطمینان بدانیم فکر می‌کنند.

در میان تمام عدم قطعیت ها، یک واقعیت وجود دارد که همه می توانند با آن موافق باشند.

در زندگی هر یک از ما، زمانی وجود داشت که مغز ما هنوز برای پشتیبانی از هوشیاری بسیار ابتدایی بود، و زمانی بود که تغییر کرد. آستین گفت، حتی اگر نتوانیم بگوییم چه زمانی نوزادان هوشیار می شوند، "یک چیزی که می توانیم از آن مطمئن باشیم این است که آنها هوشیار می شوند."

در سال‌های اخیر، آستین و سایر محققان این انتقال را به صفر رسانده‌اند. آنها در حال استفاده از انواع جدیدی از فناوری اسکن مغزی برای مطالعه مغز نوزادان هستند که قبلا هرگز انجام نشده بود، و نه تنها آزمایش‌های بلیپ را به نوزادان می‌دهند، بلکه حتی آنچه را که نوزادان قبل از تولد تجربه می‌کنند، بررسی می‌کنند. با تعیین زمان شکوفا شدن کامل هوشیاری، شاید آنها بتوانند درک ما را از نحوه عملکرد و عملکرد آن در همه ما ارتقا دهند. فرولیش گفت: "من واقعا آن را به عنوان یک منطقه مرزی در علم آگاهی می بینم."

مطالعات دیگر نشانه‌هایی را نشان می‌دهند که نوزادان مدت‌ها قبل از اینکه بتوانند صحبت کنند، می‌توانند به طرز شگفت‌آوری پیچیده فکر کنند. آنها می توانند تشخیص دهند که یک صورت بیش از مجموع اجزای آن است. آنها می توانند اشکال ساده ریاضی را در ذهن خود اجرا کنند. یافته هایی مانند این دانشمندان را به این فکر انداخت که شاید آگاهی زودتر از آنچه قبلا تصور می شد پدیدار شود.

برای کشف این امکان، محققان برخی از روش‌هایی را که برای سنجش هوشیاری در بزرگسالان استفاده می‌شود، مانند پخش صداهای عجیب و غریب به عاریت گرفته‌اند. در آزمایشی در آلمان، دانشمندان نوزادان را در گهواره مخصوصی قرار دادند که دارای حسگرهایی بود که می‌توانست نوسانات مغناطیسی کوچک را تشخیص دهد، سپس به نوزادان هدفون مجهز کردند. هنگامی که محققان ترکیبی از صداهای کم و بلند را بازی کردند، مغز نوزادان در پاسخ به آن، ضربات متمایزی تولید کرد.

Claudia Passos-Ferreira، فیلسوف دانشگاه نیویورک، می گوید: «این نشان می دهد که مغز نوزاد در حال حاضر بسیار نزدیک به آنچه در مغز یک بزرگسال می یابیم، عمل می کند.

اما پاسوس-فریرا و سایر محققان این یافته را قطعی نمی دانند. برخی از آزمایش‌ها نتوانستند نشانگرهای دیگری از هوشیاری را در نوزادان پیدا کنند، بنابراین محققان آزمایش‌های مختلفی را انجام می‌دهند. Frohlich گفت: "اگر ما نشانگرهای زیادی را مشاهده کنیم که همزمان ظاهر می شوند، به شدت نشان می دهد که این زمانی است که آگاهی شروع می شود."

برخی از امیدوارکننده‌ترین نتایج اخیر از تلاش بزرگی در لندن به نام توسعه پروژه کانکتوم حاصل شده است. برای انجام آن، دانشمندان مجبور شدند یک دستگاه تصویربرداری تشدید مغناطیسی کاربردی را اصلاح کنند. به طور معمول، افراد بالغ روی میزی دراز می کشند که به داخل یک استوانه بزرگ می چرخد. در عوض، مهندسان یک گهواره کوچک با یک کلاهک پلاستیکی در یک انتها ساختند تا فعالیت در مغز نوزاد را تشخیص دهد.

آیا علم قادر به توضیح آگاهی خواهد بود؟

تیم پروژه اسکن مغزی صدها نوزاد از جمله نوزادان تازه متولد شده را انجام داد. آنها نقشه هایی از مغز نوزاد ترسیم کردند و فعالیت الکتریکی را که به طور خود به خود در طول اسکن های 15 دقیقه ای ایجاد می شد، ثبت کردند.

لورینا ناچی، عصب شناس در کالج ترینیتی دوبلین، و همکارانش مشغول تجزیه و تحلیل آن ضبط شده اند. یکی از مشخصه های هوشیاری در بزرگسالان نحوه فعال شدن بخش های مختلف مغز به صورت هماهنگ است. این اتصالات می توانند زمانی که بزرگسالان در خواب هستند یا تحت بیهوشی هستند تبخیر شوند.

در مطالعات اخیر، تیم Naci کشف کرده است که مناطقی از مغز نوزاد با هم در شبکه‌هایی فعال می‌شوند که شبیه شبکه‌های بزرگسالان بیدار هستند و نشانگر اولیه دیگری از هوشیاری را ارائه می‌دهند.

همانطور که نشانگرهای بیشتری از هوشیاری در نوزادان پیدا می شود، دانشمندان شروع به تعجب کرده اند که قبل از تولد در مغز جنین چه اتفاقی می افتد.

ناچی و همکارانش دریافته‌اند که برخی از نوزادان نارس نیز شبکه‌هایی از مناطق فعال مغز را نشان می‌دهند که به تجربیات آگاهانه اشاره می‌کنند. Frohlich و همکارش در حال مطالعه روی جنین‌هایی هستند که هنوز در رحم هستند و از داوطلبان باردار می‌خواهند شکم خود را به دستگاهی تکیه دهند که می‌تواند میدان‌های مغناطیسی ضعیف تولید شده توسط مغز جنین را تشخیص دهد.

در حال حاضر، هوشیاری قبل از تولد یک معمای بزرگتر از هوشیاری در نوزادان است. دانشمندان به طور کلی موافق هستند که هوشیاری نمی تواند قبل از اینکه مغز جنین به اندازه کافی بالغ شود تا سیگنال های حواس را دریافت کند و سپس آنها را در یک تجربه واحد ادغام کند، ظاهر شود. قبل از حدود 26 هفته بارداری، این ارتباطات عصبی وجود ندارند.

دانشمندان فقط می توانند حدس بزنند که این ارتباطات چقدر زود پس از آن ایجاد می شود.

دانشمندان امیدوارند با ترسیم نقشه تولد آگاهی، درک بهتری از چگونگی تکامل آن در انسان در وهله اول به دست آورند. برای کودکان و بزرگسالان، آگاهی برای برقراری ارتباط از طریق زبان، و برای انجام اشکال پیچیده تفکر حیاتی است. اما اگر معلوم شود که نوزادان در بدو تولد هوشیار هستند و مدت‌ها قبل از اینکه بتوانند صحبت کنند یا برای آینده برنامه‌ریزی کنند، باید اهداف دیگری را دنبال کند.

ناچی گفت، شاید هوشیاری به نوزادان این امکان را می دهد که به محض ورود به جهان، شروع به درک جهان کنند، "تا به آنها کمک کند تا به محض تولد از نظر یادگیری و رشد، واقعا به زمین بخورند."

اما، او افزود، درک هوشیاری در نوزادان ممکن است نیاز به تغییر در نحوه تفکر ما نسبت به آگاهی به طور کلی داشته باشد. ناچی و همکارانش با شمارش تمام راه‌هایی که نواحی مغز نوزاد با یکدیگر از ثانیه به ثانیه تعامل دارند، دریافتند که مغز نوزاد در واقع پیچیدگی بیشتری نسبت به مغز بزرگسالان بیدار از خود نشان می‌دهد.

ما تمایل داریم به آگاهی در امتداد یک خط واحد فکر کنیم، در یک شیب از ناخودآگاه به هشیاری کامل. این جاده ای است که هر روز در حالی که بیدار می شویم و می خوابیم طی می کنیم. اما اگر آگاهی ابعاد بیشتری داشته باشد، راه های بیشتری برای وجود داشته باشد، چه؟

ناچی حدس می‌زند که نوزادان ممکن است در بدو تولد هوشیار باشند، اما به شیوه‌ای که شاید بیشتر به روی دنیا باز باشد.

او گفت: "ایده این است که آنها این ظرفیت را دارند که محیط را به روش های بسیار غنی تر و متنوع تر درک کنند." آنها می توانند تجربه بسیار متفاوتی نسبت به ما به عنوان بزرگسال داشته باشند. - این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز ظاهر شد