نگرانی های ایمنی و حفظ حریم خصوصی مربوط به ذخیره گواهینامه رانندگی در یک کیف پول دیجیتال

آنها می توانند اطلاعات کمتری را نسبت به یک کارت فیزیکی نشان دهند، اما حفاظت از حریم خصوصی لزوما پس از اشتراک گذاری داده های شما، دنبال نمی شود.

قرار دادن گواهینامه رانندگی در یک کیف پول دیجیتال به معنای ذخیره تصویر کارت پلاستیکی در گوشی شما نیست. گواهینامه رانندگی تلفن همراه مبتنی بر استاندارد، یا mDL، حاوی اطلاعات امضا شده دیجیتالی است که به خواننده سازگار اجازه می‌دهد تأیید کند که از مرجع صادرکننده دریافت شده است.

این طراحی می‌تواند برخی از تعاملات را خصوصی‌تر از نشان دادن کارت فیزیکی کند، در حالی که از دسترسی به شناسه با ویژگی‌های امنیتی تلفن شما نیز محافظت می‌کند. اما انتقال هویت بر روی یک دستگاه هوشمند مجموعه سوالات متفاوتی را در مورد ردیابی، حفظ داده ها و اینکه در صورت در دسترس نبودن تلفن چه اتفاقی می افتد، ایجاد می کند.

تحویل دادن گواهینامه رانندگی فیزیکی، تمام موارد چاپ شده روی آن را در معرض دید شخصی که آن را بررسی می کند، می شود. برای مثال، اگر شخصی فقط باید تأیید کند که شما بالای 21 سال دارید، ممکن است تاریخ دقیق تولد، آدرس خانه و شماره مجوز شما را نیز ببیند. mDL می تواند انتخابی تر باشد. این استاندارد از عبارات سنی گسترده مانند اینکه آیا فردی بالای 21 سال است پشتیبانی می کند، و به تأیید کننده سازگار اجازه می دهد تا به جای دیدن تاریخ کامل تولد شخص، آن پاسخ را درخواست کند.

اپل و گوگل نیز حفاظت های خود را اضافه می کنند. اپل می‌گوید می‌توانید اطلاعات درخواستی را قبل از اشتراک‌گذاری بررسی کنید، و ارائه حضوری نیاز به احراز هویت با Face ID، Touch ID یا یک روش دسترسی قابل اجرا دارد. اطلاعات گواهینامه رانندگی و شناسه رمزگذاری شده است و نیازی نیست گوشی خود را به تأیید کننده تحویل دهید یا قفل آن را باز کنید.

گوگل می‌گوید گواهی‌نامه‌های رانندگی ایالات متحده و شناسه‌های ایالتی آن به‌جای حساب Google شما، به‌صورت محلی در تلفن رمزگذاری شده و ذخیره می‌شوند. Google Wallet همچنین اطلاعات درخواستی را قبل از اشتراک‌گذاری نشان می‌دهد و از شما می‌خواهد که احراز هویت کنید.

این کنترل‌ها مجوز دیجیتال را به‌طور خودکار امن‌تر از مجوز فیزیکی نمی‌سازند، اما می‌توانند کنترل بیشتری بر آنچه که فاش می‌کنید به شما بدهند.

استاندارد ISO/IEC 18013-5 2021 از دو روش برای ارائه مجوز دیجیتال پشتیبانی می کند. با بازیابی دستگاه، اطلاعات مستقیما از تلفن شما به خواننده ارسال می شود. با بازیابی سرور، خواننده اطلاعات را از مرجعی که مجوز را صادر کرده است، دریافت می کند. طرفداران حریم خصوصی به روش دوم اعتراض دارند زیرا صادرکننده به طور بالقوه می تواند زمان یا مکان استفاده از شناسه را بیاموزد.

مرکز دموکراسی و فناوری این مشکل را "خانه تلفن" می نامد و استدلال می کند که شناسه دیجیتالی نباید بتواند هر استفاده ای را به آژانس صادر کننده گزارش دهد. این بدان معنا نیست که Apple Wallet یا Google Wallet به این شکل کار می کنند. نگرانی این است که در صورت استفاده از آن، بازیابی سرور چه اجازه ای می دهد.

اخیرا یک تغییر مهم نیز رخ داده است. انجمن آمریکایی مدیران وسایل نقلیه موتوری (AAMVA)، که دستورالعمل‌های اجرایی را برای آژانس‌های وسایل نقلیه موتوری در سراسر آمریکای شمالی تنظیم می‌کند، بازیابی سرور را در سال 2025 ممنوع کرد. دستورالعمل‌های اجرایی فعلی گواهینامه رانندگی سیار آن که در ژوئیه 2026 منتشر شد، همچنان این ممنوعیت را ادامه می‌دهد. هر چند که هر سیستم شناسه دیجیتال غیرقابل ردیابی نیست. حفظ حریم خصوصی همچنان به استاندارد، قوانین منطقه ای و طراحی کیف پول بستگی دارد.

کنترل آنچه که از گوشی شما خارج می شود تنها بخشی از سوال حریم خصوصی است. هنگامی که یک سازمان اطلاعاتی را از شناسه شما دریافت می کند، کیف پول دیجیتال لزوما نمی تواند کنترل کند که آن شرکت با آن چه می کند.

این باعث می شود که حفظ داده ها به بخش مهمی از معامله تبدیل شود. قبل از تأیید اشتراک، Apple Wallet به شما می‌گوید چه اطلاعاتی درخواست می‌شود و در صورت لزوم، آیا درخواست‌کننده قصد دارد آن‌ها را حفظ کند یا خیر. Google Wallet همچنین به درخواست کننده اجازه می دهد قبل از تأیید درخواست، اطلاعات خاصی را حفظ کند یا خیر.

حمایت های قانونی نیز می تواند بسته به مکان متفاوت باشد. قانون شناسه دیجیتال نیوجرسی شامل پادمان های حریم خصوصی خاصی است: یک سازمان نمی تواند از کسی بخواهد که دستگاه خود را هنگام ارائه یک شناسه دیجیتال تحویل دهد، و ارائه آن به منزله رضایت برای جستجوی اطلاعات دیگر در تلفن نیست.

نگرانی گسترده تری در مورد جایی که ممکن است در نهایت شناسایی دیجیتال درخواست شود وجود دارد. اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا (ACLU) استدلال می‌کند که دسترسی آسان‌تر به شناسه‌های دیجیتالی تحت حمایت دولت می‌تواند خدمات آنلاین بیشتری را برای درخواست بررسی هویت یا سن در شرایطی که افراد در حال حاضر می‌توانند ناشناس مرور کنند، تشویق کند. این بحثی است در مورد اینکه چگونه می‌توان از زیرساخت در حین رشد استفاده کرد، نه شواهدی مبنی بر اینکه مجوزهای دیجیتال فعلی فعالیت وب افراد را ردیابی می‌کنند.

این بحث با گسترش شناسه دیجیتالی کیف پول و ویژگی‌های تأیید سن در بخش‌هایی از اتحادیه اروپا، از جمله راه‌هایی برای تأیید سن افراد بدون اشتراک‌گذاری نام، آدرس یا تاریخ تولد کامل، بیشتر می‌شود.

گم کردن گوشی حاوی گواهینامه رانندگی دیجیتالی شما کاملا مشابه انداختن کارت فیزیکی نیست. کسی که مجوز پلاستیکی پیدا می کند می تواند بلافاصله همه چیزهایی را که روی آن چاپ شده است بخواند. Apple Wallet برای افزودن یک شناسه دیجیتال از شما می‌خواهد که امنیت بیومتریک روی دستگاه خود داشته باشید و قبل از مشاهده اطلاعات باید این موضوع را تأیید کنید. Google Wallet از شما می‌خواهد که محافظ قفل صفحه داشته باشید و از شما می‌خواهد قبل از اشتراک‌گذاری جزئیات شناسه، آن را احراز هویت کنید. بنابراین، تا زمانی که پین ​​شما قوی باشد، شخصی که گوشی شما را پیدا کند نمی تواند به اطلاعات شناسه شما دسترسی داشته باشد.

اگر نمی توانید گوشی خود را بازیابی کنید، گزینه های راه دور وجود دارد. کاربران اپل می توانند یک دستگاه گم شده را از طریق Find My پاک کنند، که کارت های Wallet و مجوزهای آن، از جمله گواهینامه رانندگی یا شناسه را حذف می کند. برای اندروید، می‌توانید از راه دور گواهینامه رانندگی یا شناسه دولتی را از طریق حساب Google خود حذف کنید. راهنمای ما برای غیرفعال کردن کیف پول دیجیتال شما پس از گم شدن تلفن، مراحل اصلی را برای iPhone و Android پوشش می دهد.

یک تلفن مرده، آسیب دیده یا پشتیبانی نشده مشکل ساده تری ایجاد می کند: ممکن است اصلا نتوانید اعتبار دیجیتال را ارائه دهید. در حال حاضر، گواهینامه رانندگی دیجیتال به بهترین وجه به عنوان یک همراه کارت فیزیکی تلقی می شود، نه یک جایگزین. می‌تواند مواردی را که فاش می‌کنید محدود کند و با احراز هویت دستگاه از دسترسی محافظت کند، اما زمانی که اطلاعات از کیف پول خارج می‌شوند، شیوه‌های نگهداری گیرنده و قوانین حاکم بر آن‌ها به همان اندازه اهمیت دارند.