«نیاز به طرح B»: یمنی‌ها در عدن با سقوط موشک‌ها برای جنگی دیگر آماده می‌شوند

برای محمد عبدالملک، انفجارهای قدرتمندی که طی ماه گذشته بارها بر شهر عدن در جنوب یمن رخ داده است، هشداری شوم برای روزهای تاریک پیش رو است.

حوثی‌های یمن مدعی حمله به چندین مکان در عدن، از جمله فرودگاه بین‌المللی، اردوگاه‌های نظامی، بندر شهر و کاخ ریاست‌جمهوری - که به عنوان پایگاهی برای دولت یمن عمل می‌کند، شده‌اند.

عبدالملک از ترس اینکه شهر بار دیگر به خشونت گسترده سقوط کند، اقدامات احتیاطی را آغاز کرده است. او غذا انباشته کرده و ماشینش را برای یک سفر طولانی در صورت نیاز به رفتن آماده کرده است.

عبدالمالک به الجزیره گفت: «من در مورد خودم و دوستان نزدیکم به شما می گویم: ما شروع به خرید و ذخیره مواد اولیه مانند شکر و سایر مواد اولیه کرده ایم.

اگر وضعیت امنیتی بیشتر بدتر شود و نهادهای دولتی سقوط کنند، برنامه B او این است که با خانواده اش از عدن فرار کند و به شبوه، در شمال شرقی، یا حضرموت، در شرق پناه ببرد.

او گفت: "ما یک مسیر خروجی از شهر را ترسیم کرده‌ایم. ماشینم را آماده کردم، آن را بررسی کردم و سوخت اضطراری را کنار گذاشتم. آماده هستم خانواده‌ام را جمع کنم و در یک لحظه بیرون بروم."

پس از چهار سال آرامش نسبی، جنگ یمن در ماه‌های اخیر، به‌ویژه از اوایل سپتامبر، زمانی که حوثی‌ها حملات گسترده‌ای را برای تصرف مناطق تحت کنترل دولت در غرب کشور از نیروهای مقاومت ملی (NRF) مورد حمایت عربستان سعودی آغاز کردند، دوباره شعله‌ور شده است.

در عرض یک هفته، گروه مسلح مورد حمایت ایران - که به عربی حامیان خدا انصار الله نیز معروف است- مناطقی در استان حدیده و تعز، از جمله شهر بندری موکا، دژ مستحکم NRF، و تنگه استراتژیک باب المندب را تصرف کردند.

حمله متقابل دولتی که در اوایل اکتبر آغاز شد، دستاوردهای محدودی در امتداد سواحل دریای سرخ داشته است، اما همزمان حوثی‌ها محاصره تعز، سومین شهر بزرگ یمن را پس از تصرف جاده‌ای حیاتی که آن را به عدن متصل می‌کند، تشدید کرده‌اند.

عدن با وجود درگیری‌های شدید در جاهای دیگر نسبتا آرام باقی مانده بود و به پناهگاه هزاران نفری تبدیل شده بود که به دلیل درگیری آواره شده بودند.

موج حملات موشکی و پهپادی حوثی ها در این ماه این آرامش را بر هم زد و این نگرانی را ایجاد کرد که حوثی ها ممکن است به دنبال تصرف عدن باشند.

گزارش‌های دوستانی که از تعز گریخته‌اند، جایی که جنگ و محاصره باعث افزایش قیمت‌ها و اختلال در عرضه شده است، نگرانی‌های او را در مورد اتفاقاتی که ممکن است برای شهرش بیفتد عمیق‌تر کرده است.

او گفت: "قیمت ها در تعز در حال حاضر دو برابر شده است، و همین امر می تواند به راحتی در عدن اتفاق بیفتد. اگر بندر [عدن] زده شود، قیمت ها سر به فلک می کشد."

او افزود: «در محل کار، من و همکارانم در مورد اینکه چه چیزی باید بخریم، چه مواد غذایی باید ذخیره کنیم، برنامه اضطراری ما چیست و اگر مجبور به ترک شویم به کجا خواهیم رفت، صحبت می کنیم.

عبدالمالک توضیح داد که چگونه حملات حوثی ها زندگی روزمره را در عدن مختل کرده است و برخی از خانواده ها رفت و آمد خود را محدود کرده اند - به ویژه در شب.

او به الجزیره گفت: "زمانی که انفجار [اولین موشک] رخ داد، یکی از همکارانم برای بردن پسرش به مدرسه رفت و دانش آموزان را ترسیده و در یک مکان دور هم جمع شده بودند. ما سر کار می رویم و فرزندانمان را به مدرسه می بریم، اما یک حس اضطراب و تنش وجود دارد."

فرودگاه بین‌المللی عدن که در حال حاضر شلوغ‌ترین فرودگاه یمن است، بارها و بارها باعث اختلال در سفرهای هوایی شده و خطوط هوایی را مجبور به لغو یا تأخیر پروازها و منحرف کردن سایرین به فرودگاه‌های سایر نقاط یمن یا خارج از کشور کرده است.

برای ساکنانی که در نزدیکی فرودگاه زندگی می‌کنند، اعتصابات و انفجارهای مکرر آسیب‌های روانی بر خانواده‌ها وارد کرده است و برخی را بر آن داشته است که به مناطق امن‌تر در داخل و خارج عدن فکر کنند. احمد عوض، یکی از ساکنان منطقه خور مکسر عدن، در نزدیکی فرودگاه، گفت که این حملات باعث شده کودکان با ترس و اضطراب دست و پنجه نرم کنند.

عوض به الجزیره گفت: "انفجاری بچه ها را با وحشت از خواب بیدار می کند و آنها را نمی توانند تا آخر شب بخوابند. حتی صدای یک هواپیمای معمولی اکنون ترس را در خانواده من ایجاد می کند."

او گفت که این حملات مدارس و مشاغل را مختل کرده است و خانواده ها را به سرعت به خانه و برخی از والدین را بر آن داشته تا فرزندان خود را از مدرسه دور کنند. برخی از خانواده ها بستگان آسیب پذیر از جمله کودکان و افراد مسن را به استان های همجوار لحج و ابین یا سایر ولسوالی های عدن فرستاده اند. دیگران خانه های دورتر از فرودگاه را اجاره کرده اند.

عوض که با 10 عضو دیگر خانواده زندگی می کند، گفت که آنها با دور نگه داشتن کودکان از پنجره ها در هنگام حملات اقدامات احتیاطی را انجام داده اند. او و همسایگانش همچنین یک گروه واتس اپ ایجاد کرده اند تا پس از هر انفجار، یکدیگر را چک کنند.

عوض گفت: «فرودگاه [عدن] که به مردم غیرنظامی خدمات رسانی می کند، و همچنین سایر زیرساخت های غیرنظامی و مناطق مسکونی، نباید هدف قرار گیرند.

عدن، دومین شهر مهم یمن پس از صنعا، پایتخت تحت کنترل حوثی‌ها، در اوایل سال 2015 در جریان درگیری‌های شدید بین حوثی‌ها و مخالفان آنها و همچنین حملات هوایی ائتلاف به رهبری عربستان، متحمل ویرانی‌های گسترده شد.

حتی پس از بیرون راندن حوثی‌ها، شهر همچنان شاهد درگیری‌های پراکنده بین جناح‌های رقیب ضد حوثی بود که گاهی اوقات سلاح‌های خود را به سمت یکدیگر می‌رفتند.

ادیب الشاتری، استاد روزنامه‌نگاری در دانشگاه‌های عدن و حضرموت، گفت که موج اخیر حملات موشکی حوثی‌ها درد و رنج شهری را که قبلا گرفتار بی‌قانونی و ناامنی بود، تشدید کرده است.

او این سوال را مطرح کرد که چرا دولت یمن که در سطح بین المللی به رسمیت شناخته شده است، عدن، پایتخت موقت و مقر حکومت آن را در برابر حملات حوثی ها بدون دفاع هوایی کافی برای رهگیری موشک ها و پهپادها آسیب پذیر کرده است.

الشاتری به الجزیره گفت: «عدن در حال حاضر پایتخت است و موسسات دولتی بزرگ و کوچک را در خود جای داده است. بنابراین، دولت قانونی باید از آن محافظت کند.

ارتش یمن با گزارش هایی مبنی بر رهگیری پهپادها قبل از رسیدن به مناطق غیرنظامی، مدعی است که نیروهای دفاع هوایی در عدن دارد.

معمر العریانی، وزیر اطلاعات یمن، به درخواست الجزیره برای اظهار نظر درباره انتقادات مبنی بر ناکافی بودن سامانه‌های دفاع هوایی در حفاظت از عدن پاسخی نداد.

الشاتری استدلال کرد که تنها بخش کوچکی از ساکنان ثروتمند عدن می توانند برای آماده شدن برای شرایط اضطراری، مواد غذایی و سایر لوازم ضروری را ذخیره کنند. او گفت که اکثر ساکنان از قبل برای تامین غذای خانواده خود با مشکل مواجه بودند.

او گفت: «در اروپا و سایر کشورهای باثبات عربی، مردم در طول بحران ها غذا ذخیره می کنند، اما در عدن، مردم برای داشتن یک زندگی ساده به سه برابر حقوق فعلی خود نیاز دارند.

الشاتری همچنین این تصور را به چالش کشید که حملات حوثی ها کسب و کار و آموزش در عدن را به بن بست کامل رسانده است.

او گفت: «رفت و آمد مردم در شهر تنها یک ساعت پس از انفجار به حالت عادی بازگشت زیرا برای کسب درآمد و تأمین نان روزانه خود مجبور به حرکت هستند. اگر کار متوقف شود، منجر به یک بحران مالی می شود و آنها نمی توانند برای خود غذا تهیه کنند.»