نیروی دریایی اندونزی در حال رشد است آیا قدرت رزمی آن ادامه دارد؟

اندونزی به تازگی به پنجمین نیروی دریایی آسیا تبدیل شده است که ناو هواپیمابر را اداره می کند و مرحله جدیدی را در توسعه قدرت دریایی خود رقم می زند. این نقطه عطف در 24 سپتامبر اتفاق افتاد، زمانی که نیروی دریایی اندونزی (TNI AL) رسما KRI Sriwijaya-100، سابقا ITS Giuseppe Garibaldi از نیروی دریایی ایتالیا را به عنوان اولین ناو هواپیمابر خود راه اندازی کرد. این اکتساب تکمیل کننده گسترش مداوم ناوگان TNI AL از طریق اکتساب های رزمی سطحی و ساخت زیردریایی مدرن است که به تدریج دامنه عملیاتی و گزینه های آن را گسترش می دهد.

با این حال، در حالی که اندازه ناوگان و تناژ معیارهای مهمی برای ظرفیت عملیاتی و استقامت هستند، قدرت دریایی نیز به میزان مؤثر تجهیز، بهره برداری و یکپارچه شدن این سکوها بستگی دارد. این الزام به ویژه با توجه به موقعیت و موقعیت جغرافیایی اندونزی به عنوان یک کشور مجمع الجزایری که اقیانوس های هند و اقیانوس آرام را به هم متصل می کند، مرتبط است. طبق آمار وزارت امور دریایی و شیلات اندونزی، جاکارتا تقریبا 6.4 میلیون کیلومتر مربع از قلمرو دریایی دارد.

آبهای آن سه مسیر دریایی مجمع الجزایر اندونزی را در خود جای می دهند و در نزدیکی چندین مسیر استراتژیک کشتیرانی قرار دارند. اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده گزارش داد که تنگه مالاکا، مهمترین این خطوط کشتیرانی، تقریبا 23.2 میلیون بشکه نفت در روز در نیمه اول سال 2025 حمل می کرد که معادل 29 درصد تجارت جهانی نفت از طریق دریا است.

مقیاس قلمرو دریایی اندونزی و اهمیت این مسیرهای کشتیرانی به TNI AL نیاز دارد تا دسترسی عملیاتی کافی، آمادگی و حضور پایدار در مناطق مختلف را حفظ کند. این خواسته‌ها به‌طور فزاینده‌ای پیچیده‌تر شده‌اند، زیرا محیط امنیتی دریایی به گونه‌ای تکامل یافته است که تهدیدهای سنتی و غیرسنتی را در بر می‌گیرد.

فراتر از مناقشات دریایی، دزدی دریایی، قاچاق و ماهیگیری غیرقانونی، پیشرفت‌های فن‌آوری دامنه عملیات دریایی را از طریق هواپیماهای بدون سرنشین، شناورهای سطحی بدون سرنشین و وسایل نقلیه زیرآبی بدون سرنشین که برای انجام عملیات نظارت، شناسایی و حمله استفاده می‌شوند، گسترش داده است. پیشرفت در موشک های دوربرد، جنگ الکترونیک و قابلیت های سایبری نیز چالش های جدیدی را برای کشتی های جنگی و زیرساخت های حیاتی دریایی ایجاد می کند.

این پیشرفت‌ها مستلزم آمادگی بیشتر برای سناریوهای مختلف از فعالیت‌های منطقه خاکستری تا درگیری با شدت بالا است که با قابلیت‌های شناسایی، حفاظت و واکنش یکپارچه فزاینده پشتیبانی می‌شود. برای مقابله با این چالش ها، TNI AL به تقویت ناوگان خود از طریق تهیه چندین کشتی جنگی و شروع برنامه های ساخت و ساز با هدف گسترش قابلیت های سطحی و زیر آب ادامه داده است.

معرفی KRI Brawijaya-320 و KRI Prabu Siliwangi-321، دو رزمنده چند منظوره Pattugliatore Polivalente d'Altura (PPA) که در اصل برای نیروی دریایی ایتالیا ساخته شده بودند قبل از اینکه توسط اندونزی خریداری شوند، انعطاف پذیری را در انواع مختلف ماموریت های دریایی به ارمغان می آورد. در همین حال، ساخت ناوچه‌های Merah Putih توسط PT PAL در سورابایا، شناورهایی با سیستم‌های مدیریت رزم یکپارچه، رادارها و تسلیحات ایجاد کرد و در عین حال صنعت کشتی‌سازی داخلی را تقویت کرد.

در حوزه زیر آب، ساخت دو زیردریایی Scorpène Evolved از طریق همکاری بین PT PAL و گروه دریایی فرانسه، قابلیت‌های جاکارتا را بیشتر گسترش داده است. این برنامه‌ها علاوه بر ترکیب باتری‌های لیتیوم یون و سیستم مدیریت مبارزه SUBTICS، از تخصص داخلی در ساخت زیردریایی پشتیبانی می‌کنند. این برنامه ها با هم نشان دهنده تلاش ها برای تقویت TNI AL از طریق سکوهای دریایی، سیستم های رزمی و ظرفیت صنعتی دفاعی است.

با این وجود، اکتساب PPA چالش‌های تبدیل مدرن‌سازی پلتفرم به قابلیت کامل رزمی را نیز برجسته می‌کند. KRI Brawijaya و KRI Prabu Siliwangi با سیستم های راداری مدرن و یک تفنگ اصلی 127 میلی متری تحت پیکربندی Light + تحویل داده شدند. اگرچه برای قرار دادن موشک‌های سطح به هوای Aster 30 و موشک‌های ضد کشتی سطح به سطح Teseo Mk-2E طراحی شده‌اند، هر دو کشتی تحت یک ترتیبات Fitted-For-But-Not-With، بدون مکمل موشکی مورد نیاز برای تحقق قابلیت‌های دفاع هوایی و ضد سطحی مورد نظرشان تحویل داده شدند.

TNI AL برنامه‌هایی را برای ارتقای هر دو کشتی به پیکربندی کامل، از جمله ادغام موشک‌های بالقوه در کارخانه‌های کشتی‌سازی داخلی، ترسیم کرده است. در حالی که تدارکات مرحله‌ای انعطاف‌پذیری را ارائه می‌دهد، اما آمادگی کامل رزمی همچنان به قراردادهای بعدی، بودجه و ادغام تسلیحات بستگی دارد. این امر اهمیت هماهنگی پلت فرم و خرید تسلیحات را برای اطمینان از اینکه گسترش ناوگان به قابلیت های عملیاتی مورد نیاز تبدیل می کند، برجسته می کند.

جالب اینجاست که از ناوچه های Merah Putih، اولین ناو KRI Balaputradewa به رادار Aselsan مجهز شده و باید به موشک های ترکیه مجهز شود. در همین حال، قرارداد Scorpène Evolved شامل قابلیت پرتاب موشک‌های ضد کشتی Exocet SM39 است که نشان می‌دهد ادغام تسلیحات از همان ابتدا گنجانده شده است. درس‌های این برنامه‌ها و PPA تأیید می‌کنند که اثربخشی پلت‌فرم به شدت به تداوم خرید، نصب و آزمایش سلاح‌ها بستگی دارد تا اطمینان حاصل شود که کشتی‌ها به آمادگی عملیاتی مورد نیاز TNI AL دست می‌یابند.

نیاز به همسویی توسعه پلت فرم با قابلیت های عملیاتی با ورود KRI Sriwijaya-100 که بعد جدیدی را به عملیات TNI AL معرفی می کند، بیشتر مرتبط می شود. دریاسالار محمد علی رئیس ستاد نیروی دریایی توضیح داد که مفهوم اولیه عملیات ناو ناو بر روی عملیات نظامی به غیر از جنگ، به ویژه واکنش در بلایا و کمک‌های بشردوستانه، عمدتا با استفاده از بالگردها و وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین متمرکز است.

در صورتی که نقش KRI Sriwijaya-100 در نهایت به محیط‌های کمتر مجاز گسترش یابد، آمادگی سایر رزمندگان سطحی اهمیت فزاینده‌ای پیدا خواهد کرد. یک گروه حمله ناو تنها به ناو هواپیمابر و بال هوایی آن متکی نیست، بلکه به شناورهای اسکورتی نیز متکی است که قادر به ارائه دفاع هوایی، جنگ ضد سطحی و ضد زیردریایی (ASW)، در کنار جنگ الکترونیک، فرماندهی و پشتیبانی لجستیکی هستند. این عناصر باید برای محافظت از حامل و حفظ اثربخشی گروه ضربتی با هماهنگی عمل کنند.

در این زمینه، محدودیت‌های تسلیحاتی که در پیکربندی اولیه PPA شناسایی شده‌اند، به ویژه مرتبط می‌شوند. شناورهای اسکورت به چیزی بیش از مواد لازم برای نصب سلاح در آینده نیاز دارند، زیرا حفاظت مؤثر به حسگرهای عملیاتی، سلاح‌ها، مهمات و سیستم‌های ارتباطی در دسترس و کاملا یکپارچه بستگی دارد. اهمیت قابلیت های یکپارچه نیز فراتر از عملیات رزمی است.

برای جاکارتا، ناوگانی که قادر به استقرار پایدار در ماموریت‌های مختلف باشد، از دیپلماسی دفاعی از طریق تمرین‌های مشترک، عملیات‌های چندملیتی و همکاری‌های امنیتی دریایی پشتیبانی می‌کند. چنین فعالیت هایی نیاز به اشتراک گذاری اطلاعات مؤثر، ارتباطات سازگار، هماهنگی عملیاتی و پشتیبانی لجستیکی کافی برای قادر ساختن کشتی های کشورهای مختلف برای همکاری با یکدیگر دارند.

بنابراین اعتبار TNI AL به عنوان یک شریک امنیتی و دفاعی دریایی نه تنها به تعداد یا اندازه سکوهای آن بستگی دارد، بلکه به آمادگی ناوگان و توانایی آن برای مشارکت مؤثر در عملیات مشترک نیز بستگی دارد. رویکرد مشابهی را می توان در برنامه های ناوچه مدرن که توسط چندین کشور اروپایی از جمله فرانسه، یونان و سوئد دنبال می شود مشاهده کرد. با جابه‌جایی تقریبا 4500 تن، این طرح‌های ناوچه دارای مجموعه‌های جنگی کامل سه بعدی (ضد هوایی، ضد زیردریایی و جنگ ضد سطحی) هستند که به طور خاص برای درگیری‌های با شدت بالا و با شدت بالا طراحی شده‌اند.

فراتر از آن، آنها دارای مجموعه‌های اختصاصی جنگ الکترونیک، سخت‌سازی سایبری و دفاع در برابر تهدیدات نامتقارن مانند سیستم‌های هوایی و سطحی بدون خدمه هستند. اگرچه پیکربندی تسلیحات بین کشورها متفاوت است، این رویکرد نشان می‌دهد که قابلیت‌های دریایی مدرن نه تنها به تناژ، بلکه به کامل بودن و یکپارچگی سیستم‌های رزمی نیز بستگی دارد.

برای اندونزی، این یک مرجع مرتبط برای اطمینان از اینکه گسترش ناوگان کشتی‌هایی با قابلیت‌های دفاعی لایه‌ای، قابلیت همکاری متحدین و شریک، و آمادگی عملیاتی برای حمایت از گروه‌های وظیفه دریایی و امنیت دریایی منطقه‌ای را تحویل می‌دهد، ارائه می‌کند. به طور مهمی، همچنین نشان می‌دهد که چرا عمق مجله و ظرفیت‌های سلاح‌ها و حسگرها در دوره‌ای که دقت دوربرد و ضربات اشباع به امری عادی تبدیل شده‌اند، اهمیت دارد و باعث می‌شود استقامت و آب آبی بسیار ضروری‌تر از طراحی‌های صرفا متمرکز بر ساحل باشد.

در نهایت، ورود KRI Sriwijaya-100، همراه با تدارکات جنگنده های سطحی و ساخت کشتی های سطحی و زیردریایی های مدرن، گام مهمی در گسترش قابلیت های دریایی جاکارتا است. با این حال، ارزش استراتژیک این سرمایه گذاری ها به این بستگی دارد که آیا سکوهای به دست آمده و ساخته شده در داخل کشور می توانند با سیستم های رزمی کامل، پرسنل آموزش دیده، و نگهداری پایدار و پشتیبانی لجستیکی عمل کنند یا خیر.

توانایی ادغام این عناصر در عملیات‌های دفاعی، امنیت دریایی و مأموریت‌های بشردوستانه، معیار مهمی برای کمک TNI AL به ثبات منطقه خواهد بود. بنابراین پیشرفت اندونزی به سمت نقش دریایی بیشتر در جنوب شرقی آسیا نه تنها با اندازه ناوگان و تناژ، بلکه با توانایی آن در انجام عملیات به طور موثر و پایدار سنجیده می شود.