نیروی دریایی بریتانیا می‌خواهد از این سیستم ارزان و سازگار با محیط زیست در برابر هواپیماهای بدون سرنشین استفاده کند - شلنگ‌های آتش‌نشانی پرفشار که برای محافظت از ناوگان زیردریایی هسته‌ای به‌عنوان «آخرین خط دفاع» انتخاب شده‌اند.

خدمه زیردریایی هسته ای بریتانیا در حال آموزش برای مبارزه با هواپیماهای بدون سرنشین با استفاده از آب هستند

هنگامی که هواپیماهای بدون سرنشین امنیت نیروی دریایی را نقض می کنند، شیلنگ های آتش نشانی محافظت اضطراری را فراهم می کنند

هر زیردریایی ونگارد علیرغم دفاع اولیه، تقریبا 4 میلیارد پوند هزینه دارد ملوانان بریتانیایی در حال آموزش برای دفع پهپادهای متخاصم با استفاده از جت های آبی قدرتمند در زیردریایی های هسته ای مستقر در تاسیسات دریایی در اسکاتلند هستند.

رویکرد غیر متعارف یک گزینه دفاعی نسبتا ارزان و سازگار با محیط زیست برای کشتی‌هایی که با حملات هوایی احتمالی در هنگام پهلوگیری یا عملیات بالای آب مواجه می‌شوند، فراهم می‌کند.

طبق گزارش The Sun، این تجهیزات به عنوان یک اقدام اضطراری در هنگام نفوذ پهپادهای ورودی به ترتیبات امنیتی موجود در اطراف بازدارندگی هسته ای بریتانیا عمل می کند.

جت های آب با فشار بالا محافظت نهایی را ارائه می دهند

نیروی دریایی سلطنتی زیردریایی های کلاس ونگارد خود را به شلنگ های آتش نشانی مجهز کرده است که می توانند جریان های متمرکز آب را به سمت هواپیماهای بدون سرنشین هدایت کنند.

این دستگاه‌ها دارای نازل‌های دستی با کنترل‌های تپانچه‌ای هستند که به ملوانان این امکان را می‌دهد تا آب تحت فشار را به سمت تهدیدات هوایی که به کشتی‌هایشان نزدیک می‌شوند، نشانه بگیرند.

در طول یک حمله، ملوانان جت های آبی قدرتمند را به سمت پهپادهای کوچک و متوسط ​​FPV هدایت می کردند و سعی می کردند آنها را سرنگون کنند یا مسیر پروازشان را منحرف کنند.

شیلنگ ها روی زیردریایی های مستقر در HMNB Clyde مستقر شده اند. تاسیسات دریایی اسکاتلند که مسئول استقرار ناوگان بازدارنده هسته ای بریتانیا است.

برخلاف سیستم‌های دفاع هوایی معمولی، شیلنگ‌ها نمی‌توانند پهپادهای ورودی را شناسایی یا به طور خودکار ردیابی کنند.

یک منبع نیروی دریایی به محدودیت های اتکا به تجهیزات آتش نشانی در برابر تهدیدات هوابرد اذعان کرد.

اما یک منبع ناشناس نیروی دریایی سلطنتی گفت: «شما باید از آنچه دارید استفاده کنید.

طبق گزارش‌ها، کشتی‌های کلاس ونگارد هر کدام تقریبا 4 میلیارد پوند هزینه دارند که اتکای آنها به حفاظت مبتنی بر آب را به‌ویژه چشمگیر می‌کند.

این زیردریایی‌ها موشک‌های بالستیک Trident II D5 مجهز به کلاهک هسته‌ای را حمل می‌کنند که جزء دریایی قابلیت بازدارندگی استراتژیک بریتانیا را تشکیل می‌دهند.

اگرچه شیلنگ ها هیچ سلاح ضد هوایی متعارفی را ارائه نمی دهند، اما به خدمه وسیله ای فوری برای پاسخ دادن در صورت شکست سایر اقدامات دفاعی ارائه می دهند.

ارزش عملی آنها بستگی به این دارد که آیا ملوانان بتوانند آنها را به سرعت کافی در برابر تهدیداتی که از دفاع موجود فرار می کنند مستقر کنند.

پایگاه دریایی با حملات پهپادی از برد نزدیک بالقوه مواجه است

این ترتیب به آسیب‌پذیری‌های خاصی می‌پردازد که در آن زیردریایی‌ها در طول عملیات بندری بیشتر در معرض نظارت هوایی و حملات قرار می‌گیرند.

HMNB Clyde مکانی را در کنار Gare Loch، یک آبراه نسبتا محدود اسکاتلندی با اندازه‌گیری تقریبا یک کیلومتر در نقاط خاص، اشغال می‌کند.

تپه‌های نزدیک، جاده‌های قابل دسترس و زمین‌های اطراف می‌توانند به اپراتورهای متخاصم اجازه پرتاب هواپیماهای بدون سرنشین بدون ارائه هشدار کافی به مدافعان بدهند.

چنین محدودیت‌های جغرافیایی چالش‌های امنیتی بیشتری ایجاد می‌کند، زیرا مسافت‌های نسبتا کوتاه پرواز می‌تواند زمان در دسترس برای رهگیری را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

وزارت دفاع می‌گوید که تأسیسات نظامی متکی به چندین تدابیر حفاظتی از جمله موانع فیزیکی، گشت‌های امنیتی، تجهیزات نظارتی و سیستم‌های ضد هواپیماهای بدون سرنشین هستند.

مقامات همچنین 470 میلیون پوند هزینه اضافی را طی چهار سال برای بهبود امنیت در سراسر تأسیسات و تأسیسات نظامی بریتانیا اعلام کرده اند.

این سرمایه‌گذاری‌های امنیتی با کشف حسگرهای زیر آب در نزدیکی مسیرهایی که توسط زیردریایی‌های بریتانیایی که مقر نیروی دریایی اسکاتلند خود را ترک می‌کردند، مهم‌تر می‌شوند.

این دستگاه‌ها مظنون به داشتن ارتباط احتمالی با تلاش‌های روسیه برای نظارت بر حرکات زیردریایی بودند، اگرچه منشأ دقیق آنها هنوز تأیید نشده است.