نیروی کار یقه آبی آمریکا بزرگترین برنده عصر هوش مصنوعی است | نظر

بحث جهانی در مورد هوش مصنوعی (AI) بر روی یک سوال متمرکز شده است: کدام مشاغل ناپدید می شوند؟ اما این چارچوب، تغییر اقتصادی دیگری را که در حال شکل گیری است، نادیده می گیرد.

از آنجایی که هوش مصنوعی باعث می‌شود برخی از دانش‌ها سریع‌تر و مولدتر عمل کنند، همزمان تقاضا برای چیزی را افزایش می‌دهد که الگوریتم‌ها نمی‌توانند به تنهایی ارائه کنند: زیرساخت فیزیکی، نیروی کار فنی و کارگران ماهر مورد نیاز برای عملکرد اقتصاد هوش مصنوعی.

این سال 2026 را به لحظه ای مهم برای بازنگری در مورد معنای پیشرفت فناوری برای کار تبدیل می کند.

فشارسنج جهانی مشاغل هوش مصنوعی PwC در سال 2026 نشان داد که شرکت‌ها در بخش‌هایی که بیشتر در معرض هوش مصنوعی قرار دارند، رشد بهره‌وری 34 درصدی را در سال 2025 در مقایسه با سال 2018 ثبت کردند، در حالی که کارگران با مهارت‌های هوش مصنوعی به طور متوسط ​​62 درصد حق بیمه دستمزد داشتند.

هوش مصنوعی به وضوح اقتصاد کار دانش را تغییر می دهد. اما هر پیشرفت دیجیتالی همچنان به اقتصاد فیزیکی قابل توجهی در زیر آن بستگی دارد.

هوش مصنوعی در فضای ابری به معنای فیزیکی معنادار وجود ندارد. این نیاز به مراکز داده، تولید برق، زیرساخت های انتقال، سیستم های خنک کننده، ساخت و ساز، ساخت و نگهداری مداوم دارد.

قبل از اینکه یک مدل هوش مصنوعی به درخواست پاسخ دهد، برق کاران باید امکانات را سیم کشی کنند، تکنسین های HVAC (گرمایش، تهویه و تهویه مطبوع) باید تجهیزات را خنک نگه دارند، خدمه ساخت و ساز باید آنها را بسازند و متخصصان صنعتی باید آنها را عملیاتی نگه دارند. هرچه اقتصاد ما دیجیتالی تر شود، به طور متناقض، برخی از اشکال تخصص فیزیکی ممکن است ارزشمندتر شوند.

بازار کار در حال حاضر تنش را آشکار می کند. یک مطالعه Deloitte در سال 2024 تخمین می‌زند که تولید ایالات متحده می‌تواند بین سال‌های 2024 تا 2033 به 3.8 میلیون کارگر جدید نیاز داشته باشد و در صورت تداوم چالش‌های نیروی کار موجود، تقریبا 1.9 میلیون شغل به طور بالقوه خالی می‌شوند.

این شرکت به طور خاص رقابت برای جوشکار، برق و سایر مشاغل را به عنوان یکی از عواملی که می تواند کمبود را تشدید کند، شناسایی می کند. فشارهای مشابه فراتر از آمریکا اهمیت دارد زیرا دولت ها و مشاغل در سراسر جهان در مراکز داده، سیستم های انرژی، تولید پیشرفته و زیرساخت های دیجیتال سرمایه گذاری می کنند.

برای چندین دهه، بسیاری از جوامع با آموزش حرفه ای به عنوان جایگزینی درجه دوم برای دانشگاه برخورد می کردند. ما یک سلسله‌مراتب فرهنگی ایجاد کردیم که در آن کار کردن پشت میز نشان‌دهنده پیشرفت بود در حالی که کار با ابزارها اغلب نشان می‌داد که فردی به کمترین هزینه رضایت داده است.

هوش مصنوعی نشان می دهد که این سلسله مراتب چقدر قدیمی شده است. یک الگوریتم ممکن است به طور فزاینده ای به تحقیق، تجزیه و تحلیل، مدیریت و کدگذاری کمک کند. هنوز نمی تواند به طور مستقل یک بیمارستان را سیم کشی کند، یک ترانسفورماتور را تعمیر کند، یک سیستم خنک کننده صنعتی نصب کند، یا ماشین آلاتی را که اقتصادهای مدرن به آن وابسته است، حفظ کند.

یک خطر فوری تر این است که ما کارگران را برای تعریف دیروز از کار ارزشمند آماده کنیم در حالی که کمبود در مشاغلی که اقتصاد فردا به شدت به آن نیاز دارد عمیق تر می شود.

اگر سیستم‌های آموزشی تقریبا همه را به سمت مسیرهای آکادمیک سنتی هدایت کنند و در عین حال کارآموزی و آموزش فنی را به عنوان گزینه‌های جایگزین تلقی کنند، کشورها می‌توانند میلیاردها دلار برای ساختن اقتصاد هوش مصنوعی بدون توسعه افراد کافی که قادر به ساخت و نگهداری فیزیکی آن باشند، هزینه کنند.

آینده بهتر آینده ای است که در آن هوش مصنوعی بهره وری را افزایش دهد در حالی که کارگران ماهر مقداری از ارزش ایجاد شده در اطراف آن را بدست آورند. جوانان مشاغل فنی را به عنوان اولین انتخاب واقعی می بینند، تجار باتجربه مسیرهای روشن تری به سمت پروژه های زیرساختی پیشرفته خواهند داشت و کارفرمایان نیروی کار عمیق تری خواهند داشت که قادر به حمایت از تولید، انرژی، اتوماسیون و گسترش مرکز داده خواهند بود.

آموزش عالی ضروری باقی می ماند، اما دیگر به عنوان تنها راه قابل احترام برای تحرک اقتصادی تلقی نمی شود.

که اکنون نیاز به یک تغییر محسوس دارد. دولت‌ها و کارفرمایان باید دوره‌های کارآموزی با حقوق در برق، تهویه مطبوع، جوشکاری، تعمیر و نگهداری صنعتی و سایر مشاغل مهم زیرساختی را گسترش دهند، در حالی که مدارس متوسطه باید مسیرهای کارآموزی، اشتغال و درآمد را در کنار نتایج دانشگاه منتشر کنند.

دانش آموزان سزاوار این هستند که قبل از انتخاب شغل، این گزینه ها را با دید یکسان مقایسه کنند.

هوش مصنوعی ممکن است مهارت‌هایی را تغییر دهد که بیشترین امتیاز را دارند، اما همچنین باید مهارت‌هایی را که برای احترام گذاشتن انتخاب می‌کنیم تغییر دهد.

آینده تنها با الگوریتم ها ساخته نخواهد شد. هنوز کسی باید دنیایی را بسازد که در آن اداره می شود.

استنلی توبین، مدیر ارشد یانگ آمریکا کپیتال است، جایی که او به صاحبان مشاغل بازار متوسط ​​در مورد ادغام و اکتساب، ارزیابی کسب و کار و استراتژی های رشد بلندمدت مشاوره می دهد.