نیکیتا هند در مورد تأثیر محاکمه کانر مک گرگور: «هنوز دچار حملات پانیک می شوم».

نیکیتا هند گفت که هنوز با تأثیر تجاوز جنسی توسط کانر مک گرگور در سال 2018 و پرونده قضایی بعدی درگیر است.

"من هنوز با آسیب های ناشی از اتفاقی که برای من رخ داده زندگی می کنم ... وقتی اتفاقی بسیار آسیب زا برای شما رخ می دهد - بعد از تجاوز جنسی یا تجاوز جنسی - بخش بزرگی از خودتان را از دست می دهید."

در نوامبر 2024، هیئت منصفه دادگاه عالی متوجه شد که مک گرگور در دسامبر 2018 به هند در هتل بیکن، دوبلین، حمله کرده است. او 250000 یورو غرامت دریافت کرد. مک گرگور به این تصمیم اعتراض کرد اما دادگاه استیناف در ژوئیه 2025 پرونده او را رد کرد.

Hand که به تازگی به دومین دخترش خوش آمد گفت، گفت که او هنوز دچار حملات پانیک می شود که "می تواند ساعت ها طول بکشد"، اما او اکنون برای مقابله با آنها مجهزتر است.

Hand در برنامه Brendan O'Connor در رادیو RTÉ 1 گفت: "تا به امروز هنوز حملات پانیک دارم. هنوز با اضطراب زندگی می کنم.

«احساس می‌کنم اتاق در حال بسته شدن به روی من است. من کاملا از سرم به پایین می لرزم. نمی‌توانم نفس بکشم، می‌دانی، گاهی اوقات نمی‌توانم سرم را بلند کنم... اگر وقتی در یک حمله وحشت شدید، کسی اطرافم نباشد، احساس می‌کنم دارم می‌میرم.»

پس از حمله، هاند گفت: "سلامت روانی او بدتر شده است" و او برای "بی حس کردن" درد به الکل روی آورد.

"من در یک مکان بسیار بسیار تاریک بودم، بنابراین برای مکانیسم مقابله به الکل روی آوردم و هر شب مشروب می‌نوشیدم. خیلی می‌ترسیدم... در خانه خودم وحشت داشتم."

پس از صدور حکم در نوامبر 2024، مشخص شد که هند پس از آن که گروهی از مردان کلاه دار به خانه او نفوذ کرده و در ژوئن گذشته شریک زندگی او را با چاقو زدند، مجبور شد از خانه خود نقل مکان کند.

هاند گفت که تهدیدها و بررسی های شدیدی که او در طول و بعد از دادگاه با آن مواجه شد، تأثیر زیادی بر او و خانواده اش داشت.

هنوز هم، تا به امروز، دی‌ام‌هایی دریافت می‌کنم که مرا تهدید می‌کنند، بدنم را خجالت می‌کشند، ظاهرم را تحقیر می‌کنند... اما، می‌توانم 10 پیام متنفرم دریافت کنم، و می‌توانم 100 پیام زیبا دریافت کنم... بنابراین باید به جای منفی به جنبه‌های مثبت نگاه کنم.»

او گفت، در مراحل مختلف دادگاه، از حضور در دادگاه پشیمان شده است.

«تقریبا هر روز که روی آن صندلی می‌نشستم، پشیمان می‌شدم... وحشتناک بود... خیلی می‌ترسیدم.»

با وجود ترس، او گفت که می‌دانست باید پرونده دخترش فریا را که در آن زمان 13 سال داشت، پشت سر بگذارد.

او باهوش بود... او می‌دانست که مومیایی‌اش کاری انجام می‌دهد، او برای خودش می‌ایستد. و من می‌خواستم دخترم این را ببیند.»

هند گفت که می‌خواهد همه «دختران و پسران جوان در دنیایی بزرگ شوند که... اگر اتفاقی برایشان بیفتد، بتوانند حرف خود را بزنند».

مادر دو فرزند گفت که انگار او دو زن متفاوت است - یکی قبل از حمله و دیگری بعد از حمله.

"نیکیتا، قبل از آن شب، اعتماد به نفس زیادی داشت... او بدنش را دوست داشت، لباس پوشیدن و ظاهرش را دوست داشت. و بعد از آن شب، بخش بزرگی از زندگیم را از دست دادم."

هند گفت که هنوز باید "یاد بگیرد که چگونه نیکیتا جدید را دوست داشته باشد... من هنوز کاملا آنجا نیستم، اما می دانم که به آنجا خواهم رسید".

او کتابی با عنوان نه قربانی کامل: مبارزه من برای بقا، حقیقت و عدالت در مورد تجربیات خود نوشته است. او گفت که این عنوان را انتخاب کرده است زیرا "لازم نیست شما قربانی کاملی باشید، هیچ کدام از ما اینگونه نیستیم".

"هیچ یک از ما انسان ها کامل نیستیم. همه ما تصمیمات بدی گرفته ایم... برای هر قربانی در آنجا، مهم نیست داستان شما چیست، لطفا به سراغتان بروید ... شما را باور می کنند."

او گفت امیدوار است این کتاب که روز سه‌شنبه منتشر می‌شود، "مردم را با رضایت" آموزش دهد.

هاند گفت که حمایتی که از شریک «شگفت‌انگیز» خود گری فوی، خانواده‌اش و مرکز بحران تجاوز جنسی دوبلین دریافت کرده است به او کمک کرده تا از ترومای سال‌های اخیر عبور کند، اما این بهبودی در حال انجام است.

می‌دانی، هنوز چیزی را که اتفاق افتاده از بین نمی‌برد. ما هنوز با این PTSD زندگی می‌کنیم. هنوز با اضطراب زندگی می‌کنیم. اما من بهتر هستم و دارم به آنجا می‌رسم.»

هاند سه ماه پیش دومین دخترش به نام آلبا را به دنیا آورد که به معنای شروع جدید است.

"من خیلی خوش شانس هستم. اکنون دو دختر زیبا دارم... آنها مرا ادامه می دهند، بنابراین خوشحالم."

با مرکز بحران تجاوز جنسی دوبلین می توان از طریق خط کمک ملی 24 ساعته آن به شماره 1800 77 88 88 و وب سایت آن تماس گرفت.